Apocalipse 5

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen dăɣ-ăfuss wa n-aɣil n-ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla əlkəttab warăn ikătabăn făll-idmawăn-net issənăn, warăn-t daɣ əssa iẓəẓla has-əgdalnen amer.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Olăsăɣ daɣ ahănay n-ănjălos dăɣ-wi n-imărnan, ibdad, ijanna s-afălla: «Mi ăddoben, ănihăjja d-ad-ărẓ iẓəẓla-wi-dăɣ n-əssa, arr əlkəttab-wa-dăɣ?»
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Ăbă-dd ăwadəm dăɣ-išənnawăn d-ăkall d-ider n-ăkall ăddooben arr-net, ăba-dd wăla ere ăddooben asəjrah dăɣ-ammas-net.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Ǝnhăyăɣ a-s ăbă-dd ăwadəm orăn əlkəttab-ənnin-dăɣ, wăla i issəjrăhăn dăɣ-s, ɣas ad-sakălalăɣ.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Ălwăqq-wen-dăɣ ad-hi-innă iyyăn dăɣ-imɣarăn: «Susəm, wăr təlhed! Ǝnhəy-t-ak ăgg-Yăhuda wa n-ahăr n-ahăya n-ănnăbi Dawəd, ikrăš tărna, ăddoobăt terăẓẓe n-iẓəẓla wi n-əssa, arr əlkəttab.»
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen Ašăɣol ibdadăn dăɣ-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ănimăɣlăyăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ. Ašăɣol-i-hi, s-tənnəd iɣras, ila əssa iskawăn d-əssayăt tiṭṭawen. Tiṭṭawen-tin-dăɣ a-s əssa unfasăn wi dd-ăšmašăl Măssinăɣ făll-ărori n-ăkall iket-net.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Irjăš-dd Ašăɣol har dd-osa ere wa ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, irmăs fălla-s əlkəttab wa iṭṭăf s-ăfuss-net wa n-aɣil.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Irmăs əlkəttab-ənnin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn hărătăn wi n-əkkoẓ d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ dat-Ašăɣol, ad-t-timəlăn, ɣabbădăn-t. Hak iyyăn dăɣ-săn iṭṭaf tehărdănt d-alkas n-orăɣ iḍkarăn əlɣənfărăn. Alkasăn-ənnin n-orăɣ d-isəkkurora wi əḍnăyăn, ămmittălăn tittar n-ălɣibadăt n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Ăwwayăn ăsahăɣ ăynayăn dăɣ-jannen:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Jed-tăn ălžămaɣăt n-kăl-tikutawen ixdamăn i-Măssinăɣ,
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Olăsăɣ daɣ akăyad, əsleɣ i-emăsli n-ănjălosăn əknanen əjut, afḍăn făll-timərwen n-afḍăn. Ăɣilăyɣălăyăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen d-imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ.
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 Ǝḍkălăn imăslan-năsăn, ad-jannen s-afălla:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Ǝsleɣ daɣ i-a-wa dd-ixlăkăn iket-dăɣ-net jer-a-wa ihăn išənnawăn d-a-wa iwărăn ărori n-ăkall d-a-wa t-illăn daw-ăkall d-a-wa ihăn ejărew wa səmmăn, a-wa dd-ătwăxlăkăn iket-net, išənnawăn d-ăkall, a-wen-dăɣ iket-net, irmas ăsahăɣ, ijanna:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Təmdă taswəlt-ten-dăɣ ɣas, əssəgdălăn hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen, ənnăn: «Amin!» Ărkăɣăn imɣarăn əntăneḍ-dăɣ ăssaɣăt-wen, ad-ɣabbădăn.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.