Apocalipse 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ḍarăt hărătăn-wi-dăɣ, əkyădăɣ, ənhăyăɣ dăɣ-išənnawăn ashăr ămerăn. Innʼ-ahi emăsli-wənnin s-əsleɣ hi-olăhăn d-tăsinsăɣt: «Awən-dd, ad-kăy-săknăɣ ămăra hărătăn wi əlkamnen.»
1 Depois disso, tive uma visão: vi uma porta aberta no céu, e a voz que falara comigo, como uma trombeta, dizia: Sobe aqui e mostrar-te-ei o que está para acontecer depois disso.
2 Iḍkăl-ahi Unfas Šăddijăn ălwăqq-wen-dăɣ s-išənnawăn, ənhăyăɣ dihen tasăqqaymut n-təmmənukəla făll-ăqqiim ăwadəm.
2 Imediatamente, fui arrebatado em espírito; no céu havia um trono, e nesse trono estava sentado um Ser.
3 Ăwadəm-en, ijʼ asmăɣmăɣ wa tajjănăt tihun n-tilăllaten ti s-itawănna žasəb d-sarədwan. Tasăqqaymut-net ta n-təmmənukəla, ăɣilăyɣălăy-tăt aẓănnăẓẓal ijan tihusay olăhnen d-ti n-tekădăyt ta n-tasămăɣmaɣt s-itawănna ẓimrud.
3 E quem estava sentado assemelhava-se pelo aspecto a uma pedra de jaspe e de sardônica. Um halo, semelhante à esmeralda, nimbava o trono.
4 Ǝnhăyăɣ daɣ a-s tasăqqaymut-ənnin, ăɣilăyɣălăynăt-tăt sănatăt timərwen n-tasăqqaymut n-təmmənukəla d-əkkoẓăt făll-ăqqimăn sănatăt timərwen n-amɣar d-əkkoẓ ăssimlălnen, jan iket-dăɣ-năsăn, koronatăn, a-wen, tikənbuten n-orăɣ.
4 Ao redor havia vinte e quatro tronos, e neles, sentados, vinte e quatro Anciãos vestidos de vestes brancas e com coroas de ouro na cabeça.
5 Tasăqqaymut tənnin tăzzarăt, zajjărăn-tăt-dd essamăn d-imăslan d-ejjajăn, ărɣanăt data-s əssayăt tiftəl ti ăṣṣiwwărnen əssa unfasăn wi n-Măssinăɣ.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões. Diante do trono ardiam sete tochas de fogo, que são os sete Espíritos de Deus.
6 Tasăqqaymut-ənnin-dăɣ daɣ, illʼ-e data-s a olăhăn d-ejărew wa səmmăn s-dd-ăssikta ălmăɣna-net təšədje ta n-tăšoka. Tasăqqaymut, han-tăt əkkoẓ hărătăn əddarnen ănimăɣlăynen ammas-net. Hărătăn-en-hi, ămoos data-săn hakd-dăɣ ḍara-săn, tiḍrurəjen.
6 Havia ainda diante do trono um mar límpido como cristal. Diante do trono e ao redor, quatro Animais vivos cheios de olhos na frente e atrás.
7 Hărătăn-win-dăɣ əddărnen, wa ăzzarăn dăɣ-săn, han-t ifăqqăn n-ahăr; wa s-əssin, han-t ifăqqăn n-esej; wa s-kăraḍ, olăh idəm-net d-i n-ăwadəm; wa s-əkkoẓ, olăh d-ejăft illayăn.
7 O primeiro animal vivo assemelhava-se a um leão; o segundo, a um touro; o terceiro tinha um rosto como o de um homem; e o quarto era semelhante a uma águia em pleno vôo.
8 Hărătăn ənnin n-əkkoẓ əddărnen, hak iyyăn dăɣ-săn ila săḍis afrewăn əlsanăt tiṭṭawen dăɣ-ammas hakd-dăɣ dăɣ-afălla. Ehăḍ d-ašăl, əṭṭafăn ăsahăɣ jannen:
8 Estes Animais tinham cada um seis asas cobertas de olhos por dentro e por fora. Não cessavam de clamar dia e noite: Santo, Santo, Santo é o Senhor Deus, o Dominador, o que é, o que era e o que deve voltar.
9 E-d jăn əkkoẓ hărătăn-win-dăɣ əddărnen ăsahăɣ-ənnin-dăɣ-dăɣ, timələn ălxurmăt, samɣarăn, tumayăn i-ere wa s-ənta a iɣlalăn ăqqimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla,
9 E cada vez que aqueles Animais rendiam glória, honra e ação de graças àquele que vive pelos séculos dos séculos,
10 ad-ărkăɣăn imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ dat-wa ăqqimăn dăɣ-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla s-ənta a iɣlalăn, aməlăn-t, əkkəsăn tikənbuten-năsăn ti n-təmmənukəla, ăjrən-tănăt dat-tasăqqaymut, ənnən:
10 os vinte e quatro Anciãos inclinavam-se profundamente diante daquele que estava no trono e prostravam-se diante daquele que vive pelos séculos dos séculos, e depunham suas coroas diante do trono, dizendo:
11 «Emăli-nănăɣ, Măssinăɣ!
11 Tu és digno Senhor, nosso Deus, de receber a honra, a glória e a majestade, porque criaste todas as coisas, e por tua vontade é que existem e foram criadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.