Apocalipse 19

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, əsleɣ i-emăsli ăṣṣoohen dăɣ-išənnawăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, jannet:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 Ăššăreɣatăn-net, ădduutten, oɣadăn. Ăssoḍa ăššăreɣatăn-net făll-tamăḍt ta n-tălkăxbat măqqărăt samaḍasăt ăddinăt; ăẓẓăl-tăt tamăttant n-inaxdimăn-net.»
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Tənnă tamətte-ənnin-dăɣ: «Aleluya! Aməlăt Emăli făl-a-s ăho n-aɣrəm wa măqqărăn irɣăn ăhoha s-išənnawăn hărkuk, wăr-ilkem ad-ămmikăt.»
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Imda a-wen ɣas, ărkăɣăn imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen dat-Măssinăɣ-i ăqqiimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ăɣbădăn-t, jannen:
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Innă emăsli dd-ifalăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ḍarăt-a-wen: «Aməlăt Măssinăɣ iket-năwăn kăwăneḍ-i n-eklan-net; kăwăneḍ-i n-imaksaḍăn-net, wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, emăsli-net, olăh d-i n-anji iknan təmɣăre meɣ d-ejjajăn əknanen əṣṣuhu. Ǝnta da a-wa ijănna emăsli-en:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Dăwătăt-anăɣ, əjrăẓnet-anăɣ iman-nănăɣ, nəsəmɣăret-t făl-a-s, ămăra-dăɣ, aẓli wa n-Ašăɣol a dd-iwwăḍăn, hănne-s daɣ tăsidăw-as.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Təjrăw asălso n-aẓli iẓmayăn dăɣ-măṣăr n-ălxărir iknan tələmḍe, ăsiimăɣmăɣ, šăddiij; măṣăr-ənnin n-ălxărir, ənta a-s imărkedăn wi ămešălăn iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.»
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Innʼ-ahi ănjălos ămăra ad-əktəbăɣ: «Tənḍəḍ i-ăddinăt wi dd-e-ətwăɣrənen s-amăjaru wa he-ijən ašăl wa n-aẓli n-Ašăɣol.» Olăs daɣ, innʼ-ahi: «Măjrăd-wa-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a dd-ifal; wăr t-ihʼ ăššăk a-wen.»
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Ărkăɣăɣ dat-ănjălos dăɣ-ənniyăt n-ad-t-ăɣbədăɣ măšan, innʼ-ahi: «Ahaa, wăr jed a-di. Akli n-Măssinăɣ dăr-k olăhăn a ămoosăɣ năkk d-ayətma-k wi ăɣdălnen i-tidət ta dd-ăsnăfalăl Ɣisa. Ăɣbəd Măssinăɣ, wăr hi-tăɣbedăd.»
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen išənnawăn ămerăn, izjăr-tăn-dd ebăje măllăn. Inay-t ăhaləs s-isəm-net: «Ămaɣdal d-emăn n-tidət.» Wăr-iššărrăɣ ar s-iqqud, wăr-ikənnəs ar s-iqqud.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Ăhijăljălnăt tiṭṭawen-net šund efew; eɣăf-net, warnăt tikənbuten ti n-təmmənukəla, iktab fălla-s isəm s-ənta ɣas a t-issanăn.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Ilsa abărnuš ilmaɣăn dăɣ-ašni, isəm-net: «Măjrăd n-Măssinăɣ.»
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Ǝlkamăn-as əlɣəskărăn wi n-išənnawăn nayăn ibəjwan măllolnen, əlsan timălsaten n-ălxărir măllolnen, šăddijnen, əknanen tələmḍe.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Emm-net, təzjar-t-dd tăkoba təmsădăt s-ənta-en-dăɣ a-s mad-iwət əddəwəlăn, ărnʼ-en. Ad-fălla-săn ixkəm s-ăṣṣahăt olăhăn d-wa n-tăẓoli; ad-dăɣ-săn dd-ikkəs Măssinăɣ-i ilăn tărna iket-net aḍkăr-net wa măqqărăn s-əmmək wa s-iẓimməw ăwadəm ara n-lăɣnăb i-ad-dăɣ-s dd-ikkəs aman-net.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Abărnuš-net d-taɣma-net, iktab fălla-săn:
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen ănjălos ibdadăn dăɣ-tăfukt, ăsɣărăt s-afălla i-igḍaḍ iket-năsăn wi taggădnen dăɣ-ălhăwa wa ujəjăn, innʼ-asăn: «Idawăt-dd i-amăjaru wa măqqărăn n-Măssinăɣ.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Ǝyyăwăt, ăkšăt isan n-imănokalăn d-isan n-imizărăn n-əlɣəskăr d-isan n-əlɣəskăr d-isan n-ibəjwan d-wi n-ăddinăt wi tăn-năynen, isan n-ăddinăt a ămoosăn-dăɣ, wi n-ilăllan hakd wi n-eklan, isan n-wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen ămudăr wa ăzzarăn d-imănokalăn n-ăkall d-əlɣəskărăn-năsăn, ăddewăn-dd i-ad-əknəsăn ăhaləs wa inăyăn ebăje d-əlɣəskăr-net.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Ittărmăs ămudăr iman-net s-tizarăt, ittărmăs-dd ḍara-s ănnăbi wa n-bahu ijan a olăhăn d-ijităn n-Măssinăɣ dat-ămudăr i-ad săr-săn išəšk ăddinăt wi iwăr aẓăẓlo wa n-ămudăr ăɣbădnen ăṭṭăṣwer-net. Ătwăjăr-in ămudăr d-ănnăbi wa n-bahu dăɣ-tebănɣăwt n-əlkăbrit ăhijăljălăn.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Tănɣa tăkoba ta dd-təzjărăt emm n-ăhaləs wa inăyăn ebăje əlɣəskăr-năsăn iket-net, əyyəwănăn igḍaḍ ḍarăt-a-wen dăɣ-timăɣsa-năsăn.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.