Apocalipse 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, əsleɣ i-emăsli ăṣṣoohen dăɣ-išənnawăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, jannet:
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 Ăššăreɣatăn-net, ădduutten, oɣadăn. Ăssoḍa ăššăreɣatăn-net făll-tamăḍt ta n-tălkăxbat măqqărăt samaḍasăt ăddinăt; ăẓẓăl-tăt tamăttant n-inaxdimăn-net.»
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tənnă tamətte-ənnin-dăɣ: «Aleluya! Aməlăt Emăli făl-a-s ăho n-aɣrəm wa măqqărăn irɣăn ăhoha s-išənnawăn hărkuk, wăr-ilkem ad-ămmikăt.»
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Imda a-wen ɣas, ărkăɣăn imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen dat-Măssinăɣ-i ăqqiimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ăɣbădăn-t, jannen:
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Innă emăsli dd-ifalăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ḍarăt-a-wen: «Aməlăt Măssinăɣ iket-năwăn kăwăneḍ-i n-eklan-net; kăwăneḍ-i n-imaksaḍăn-net, wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, emăsli-net, olăh d-i n-anji iknan təmɣăre meɣ d-ejjajăn əknanen əṣṣuhu. Ǝnta da a-wa ijănna emăsli-en:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Dăwătăt-anăɣ, əjrăẓnet-anăɣ iman-nănăɣ, nəsəmɣăret-t făl-a-s, ămăra-dăɣ, aẓli wa n-Ašăɣol a dd-iwwăḍăn, hănne-s daɣ tăsidăw-as.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Təjrăw asălso n-aẓli iẓmayăn dăɣ-măṣăr n-ălxărir iknan tələmḍe, ăsiimăɣmăɣ, šăddiij; măṣăr-ənnin n-ălxărir, ənta a-s imărkedăn wi ămešălăn iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.»
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Innʼ-ahi ănjălos ămăra ad-əktəbăɣ: «Tənḍəḍ i-ăddinăt wi dd-e-ətwăɣrənen s-amăjaru wa he-ijən ašăl wa n-aẓli n-Ašăɣol.» Olăs daɣ, innʼ-ahi: «Măjrăd-wa-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a dd-ifal; wăr t-ihʼ ăššăk a-wen.»
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ărkăɣăɣ dat-ănjălos dăɣ-ənniyăt n-ad-t-ăɣbədăɣ măšan, innʼ-ahi: «Ahaa, wăr jed a-di. Akli n-Măssinăɣ dăr-k olăhăn a ămoosăɣ năkk d-ayətma-k wi ăɣdălnen i-tidət ta dd-ăsnăfalăl Ɣisa. Ăɣbəd Măssinăɣ, wăr hi-tăɣbedăd.»
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen išənnawăn ămerăn, izjăr-tăn-dd ebăje măllăn. Inay-t ăhaləs s-isəm-net: «Ămaɣdal d-emăn n-tidət.» Wăr-iššărrăɣ ar s-iqqud, wăr-ikənnəs ar s-iqqud.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ăhijăljălnăt tiṭṭawen-net šund efew; eɣăf-net, warnăt tikənbuten ti n-təmmənukəla, iktab fălla-s isəm s-ənta ɣas a t-issanăn.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 Ilsa abărnuš ilmaɣăn dăɣ-ašni, isəm-net: «Măjrăd n-Măssinăɣ.»
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 Ǝlkamăn-as əlɣəskărăn wi n-išənnawăn nayăn ibəjwan măllolnen, əlsan timălsaten n-ălxărir măllolnen, šăddijnen, əknanen tələmḍe.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Emm-net, təzjar-t-dd tăkoba təmsădăt s-ənta-en-dăɣ a-s mad-iwət əddəwəlăn, ărnʼ-en. Ad-fălla-săn ixkəm s-ăṣṣahăt olăhăn d-wa n-tăẓoli; ad-dăɣ-săn dd-ikkəs Măssinăɣ-i ilăn tărna iket-net aḍkăr-net wa măqqărăn s-əmmək wa s-iẓimməw ăwadəm ara n-lăɣnăb i-ad-dăɣ-s dd-ikkəs aman-net.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Abărnuš-net d-taɣma-net, iktab fălla-săn:
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen ănjălos ibdadăn dăɣ-tăfukt, ăsɣărăt s-afălla i-igḍaḍ iket-năsăn wi taggădnen dăɣ-ălhăwa wa ujəjăn, innʼ-asăn: «Idawăt-dd i-amăjaru wa măqqărăn n-Măssinăɣ.
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 Ǝyyăwăt, ăkšăt isan n-imănokalăn d-isan n-imizărăn n-əlɣəskăr d-isan n-əlɣəskăr d-isan n-ibəjwan d-wi n-ăddinăt wi tăn-năynen, isan n-ăddinăt a ămoosăn-dăɣ, wi n-ilăllan hakd wi n-eklan, isan n-wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen ămudăr wa ăzzarăn d-imănokalăn n-ăkall d-əlɣəskărăn-năsăn, ăddewăn-dd i-ad-əknəsăn ăhaləs wa inăyăn ebăje d-əlɣəskăr-net.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Ittărmăs ămudăr iman-net s-tizarăt, ittărmăs-dd ḍara-s ănnăbi wa n-bahu ijan a olăhăn d-ijităn n-Măssinăɣ dat-ămudăr i-ad săr-săn išəšk ăddinăt wi iwăr aẓăẓlo wa n-ămudăr ăɣbădnen ăṭṭăṣwer-net. Ătwăjăr-in ămudăr d-ănnăbi wa n-bahu dăɣ-tebănɣăwt n-əlkăbrit ăhijăljălăn.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Tănɣa tăkoba ta dd-təzjărăt emm n-ăhaləs wa inăyăn ebăje əlɣəskăr-năsăn iket-net, əyyəwănăn igḍaḍ ḍarăt-a-wen dăɣ-timăɣsa-năsăn.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.