Gálatas 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Măraw iwətyan d-əkkoẓ ḍarăt-a-wen-dăɣ ad-olăsăɣ ajoẓi s-Yărussălam ăddeewăɣ ăsihe-wa d-Bărnăbbas d-Titus.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Ajoẓi-nin daɣ s-Yărussălam, Măssinăɣ a hi-t-dd-ăsnăfalălăn, jeɣ-t. Ǝžžəmmăɣăɣ dihen d-inušămăn n-ălkănisăt ta t-təllăt dihen, ăssoɣălăɣ-asăn isălan n-Ălənžil wa xaṭṭăbăɣ i-inəẓẓulam, əffəsărăɣ-asăn s-iyyăn-iyyăn isălan n-a-wa jeɣ d-a-wa hi-išlăn iket-net i-ad-wăr-itumas ălxidmăt wa s-išwăr jeɣ-t, a jeɣ bănnan.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Jeɣ-dăr-săn anəfham-wa-dăɣ făl wăr-ăšhăššălăn wăla dăɣ-Titus-i dăr-i ăddewăn asəmmili n-iman-net ed əssanăn a-s ăgg-Ălyunan a ămoos.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Wăr t-illa făw ere dd-iḍkalăn isălan n-amili wăla iba-net har jere-năɣ dd-ălmamăsăn kăl-Ălyăhud iyyăḍ jannănen s-bahu a-s ălmăssexităn a ămoosăn, ad-tattărăn asəmmili-net măšan, nəlmăd šik a-s a-wa inaramăn hanăɣ-dd-əjjašnen i-ad-zəjjəzzən ajăraw n-iman wa hanăɣ-ikfa ƔisaĂlmasex a-s nomăn săr-s. Nəlmăd a-s wăr təttărăn ɣas ar ad-năj ăššăk dăɣ-əlləllu wa nəjrăw, aləsăn-anăɣ asəkkəlu i-alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Ăddinăt-en-dăɣ, wăr hasăn-noyya iman-nănăɣ s-ăkall, nəssəkfăr-asăn iman-nănăɣ, nunjăy s-a-wa săɣren i-ad-tăqqayməm kăwăneḍ təṭṭafăm Ălənžil-i ămoosăn tidət ta s-tărḍăm.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Dăɣ-taɣimit-nănăɣ-ten-dăɣ, ad-ənnăn meddən wi n-inušămăn n-imizărăn, kud-dăɣ, s-iman wi-nin, wăr-ăkkulăɣ d-a-wa ămoosăn ed Măssinăɣ, wăr-iḍəkkəl ăddinăt s-əḍḍəkuḍ wa dăɣ-tăn-jăn imidiwăn-năsăn, hakd a-wen-dăɣ, wăr t-illa ăššăk jan dăɣ-a-wa săɣreɣ,
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 ănn-ak, ărḍăn iket-dăɣ-năsăn a-s năkk, ikkəllăf-ahi Măssinăɣ axăṭab n-Ălənžil i-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt s-əmmək wa s-ikkəllăf Bəṭrus d-a-wen i-kăl-Ălyăhud-i ɣur-ămoos amili hărăt.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Ǝfhămăn iket-năsăn a-s tărna n-Măssinăɣ ta hi-jăt dăɣ-tənnəmušəla n-Ălənžil i-inəẓẓulam, ənta daɣ a jăt Bəṭrus dăɣ-tənnəmušəla-net i-kăl-Ălyăhud.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Dăɣ-edăwănne-nin d-inušămăn, irḍa Yaqub d-Bəṭrus d-Exya-i ămoosnen imizărăn wi əššămnen n-ălkănisăt a-s năkk-dăɣ, ikfʼ-ahi Măssinăɣ turhajăt n-ad-ăjăɣ isălan n-Ălənžil-net i-inəẓẓulam. Ɣur dihen-dăɣ ad-dăr-năɣ jăn năkk d-Bărnăbbas ifassăn n-ălxer, nănmărḍa dăr-săn i-ad-năkk năkkăneḍ inəẓẓulam, əkkən əntăneḍ kăl-Ălyăhud.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Hărăt iyyăn a dăr-hanăɣ-ăsmătărăn, ənnăn-anăɣ: «Wăr hin-təttəwăm tilăqqiwen n-ălkănisăt ta hăt Yărussălam». Ămoos a-wen-dăɣ dăɣ-năɣ əttărăn a dăɣ-əkneɣ əjjəluyăt ḍarăt-a-wen.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Təglă tanfust hundăɣ har ašăl wa dd-osa Bəṭrus aɣrəm wa n-Intyuš. Indăr-ahi dihen anəfham dăr-s ed iwar-t uḍlem dăɣ-a-wa ija
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 făl-a-s iket-di dd-tisən meddən dd-ăšimašăl Yaqub, itihăr imənsiwăn d-ălmăssexităn wi wăren ămoos dăgg-Ălyăhud măšan, osăn-dd inămmašalăn n-Yaqub ɣas, imăl ənta s-edes šund kăla wăr-inhey ălmăssexităn-win-dăɣ, ăbas dăr-săn itihăr wăla imənsiwăn a-wa-dăɣ has-təja tuksəḍa n-a-wa he-ənnən kăl-Ălyăhud wi jănnănen ifraḍ amili făll-ăddinăt iket-năsăn.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ǝnhăyăn kăl-Ălyăhud wi iyyăḍnen n-ălmăssexităn a-wa ija Bəṭrus ɣas, əlkămăn-as əntăneḍ-dăɣ har dd-iha ilkam-asăn Bărnăbbas iman-net dăɣ-təlmənufăɣa ta ijjăš Bəṭrus.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Ǝnhăyăɣ a-s ifraɣ Bəṭrus i-tidət n-a-wa inna Ălənžil ɣas, ăɣtălăɣ-t dat-ăddinăt iket-năsăn, ənneɣ-as: kunta kăyy-i n-ăgg-Ălyăhud təlkamăd i-agna wa s-əlkamăn inəẓẓulam, əndʼ-e-d-ilʼ əmmək ămăra-dăɣ, ad-təttărăd dăɣ-inəẓẓulam ad-ilalăn agna wa n-kăl-Ălyăhud?
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Tidət, s-alăṣăl-dăɣ, dăgg-Ălyăhud a nămoos, wăr hanăɣ-iha ašni n-tiwsaten ti n-inəẓẓulam wăren əssen s-alămăr n-Măssinăɣ
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 măšan, hakd a-wen-dăɣ, nəssan a-s ăwadəm, immun s-ƔisaĂlmasex ɣas a t-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa kud-irha iṭṭaf-t iket-dăɣ-net. A-wen-dăɣ, a făl năkkăneḍ-dăɣ, nomăn s-Ɣisa Ălmasex i-ad-hanăɣ-ăkf immun-nănăɣ săr-s idəm dat-Măssinăɣ wădden imărkedăn-nănăɣ ed wăr t-illa ăwadəm madăn-ijrəw idəm ɣur-Măssinăɣ făl-a-s innin ămešăl a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Năkkăneḍ, Ălmasex a-s nətattăr ad-hanăɣ-ijrəw idəm ɣur-Măssinăɣ măšan, kunta hakd a-wen-dăɣ iket-net, ăffukkăr-dd a-s nămoos inăsbăkkaḍăn, ajăn a-wen ălmăɣna-net a-s Ălmasex a hanăɣ-ăssoḍăn dăɣ-ibăkkaḍăn-win-dăɣ? Xăša!
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Ădduuttăt a-s afăl dd-ăqqălăɣ alămăr wa n-ănnăbi Mosa wa ăbboṭălăɣ, ad-janneɣ i-iman-in, ăddoobeɣ amišəl-net, a-di, uḍlem ɣas a sawarăɣ iman-in ed a-wen wăr-ămmukkăn.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Alămăr, iman-net a hi-madăn-ănɣ i-ad-ăbas əddarăɣ i-alămăr, ănn-ak, Măssinăɣ a-s əddarăɣ.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Năkk, ohărăɣ d-Ălmasex atwəṣləb wa ătwăjja făll-tajəttewt, kunta ămăra əddarăɣ, ăbas năkk a iddarăn, Ălmasex a iddarăn dăɣ-taɣəssa-nin. Tămudre-nin dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, jeɣ-tăt dăɣ-təssəba n-immun wa jeɣ s-Rure-s n-Măssinăɣ-i hi-ijăn tărha-ta-dăɣ făl ămmut dăɣ-təssəba-nin i-ad-ăɣləsăɣ.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 A-wen-dăɣ a făl wăr-ărḍeɣ sibəṭṭulăɣ ănnuɣmăt wa hi-ikfa Măssinăɣ ed ădduuttăt a-s ənnăr ihakk amišəl n-alămăr wa n-Mosa idəm ɣur-Măssinăɣ, adiš Ălmasex-i-dăɣ, ămmut bănnan.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.