Apocalipse 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Olăsăɣ, əkyădăɣ; ənhăyăɣ Ašăɣol a-s irẓa aẓăẓlo wa ăzzarăn dăɣ-wi n-əssa hărnen əlkəttab. Ǝsleɣ i-iyyăn dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s iḍkăl emăsli-net šund ejjaj, innă: «Ǝyyăw!»
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Innă a-wen ɣas, əkyădăɣ: ənhăyăɣ ebăje măllăn inay ăwadəm iṭṭafăn ăssăm, tătwăkfʼ-e korona, a-wen, takənbut n-təmmənukəla. Ăwadəm-en, emărn, iglă daɣ i-ad-ărn.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Irẓa Ašăɣol aẓăẓlo wa s-əssin ihărăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-wa s-əssin dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Ǝnhăyăɣ ămăra ebăje šăggăɣăn dd-imalăn, ijrăw ăhaləs wa t-inăyăn tădabit n-ad-ikkəs ălɣafyăt făll-ărori n-ăkall i-ad-ənməlhəsăn ăddinăt jer-iman-năsăn; ənta-i-hi, ijrăw tăkoba šəjreet.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-kăraḍ ɣas, əsleɣ i-wa s-kăraḍ dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!» Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje kăwălăn inay ăwadəm iṭṭafăn ălmizan dăɣ-ăfuss-net.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ǝsleɣ i-emăsli dd-ifalăn jer-hărătăn wi n-əkkoẓ har innă: «Kelu n-ălkăma-i, ălqim-net ašăl n-ălxidmăt n-ăwadəm meɣ kăraḍ kelutăn n-tărruza măšan, wăr təfneẓăd hărăt dăɣ-əzzăyt wăla dăɣ-asməd wa n-lăɣnăb.»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-əkkoẓ iɣfălăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-hărăt wa s-əkkoẓ iddărăn a-s innă: «Ǝyyăw!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje dalen inay ere iwar isəm: «Tamăttant», ăsilăl ălaxărăt d-a-wa t-ihăn dăɣ-ăddinăt iket-net. Ǝjrăwăn tărna făll-tăẓune n-ăkall ta n-əkkoẓăt i-ad-ănɣən imuzăɣăn-net s-tăkoba d-laẓ d-turhənnawen ti lăbasnen tamălsanen d-tiwăɣsen.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-səmmos ɣas, ənhăyăɣ dăɣ-išənnawăn, daw-tasəskărt ta făll-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-tikutawen dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, iman n-ăddinăt wi ăba dăɣ-təssəba n-măjrăd n-Măssinăɣ d-ajəyh dăɣ-s i-ăddinăt.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ǝḍkălăn iman-en-hi imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn: «Emăli-nănăɣ wa šăddijăn, ăddutten, ma s-tăqqalăd, tarəd ăššăreɣa wa n-jere-năɣ d-imuzăɣăn n-ăkall? Ma s-tăqqalăd təšəjəd dăɣ-săn eɣa n-asănɣal wa jăn i-ašni-nănăɣ?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Ijrăw hak iyyăn dăɣ-săn emăls măllăn, ătwănnʼ-asăn ad-sunfən ăzzăman ənḍărrăn əṣbărăn har dd-əmdəwăn ayətma-săn d-imidiwăn-năsăn wi dăr-oharăn ălxidmăt lănen s-ad-dăr-săn alăhăn əssəbab n-tamăttant.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen Ašăɣol a-s irẓă aẓăẓlo wa n-săḍis iɣfălăn əlkəttab ɣas, ijă-dd ăkall ăškăḍkăḍ-i-dăɣ ăssuksăḍăn, kăwal tăfukt šund alăššo, šăggaɣ ewăr iket-net šund ašni,
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 jăn-dd etran făll-ăkall aftəktək wa dd-tăjjăn aratăn n-ašar dihad tăn-iwwəšwăš aḍu ăṣṣoohen.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Olămăn-in išənnawăn šund əlkəttab itiḍh ăwadəm, ăhonăn iḍaɣăn d-iwtəlăn.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ǝnkărăn imuzăɣăn n-ăkall iket-năsăn, jer-wi n-imănokalăn, hakd wi n-kăl-eket d-wi n-imănokalăn n-əlɣəskăr d-wi n-imărrəzăɣăn d-kăl-ăṣṣahăt, wăr-əẓleyăn wi n-eklan d-wi n-ilăllan, əffărăn iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iɣăyan d-ităqqăn n-iḍaɣăn.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Saɣăren, jannen i-iḍaɣăn d-isəwlan: «Aḍəwăt-dd fălla-năɣ i-ad-wăr hanăɣ-ihənnəy ămănokal wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ənjărăt-anăɣ iket-di d-fălla-năɣ isiḍəw aḍkăr n-Ašăɣol
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 ed ašăl wa măqqărăn d-itakkăs ălxăr, osă-dd. Mi dăɣ-s-e-iɣləsăn?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.