Apocalipse 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen dăɣ-ăfuss wa n-aɣil n-ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla əlkəttab warăn ikătabăn făll-idmawăn-net issənăn, warăn-t daɣ əssa iẓəẓla has-əgdalnen amer.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Olăsăɣ daɣ ahănay n-ănjălos dăɣ-wi n-imărnan, ibdad, ijanna s-afălla: «Mi ăddoben, ănihăjja d-ad-ărẓ iẓəẓla-wi-dăɣ n-əssa, arr əlkəttab-wa-dăɣ?»
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Ăbă-dd ăwadəm dăɣ-išənnawăn d-ăkall d-ider n-ăkall ăddooben arr-net, ăba-dd wăla ere ăddooben asəjrah dăɣ-ammas-net.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Ǝnhăyăɣ a-s ăbă-dd ăwadəm orăn əlkəttab-ənnin-dăɣ, wăla i issəjrăhăn dăɣ-s, ɣas ad-sakălalăɣ.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Ălwăqq-wen-dăɣ ad-hi-innă iyyăn dăɣ-imɣarăn: «Susəm, wăr təlhed! Ǝnhəy-t-ak ăgg-Yăhuda wa n-ahăr n-ahăya n-ănnăbi Dawəd, ikrăš tărna, ăddoobăt terăẓẓe n-iẓəẓla wi n-əssa, arr əlkəttab.»
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen Ašăɣol ibdadăn dăɣ-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ănimăɣlăyăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ. Ašăɣol-i-hi, s-tənnəd iɣras, ila əssa iskawăn d-əssayăt tiṭṭawen. Tiṭṭawen-tin-dăɣ a-s əssa unfasăn wi dd-ăšmašăl Măssinăɣ făll-ărori n-ăkall iket-net.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Irjăš-dd Ašăɣol har dd-osa ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, irmăs fălla-s əlkəttab wa iṭṭăf s-ăfuss-net wa n-aɣil.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Irmăs əlkəttab-ənnin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn hărătăn wi n-əkkoẓ d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ dat-Ašăɣol, ad-t-timəlăn, ɣabbădăn-t. Hak iyyăn dăɣ-săn iṭṭaf tehărdănt d-alkas n-orăɣ iḍkarăn əlɣənfărăn. Alkasăn-ənnin n-orăɣ d-isəkkurora wi əḍnăyăn, ămmittălăn tittar n-ălɣibadăt n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Ăwwayăn ăsahăɣ ăynayăn dăɣ-jannen:
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Jed-tăn ălžămaɣăt n-kăl-tikutawen ixdamăn i-Măssinăɣ,
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Olăsăɣ daɣ akăyad, əsleɣ i-emăsli n-ănjălosăn əknanen əjut, afḍăn făll-timərwen n-afḍăn. Ăɣilăyɣălăyăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 Ǝḍkălăn imăslan-năsăn, ad-jannen s-afălla:
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Ǝsleɣ daɣ i-a-wa dd-ixlăkăn iket-dăɣ-net jer-a-wa ihăn išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall d-a-wa t-illăn daw-ăkall d-a-wa ihăn ejărew wa səmmăn, a-wa dd-ătwăxlăkăn iket-net, išənnawăn d-ăkall, a-wen-dăɣ iket-net, irmas ăsahăɣ, ijanna:
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Təmdă taswəlt-ten-dăɣ ɣas, əssəgdălăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen, ənnăn: «Amin!» Ărkăɣăn imɣarăn əntăneḍ-dăɣ ăssaɣăt-wen, ad-ɣabbădăn.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.