Apocalipse 6

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Olăsăɣ, əkyădăɣ; ənhăyăɣ Ašăɣol a-s irẓa aẓăẓlo wa ăzzarăn dăɣ-wi n-əssa hărnen əlkəttab. Ǝsleɣ i-iyyăn dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s iḍkăl emăsli-net šund ejjaj, innă: «Ǝyyăw!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Innă a-wen ɣas, əkyădăɣ: ənhăyăɣ ebăje măllăn inay ăwadəm iṭṭafăn ăssăm, tătwăkfʼ-e korona, a-wen, takənbut n-təmmənukəla. Ăwadəm-en, emărn, iglă daɣ i-ad-ărn.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Irẓa Ašăɣol aẓăẓlo wa s-əssin ihărăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-wa s-əssin dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ǝnhăyăɣ ămăra ebăje šăggăɣăn dd-imalăn, ijrăw ăhaləs wa t-inăyăn tădabit n-ad-ikkəs ălɣafyăt făll-ărori n-ăkall i-ad-ənməlhəsăn ăddinăt jer-iman-năsăn; ənta-i-hi, ijrăw tăkoba šəjreet.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-kăraḍ ɣas, əsleɣ i-wa s-kăraḍ dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!» Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje kăwălăn inay ăwadəm iṭṭafăn ălmizan dăɣ-ăfuss-net.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Ǝsleɣ i-emăsli dd-ifalăn jer-hărătăn wi n-əkkoẓ har innă: «Kelu n-ălkăma-i, ălqim-net ašăl n-ălxidmăt n-ăwadəm meɣ kăraḍ kelutăn n-tărruza măšan, wăr təfneẓăd hărăt dăɣ-əzzăyt wăla dăɣ-asməd wa n-lăɣnăb.»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-əkkoẓ iɣfălăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-hărăt wa s-əkkoẓ iddărăn a-s innă: «Ǝyyăw!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje dalen inay ere iwar isəm: «Tamăttant», ăsilăl ălaxărăt d-a-wa t-ihăn dăɣ-ăddinăt iket-net. Ǝjrăwăn tărna făll-tăẓune n-ăkall ta n-əkkoẓăt i-ad-ănɣən imuzăɣăn-net s-tăkoba d-laẓ d-turhənnawen ti lăbasnen tamălsanen d-tiwăɣsen.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-səmmos ɣas, ənhăyăɣ dăɣ-išənnawăn, daw-tasəskărt ta făll-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-tikutawen dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, iman n-ăddinăt wi ăba dăɣ-təssəba n-măjrăd n-Măssinăɣ d-ajəyh dăɣ-s i-ăddinăt.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Ǝḍkălăn iman-en-hi imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn: «Emăli-nănăɣ wa šăddijăn, ăddutten, ma s-tăqqalăd, tarəd ăššăreɣa wa n-jere-năɣ d-imuzăɣăn n-ăkall? Ma s-tăqqalăd təšəjəd dăɣ-săn eɣa n-asănɣal wa jăn i-ašni-nănăɣ?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ijrăw hak iyyăn dăɣ-săn emăls măllăn, ătwănnʼ-asăn ad-sunfən ăzzăman ənḍărrăn əṣbărăn har dd-əmdəwăn ayətma-săn d-imidiwăn-năsăn wi dăr-oharăn ălxidmăt lănen s-ad-dăr-săn alăhăn əssəbab n-tamăttant.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen Ašăɣol a-s irẓă aẓăẓlo wa n-săḍis iɣfălăn əlkəttab ɣas, ijă-dd ăkall ăškăḍkăḍ-i-dăɣ ăssuksăḍăn, kăwal tăfukt šund alăššo, šăggaɣ ewăr iket-net šund ašni,
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 jăn-dd etran făll-ăkall aftəktək wa dd-tăjjăn aratăn n-ašar dihad tăn-iwwəšwăš aḍu ăṣṣoohen.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Olămăn-in išənnawăn šund əlkəttab itiḍh ăwadəm, ăhonăn iḍaɣăn d-iwtəlăn.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Ǝnkărăn imuzăɣăn n-ăkall iket-năsăn, jer-wi n-imănokalăn, hakd wi n-kăl-eket d-wi n-imănokalăn n-əlɣəskăr d-wi n-imărrəzăɣăn d-kăl-ăṣṣahăt, wăr-əẓleyăn wi n-eklan d-wi n-ilăllan, əffărăn iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iɣăyan d-ităqqăn n-iḍaɣăn.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Saɣăren, jannen i-iḍaɣăn d-isəwlan: «Aḍəwăt-dd fălla-năɣ i-ad-wăr hanăɣ-ihənnəy ămănokal wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ənjărăt-anăɣ iket-di d-fălla-năɣ isiḍəw aḍkăr n-Ašăɣol
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 ed ašăl wa măqqărăn d-itakkăs ălxăr, osă-dd. Mi dăɣ-s-e-iɣləsăn?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.