Gálatas 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Măraw iwətyan d-əkkoẓ ḍarăt-a-wen-dăɣ ad-olăsăɣ ajoẓi s-Yărussălam ăddeewăɣ ăsihe-wa d-Bărnăbbas d-Titus.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Ajoẓi-nin daɣ s-Yărussălam, Măssinăɣ a hi-t-dd-ăsnăfalălăn, jeɣ-t. Ǝžžəmmăɣăɣ dihen d-inušămăn n-ălkănisăt ta t-təllăt dihen, ăssoɣălăɣ-asăn isălan n-Ălənžil wa xaṭṭăbăɣ i-inəẓẓulam, əffəsărăɣ-asăn s-iyyăn-iyyăn isălan n-a-wa jeɣ d-a-wa hi-išlăn iket-net i-ad-wăr-itumas ălxidmăt wa s-išwăr jeɣ-t, a jeɣ bănnan.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Jeɣ-dăr-săn anəfham-wa-dăɣ făl wăr-ăšhăššălăn wăla dăɣ-Titus-i dăr-i ăddewăn asəmmili n-iman-net ed əssanăn a-s ăgg-Ălyunan a ămoos.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Wăr t-illa făw ere dd-iḍkalăn isălan n-amili wăla iba-net har jere-năɣ dd-ălmamăsăn kăl-Ălyăhud iyyăḍ jannănen s-bahu a-s ălmăssexităn a ămoosăn, ad-tattărăn asəmmili-net măšan, nəlmăd šik a-s a-wa inaramăn hanăɣ-dd-əjjašnen i-ad-zəjjəzzən ajăraw n-iman wa hanăɣ-ikfa ƔisaĂlmasex a-s nomăn săr-s. Nəlmăd a-s wăr təttărăn ɣas ar ad-năj ăššăk dăɣ-əlləllu wa nəjrăw, aləsăn-anăɣ asəkkəlu i-alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Ăddinăt-en-dăɣ, wăr hasăn-noyya iman-nănăɣ s-ăkall, nəssəkfăr-asăn iman-nănăɣ, nunjăy s-a-wa săɣren i-ad-tăqqayməm kăwăneḍ təṭṭafăm Ălənžil-i ămoosăn tidət ta s-tărḍăm.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Dăɣ-taɣimit-nănăɣ-ten-dăɣ, ad-ənnăn meddən wi n-inušămăn n-imizărăn, kud-dăɣ, s-iman wi-nin, wăr-ăkkulăɣ d-a-wa ămoosăn ed Măssinăɣ, wăr-iḍəkkəl ăddinăt s-əḍḍəkuḍ wa dăɣ-tăn-jăn imidiwăn-năsăn, hakd a-wen-dăɣ, wăr t-illa ăššăk jan dăɣ-a-wa săɣreɣ,
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 ănn-ak, ărḍăn iket-dăɣ-năsăn a-s năkk, ikkəllăf-ahi Măssinăɣ axăṭab n-Ălənžil i-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt s-əmmək wa s-ikkəllăf Bəṭrus d-a-wen i-kăl-Ălyăhud-i ɣur-ămoos amili hărăt.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ǝfhămăn iket-năsăn a-s tărna n-Măssinăɣ ta hi-jăt dăɣ-tənnəmušəla n-Ălənžil i-inəẓẓulam, ənta daɣ a jăt Bəṭrus dăɣ-tənnəmušəla-net i-kăl-Ălyăhud.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Dăɣ-edăwănne-nin d-inušămăn, irḍa Yaqub d-Bəṭrus d-Exya-i ămoosnen imizărăn wi əššămnen n-ălkănisăt a-s năkk-dăɣ, ikfʼ-ahi Măssinăɣ turhajăt n-ad-ăjăɣ isălan n-Ălənžil-net i-inəẓẓulam. Ɣur dihen-dăɣ ad-dăr-năɣ jăn năkk d-Bărnăbbas ifassăn n-ălxer, nănmărḍa dăr-săn i-ad-năkk năkkăneḍ inəẓẓulam, əkkən əntăneḍ kăl-Ălyăhud.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Hărăt iyyăn a dăr-hanăɣ-ăsmătărăn, ənnăn-anăɣ: «Wăr hin-təttəwăm tilăqqiwen n-ălkănisăt ta hăt Yărussălam». Ămoos a-wen-dăɣ dăɣ-năɣ əttărăn a dăɣ-əkneɣ əjjəluyăt ḍarăt-a-wen.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Təglă tanfust hundăɣ har ašăl wa dd-osa Bəṭrus aɣrəm wa n-Intyuš. Indăr-ahi dihen anəfham dăr-s ed iwar-t uḍlem dăɣ-a-wa ija
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 făl-a-s iket-di dd-tisən meddən dd-ăšimašăl Yaqub, itihăr imənsiwăn d-ălmăssexităn wi wăren ămoos dăgg-Ălyăhud măšan, osăn-dd inămmašalăn n-Yaqub ɣas, imăl ənta s-edes šund kăla wăr-inhey ălmăssexităn-win-dăɣ, ăbas dăr-săn itihăr wăla imənsiwăn a-wa-dăɣ has-təja tuksəḍa n-a-wa he-ənnən kăl-Ălyăhud wi jănnănen ifraḍ amili făll-ăddinăt iket-năsăn.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Ǝnhăyăn kăl-Ălyăhud wi iyyăḍnen n-ălmăssexităn a-wa ija Bəṭrus ɣas, əlkămăn-as əntăneḍ-dăɣ har dd-iha ilkam-asăn Bărnăbbas iman-net dăɣ-təlmənufăɣa ta ijjăš Bəṭrus.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Ǝnhăyăɣ a-s ifraɣ Bəṭrus i-tidət n-a-wa inna Ălənžil ɣas, ăɣtălăɣ-t dat-ăddinăt iket-năsăn, ənneɣ-as: kunta kăyy-i n-ăgg-Ălyăhud təlkamăd i-agna wa s-əlkamăn inəẓẓulam, əndʼ-e-d-ilʼ əmmək ămăra-dăɣ, ad-təttărăd dăɣ-inəẓẓulam ad-ilalăn agna wa n-kăl-Ălyăhud?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Tidət, s-alăṣăl-dăɣ, dăgg-Ălyăhud a nămoos, wăr hanăɣ-iha ašni n-tiwsaten ti n-inəẓẓulam wăren əssen s-alămăr n-Măssinăɣ
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 măšan, hakd a-wen-dăɣ, nəssan a-s ăwadəm, immun s-ƔisaĂlmasex ɣas a t-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa kud-irha iṭṭaf-t iket-dăɣ-net. A-wen-dăɣ, a făl năkkăneḍ-dăɣ, nomăn s-Ɣisa Ălmasex i-ad-hanăɣ-ăkf immun-nănăɣ săr-s idəm dat-Măssinăɣ wădden imărkedăn-nănăɣ ed wăr t-illa ăwadəm madăn-ijrəw idəm ɣur-Măssinăɣ făl-a-s innin ămešăl a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Năkkăneḍ, Ălmasex a-s nətattăr ad-hanăɣ-ijrəw idəm ɣur-Măssinăɣ măšan, kunta hakd a-wen-dăɣ iket-net, ăffukkăr-dd a-s nămoos inăsbăkkaḍăn, ajăn a-wen ălmăɣna-net a-s Ălmasex a hanăɣ-ăssoḍăn dăɣ-ibăkkaḍăn-win-dăɣ? Xăša!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Ădduuttăt a-s afăl dd-ăqqălăɣ alămăr wa n-ănnăbi Mosa wa ăbboṭălăɣ, ad-janneɣ i-iman-in, ăddoobeɣ amišəl-net, a-di, uḍlem ɣas a sawarăɣ iman-in ed a-wen wăr-ămmukkăn.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Alămăr, iman-net a hi-madăn-ănɣ i-ad-ăbas əddarăɣ i-alămăr, ănn-ak, Măssinăɣ a-s əddarăɣ.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Năkk, ohărăɣ d-Ălmasex atwəṣləb wa ătwăjja făll-tajəttewt, kunta ămăra əddarăɣ, ăbas năkk a iddarăn, Ălmasex a iddarăn dăɣ-taɣəssa-nin. Tămudre-nin dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, jeɣ-tăt dăɣ-təssəba n-immun wa jeɣ s-Rure-s n-Măssinăɣ-i hi-ijăn tărha-ta-dăɣ făl ămmut dăɣ-təssəba-nin i-ad-ăɣləsăɣ.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 A-wen-dăɣ a făl wăr-ărḍeɣ sibəṭṭulăɣ ănnuɣmăt wa hi-ikfa Măssinăɣ ed ădduuttăt a-s ənnăr ihakk amišəl n-alămăr wa n-Mosa idəm ɣur-Măssinăɣ, adiš Ălmasex-i-dăɣ, ămmut bănnan.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.