Apocalipse 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ḍarăt-a-wen, ənhăyăɣ əkkoẓ ănjălosăn s-hak iyyăn dăɣ-săn dăɣ, ibdad dăɣ-iyyăt dăɣ-tisdas n-ăkall ti n-əkkoẓăt. Hak iyyăn ănnihăḍ dăɣ-iyyăn dăɣ-aḍutăn wi n-əkkoẓ i-ad-wăr-ăsrarăj wălʼ iyyăn dăɣ-săn făll-ăkall wăla făll-ejărew wăla fall-ihəškan.
1 Depois disto, vi quatro anjos em pé nos quatro cantos da terra, conservando seguros os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, nem sobre o mar, nem sobre árvore alguma.
2 Ǝnhăyăɣ daɣ ănjălos iyyăn har dd-ifăl emăynăj iṭṭaf aẓăẓlo n-Măssinăɣ-i iddărăn. Ăssewăl s-afălla i-əkkoẓ ănjălosăn wi əjrăwnen turhajăt n-ad-əbxəsăn ăkall d-ejărew wa səmmăn, innʼ-asăn:
2 Vi outro anjo que subia do nascente do sol, tendo o selo do Deus vivo, e clamou em grande voz aos quatro anjos, aqueles aos quais fora dado fazer dano à terra e ao mar,
3 «Taẓidert, wăr jem săbxas dăɣ-ăkall wăla dăɣ-ijərwan wăla dăɣ-ihəškan har năj ešwăl făll-timme n-eklan n-Măssinăɣ iket-dăɣ-năsăn.»
3 dizendo: Não danifiqueis nem a terra, nem o mar, nem as árvores, até selarmos na fronte os servos do nosso Deus.
4 Ǝsleɣ ălwăqq-wen i-a-wa dăr-ogdăhăn ăddinăt wi iwăr aẓăẓlo n-Măssinăɣ: temeḍe d-əkkoẓăt timərwen d-əkkoẓ n-efăḍ n-ăwadəm dd-əzjarnen tiwsaten n-Iṣrayil iket-dăɣ-năsnăt:
4 Então, ouvi o número dos que foram selados, que era cento e quarenta e quatro mil, de todas as tribos dos filhos de Israel:
5 Măraw d-əssin n-efăḍ n-ăwadəm, əzjarăn-dd tawset ta n-Yăhuda;
5 da tribo de Judá foram selados doze mil; da tribo de Rúben, doze mil; da tribo de Gade, doze mil;
6 măraw d-əssin n-efăḍ n-ăwadəm, əzjarăn-dd tawset ta n-Azir;
6 da tribo de Aser, doze mil; da tribo de Naftali, doze mil; da tribo de Manassés, doze mil;
7 măraw d-əssin n-efăḍ n-ăwadəm, əzjarăn-dd tawset ta n-Simyon;
7 da tribo de Simeão, doze mil; da tribo de Levi, doze mil; da tribo de Issacar, doze mil;
8 măraw d-əssin n-efăḍ n-ăwadəm, əzjarăn-dd tawset ta n-Ẓabilon;
8 da tribo de Zebulom, doze mil; da tribo de José, doze mil; da tribo de Benjamim foram selados doze mil.
9 Ǝnhăyăɣ daɣ ḍarăt-a-wen, tamətte n-ăddinăt-i-dăɣ tăjjet s-wăr t-illa ere ăddooben asiḍən-net. Tamətte-ənnin-dăɣ, han-tăt ăddinăt n-e d t-illăm əddəwəl d-e d t-təllăm tawset d-e d t-təllăm tamətte d-e d t-illăm awal. Ǝbdadăn dat-tasăqqaymut ta n-Təmmənəya d-dat-Ašăɣol, ăssiimlălăn, əṭṭafăn iləktan n-tišday.
9 Depois destas coisas, vi, e eis grande multidão que ninguém podia enumerar, de todas as nações, tribos, povos e línguas, em pé diante do trono e diante do Cordeiro, vestidos de vestiduras brancas, com palmas nas mãos;
10 Ǝẓẓajăn imăslan-năsăn s-afălla, jannen:
10 e clamavam em grande voz, dizendo: Ao nosso Deus, que se assenta no trono, e ao Cordeiro, pertence a salvação.
11 Ǝbdădăn ănjălosăn iket-năsăn wi ănimăɣlăynen tasăqqaymut ta n-təmmənukəla d-imɣarăn d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen, ărkăɣăn dat-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, əssənsăn timmawen-năsăn făll-ăkall, ad-ɣabbădăn Măssinăɣ,
11 Todos os anjos estavam de pé rodeando o trono, os anciãos e os quatro seres viventes, e ante o trono se prostraram sobre o seu rosto, e adoraram a Deus,
12 jannen:
12 dizendo: Amém! O louvor, e a glória, e a sabedoria, e as ações de graças, e a honra, e o poder, e a força sejam ao nosso Deus, pelos séculos dos séculos. Amém!
13 Issəstăn-ahi iyyăn dăɣ-imɣarăn ḍarăt-a-wen, innʼ-ahi: «Ma ămoosăn ăddinăt-wi-dăɣ ăssimlălnen? Ǝnde s-dd-hăn?»
13 Um dos anciãos tomou a palavra, dizendo: Estes, que se vestem de vestiduras brancas, quem são e donde vieram?
14 Ǝnneɣ-as: «Măssi-ɣ, a-wen, kăyy a t-issanăn.» Innʼ-ahi ălwăqq-wen: «A-wa ăddinăt wi dd-toyyă tăɣazzabit ta măqqărăt, ăsserădăn isəlsa-năsăn, issəmlăl-tăn ašni wa n-Ašăɣol.
14 Respondi-lhe: meu Senhor, tu o sabes. Ele, então, me disse: São estes os que vêm da grande tribulação, lavaram suas vestiduras e as alvejaram no sangue do Cordeiro,
15 A-wen-dăɣ a făl əbdadăn dat-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla n-Măssinăɣ. Ehăḍ d-ašăl, ɣabbădăn-t dăɣ-ehăn n-ămudd-net wa măqqărăn. Ere wa ăqqiimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla dăɣ-ehăn-net, a tăn-ogaẓăn.
15 razão por que se acham diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu santuário; e aquele que se assenta no trono estenderá sobre eles o seu tabernáculo.
16 Wăr-ilkem ad-ălloẓăn, wăla ad-ăffudăn, wăla ad-tăn-tăssirɣa tăfukt wăla a ăkkusăn a ămoos-dăɣ
16 Jamais terão fome, nunca mais terão sede, não cairá sobre eles o sol, nem ardor algum,
17 făl-as Ašăɣol wa ihăn ammas n-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, iman-net a tăn-e-iḍənăn, aɣəd-tăn s-ersan wi n-aman əddărnen, irsəy-in Măssinăɣ e d t-illăm ămiṭṭ dăɣ-tiṭṭawen-năsăn.»
17 pois o Cordeiro que se encontra no meio do trono os apascentará e os guiará para as fontes da água da vida. E Deus lhes enxugará dos olhos toda lágrima.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.