Apocalipse 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Olăsăɣ, əkyădăɣ; ənhăyăɣ Ašăɣol a-s irẓa aẓăẓlo wa ăzzarăn dăɣ-wi n-əssa hărnen əlkəttab. Ǝsleɣ i-iyyăn dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s iḍkăl emăsli-net šund ejjaj, innă: «Ǝyyăw!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Innă a-wen ɣas, əkyădăɣ: ənhăyăɣ ebăje măllăn inay ăwadəm iṭṭafăn ăssăm, tătwăkfʼ-e korona, a-wen, takənbut n-təmmənukəla. Ăwadəm-en, emărn, iglă daɣ i-ad-ărn.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Irẓa Ašăɣol aẓăẓlo wa s-əssin ihărăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-wa s-əssin dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ǝnhăyăɣ ămăra ebăje šăggăɣăn dd-imalăn, ijrăw ăhaləs wa t-inăyăn tădabit n-ad-ikkəs ălɣafyăt făll-ărori n-ăkall i-ad-ənməlhəsăn ăddinăt jer-iman-năsăn; ənta-i-hi, ijrăw tăkoba šəjreet.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-kăraḍ ɣas, əsleɣ i-wa s-kăraḍ dăɣ-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen a-s innă: «Ǝyyăw!» Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje kăwălăn inay ăwadəm iṭṭafăn ălmizan dăɣ-ăfuss-net.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Ǝsleɣ i-emăsli dd-ifalăn jer-hărătăn wi n-əkkoẓ har innă: «Kelu n-ălkăma-i, ălqim-net ašăl n-ălxidmăt n-ăwadəm meɣ kăraḍ kelutăn n-tărruza măšan, wăr təfneẓăd hărăt dăɣ-əzzăyt wăla dăɣ-asməd wa n-lăɣnăb.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-əkkoẓ iɣfălăn əlkəttab ɣas, əsleɣ i-hărăt wa s-əkkoẓ iddărăn a-s innă: «Ǝyyăw!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Ǝkyădăɣ, ənhăyăɣ ebăje dalen inay ere iwar isəm: «Tamăttant», ăsilăl ălaxărăt d-a-wa t-ihăn dăɣ-ăddinăt iket-net. Ǝjrăwăn tărna făll-tăẓune n-ăkall ta n-əkkoẓăt i-ad-ănɣən imuzăɣăn-net s-tăkoba d-laẓ d-turhənnawen ti lăbasnen tamălsanen d-tiwăɣsen.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Irẓă Ašăɣol aẓăẓlo wa n-səmmos ɣas, ənhăyăɣ dăɣ-išənnawăn, daw-tasəskărt ta făll-ɣarrăsnăt taɣsiwen ti n-tikutawen dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, iman n-ăddinăt wi ăba dăɣ-təssəba n-măjrăd n-Măssinăɣ d-ajəyh dăɣ-s i-ăddinăt.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Ǝḍkălăn iman-en-hi imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn: «Emăli-nănăɣ wa šăddijăn, ăddutten, ma s-tăqqalăd, tarəd ăššăreɣa wa n-jere-năɣ d-imuzăɣăn n-ăkall? Ma s-tăqqalăd təšəjəd dăɣ-săn eɣa n-asănɣal wa jăn i-ašni-nănăɣ?»
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ijrăw hak iyyăn dăɣ-săn emăls măllăn, ătwănnʼ-asăn ad-sunfən ăzzăman ənḍărrăn əṣbărăn har dd-əmdəwăn ayətma-săn d-imidiwăn-năsăn wi dăr-oharăn ălxidmăt lănen s-ad-dăr-săn alăhăn əssəbab n-tamăttant.
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen Ašăɣol a-s irẓă aẓăẓlo wa n-săḍis iɣfălăn əlkəttab ɣas, ijă-dd ăkall ăškăḍkăḍ-i-dăɣ ăssuksăḍăn, kăwal tăfukt šund alăššo, šăggaɣ ewăr iket-net šund ašni,
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 jăn-dd etran făll-ăkall aftəktək wa dd-tăjjăn aratăn n-ašar dihad tăn-iwwəšwăš aḍu ăṣṣoohen.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Olămăn-in išənnawăn šund əlkəttab itiḍh ăwadəm, ăhonăn iḍaɣăn d-iwtəlăn.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Ǝnkărăn imuzăɣăn n-ăkall iket-năsăn, jer-wi n-imănokalăn, hakd wi n-kăl-eket d-wi n-imănokalăn n-əlɣəskăr d-wi n-imărrəzăɣăn d-kăl-ăṣṣahăt, wăr-əẓleyăn wi n-eklan d-wi n-ilăllan, əffărăn iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iɣăyan d-ităqqăn n-iḍaɣăn.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 Saɣăren, jannen i-iḍaɣăn d-isəwlan: «Aḍəwăt-dd fălla-năɣ i-ad-wăr hanăɣ-ihənnəy ămănokal wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ənjărăt-anăɣ iket-di d-fălla-năɣ isiḍəw aḍkăr n-Ašăɣol
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 ed ašăl wa măqqărăn d-itakkăs ălxăr, osă-dd. Mi dăɣ-s-e-iɣləsăn?»
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.