Apocalipse 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen dăɣ-ăfuss wa n-aɣil n-ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla əlkəttab warăn ikătabăn făll-idmawăn-net issənăn, warăn-t daɣ əssa iẓəẓla has-əgdalnen amer.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro em forma de rolo escrito por dentro e por fora, e selado com sete selos.
2 Olăsăɣ daɣ ahănay n-ănjălos dăɣ-wi n-imărnan, ibdad, ijanna s-afălla: «Mi ăddoben, ănihăjja d-ad-ărẓ iẓəẓla-wi-dăɣ n-əssa, arr əlkəttab-wa-dăɣ?»
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava com voz forte: — Quem é digno de quebrar os selos e abrir o livro?
3 Ăbă-dd ăwadəm dăɣ-išənnawăn d-ăkall d-ider n-ăkall ăddooben arr-net, ăba-dd wăla ere ăddooben asəjrah dăɣ-ammas-net.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele.
4 Ǝnhăyăɣ a-s ăbă-dd ăwadəm orăn əlkəttab-ənnin-dăɣ, wăla i issəjrăhăn dăɣ-s, ɣas ad-sakălalăɣ.
4 E eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Ălwăqq-wen-dăɣ ad-hi-innă iyyăn dăɣ-imɣarăn: «Susəm, wăr təlhed! Ǝnhəy-t-ak ăgg-Yăhuda wa n-ahăr n-ahăya n-ănnăbi Dawəd, ikrăš tărna, ăddoobăt terăẓẓe n-iẓəẓla wi n-əssa, arr əlkəttab.»
5 Então um dos anciãos me disse: — Não chore! Eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para quebrar os sete selos e abrir o livro.
6 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen Ašăɣol ibdadăn dăɣ-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ănimăɣlăyăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ. Ašăɣol-i-hi, s-tənnəd iɣras, ila əssa iskawăn d-əssayăt tiṭṭawen. Tiṭṭawen-tin-dăɣ a-s əssa unfasăn wi dd-ăšmašăl Măssinăɣ făll-ărori n-ăkall iket-net.
6 Então vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, em pé, um Cordeiro que parecia que tinha sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Irjăš-dd Ašăɣol har dd-osa ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, irmăs fălla-s əlkəttab wa iṭṭăf s-ăfuss-net wa n-aɣil.
7 O Cordeiro foi e pegou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono.
8 Irmăs əlkəttab-ənnin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn hărătăn wi n-əkkoẓ d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ dat-Ašăɣol, ad-t-timəlăn, ɣabbădăn-t. Hak iyyăn dăɣ-săn iṭṭaf tehărdănt d-alkas n-orăɣ iḍkarăn əlɣənfărăn. Alkasăn-ənnin n-orăɣ d-isəkkurora wi əḍnăyăn, ămmittălăn tittar n-ălɣibadăt n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.
8 E, quando ele pegou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos se prostraram diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Ăwwayăn ăsahăɣ ăynayăn dăɣ-jannen:
9 e cantavam um cântico novo, dizendo: “Digno és de pegar o livro e de quebrar os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Jed-tăn ălžămaɣăt n-kăl-tikutawen ixdamăn i-Măssinăɣ,
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.”
11 Olăsăɣ daɣ akăyad, əsleɣ i-emăsli n-ănjălosăn əknanen əjut, afḍăn făll-timərwen n-afḍăn. Ăɣilăyɣălăyăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ.
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Ǝḍkălăn imăslan-năsăn, ad-jannen s-afălla:
12 proclamando com voz forte: “Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a honra, a glória e o louvor.”
13 Ǝsleɣ daɣ i-a-wa dd-ixlăkăn iket-dăɣ-net jer-a-wa ihăn išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall d-a-wa t-illăn daw-ăkall d-a-wa ihăn ejărew wa səmmăn, a-wa dd-ătwăxlăkăn iket-net, išənnawăn d-ăkall, a-wen-dăɣ iket-net, irmas ăsahăɣ, ijanna:
13 Então ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: “Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro sejam o louvor, a honra, a glória e o domínio para todo o sempre.”
14 Təmdă taswəlt-ten-dăɣ ɣas, əssəgdălăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen, ənnăn: «Amin!» Ărkăɣăn imɣarăn əntăneḍ-dăɣ ăssaɣăt-wen, ad-ɣabbădăn.
14 E os quatro seres viventes respondiam: “Amém!” Também os anciãos se prostraram e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.