Apocalipse 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen dăɣ-ăfuss wa n-aɣil n-ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla əlkəttab warăn ikătabăn făll-idmawăn-net issənăn, warăn-t daɣ əssa iẓəẓla has-əgdalnen amer.
1 Vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, bem selado com sete selos.
2 Olăsăɣ daɣ ahănay n-ănjălos dăɣ-wi n-imărnan, ibdad, ijanna s-afălla: «Mi ăddoben, ănihăjja d-ad-ărẓ iẓəẓla-wi-dăɣ n-əssa, arr əlkəttab-wa-dăɣ?»
2 Vi também um anjo forte, clamando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de romper os seus selos?
3 Ăbă-dd ăwadəm dăɣ-išənnawăn d-ăkall d-ider n-ăkall ăddooben arr-net, ăba-dd wăla ere ăddooben asəjrah dăɣ-ammas-net.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Ǝnhăyăɣ a-s ăbă-dd ăwadəm orăn əlkəttab-ənnin-dăɣ, wăla i issəjrăhăn dăɣ-s, ɣas ad-sakălalăɣ.
4 E eu chorava muito, porque não fora achado ninguém digno de abrir o livro nem de olhar para ele.
5 Ălwăqq-wen-dăɣ ad-hi-innă iyyăn dăɣ-imɣarăn: «Susəm, wăr təlhed! Ǝnhəy-t-ak ăgg-Yăhuda wa n-ahăr n-ahăya n-ănnăbi Dawəd, ikrăš tărna, ăddoobăt terăẓẓe n-iẓəẓla wi n-əssa, arr əlkəttab.»
5 E disse-me um dentre os anciãos: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, venceu para abrir o livro e romper os sete selos.
6 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen Ašăɣol ibdadăn dăɣ-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ănimăɣlăyăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ. Ašăɣol-i-hi, s-tənnəd iɣras, ila əssa iskawăn d-əssayăt tiṭṭawen. Tiṭṭawen-tin-dăɣ a-s əssa unfasăn wi dd-ăšmašăl Măssinăɣ făll-ărori n-ăkall iket-net.
6 Nisto vi, entre o trono e os quatro seres viventes, no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como havendo sido morto, e tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus, enviados por toda a terra.
7 Irjăš-dd Ašăɣol har dd-osa ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, irmăs fălla-s əlkəttab wa iṭṭăf s-ăfuss-net wa n-aɣil.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado sobre o trono.
8 Irmăs əlkəttab-ənnin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn hărătăn wi n-əkkoẓ d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ dat-Ašăɣol, ad-t-timəlăn, ɣabbădăn-t. Hak iyyăn dăɣ-săn iṭṭaf tehărdănt d-alkas n-orăɣ iḍkarăn əlɣənfărăn. Alkasăn-ənnin n-orăɣ d-isəkkurora wi əḍnăyăn, ămmittălăn tittar n-ălɣibadăt n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.
8 Logo que tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Ăwwayăn ăsahăɣ ăynayăn dăɣ-jannen:
9 E cantavam um cântico novo, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo e nação;
10 Jed-tăn ălžămaɣăt n-kăl-tikutawen ixdamăn i-Măssinăɣ,
10 e para o nosso Deus os fizeste reino, e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Olăsăɣ daɣ akăyad, əsleɣ i-emăsli n-ănjălosăn əknanen əjut, afḍăn făll-timərwen n-afḍăn. Ăɣilăyɣălăyăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ.
11 E olhei, e vi a voz de muitos anjos ao redor do trono e dos seres viventes e dos anciãos; e o número deles era miríades de miríades; e o número deles era miríades de miríades e milhares de milhares,
12 Ǝḍkălăn imăslan-năsăn, ad-jannen s-afălla:
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Ǝsleɣ daɣ i-a-wa dd-ixlăkăn iket-dăɣ-net jer-a-wa ihăn išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall d-a-wa t-illăn daw-ăkall d-a-wa ihăn ejărew wa səmmăn, a-wa dd-ătwăxlăkăn iket-net, išənnawăn d-ăkall, a-wen-dăɣ iket-net, irmas ăsahăɣ, ijanna:
13 Ouvi também a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e no mar, e a todas as coisas que neles há, dizerem: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos:
14 Təmdă taswəlt-ten-dăɣ ɣas, əssəgdălăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen, ənnăn: «Amin!» Ărkăɣăn imɣarăn əntăneḍ-dăɣ ăssaɣăt-wen, ad-ɣabbădăn.
14 e os quatro seres viventes diziam: Amém. E os anciãos prostraram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.