Apocalipse 19

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, əsleɣ i-emăsli ăṣṣoohen dăɣ-išənnawăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, jannet:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Ăššăreɣatăn-net, ădduutten, oɣadăn. Ăssoḍa ăššăreɣatăn-net făll-tamăḍt ta n-tălkăxbat măqqărăt samaḍasăt ăddinăt; ăẓẓăl-tăt tamăttant n-inaxdimăn-net.»
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tənnă tamətte-ənnin-dăɣ: «Aleluya! Aməlăt Emăli făl-a-s ăho n-aɣrəm wa măqqărăn irɣăn ăhoha s-išənnawăn hărkuk, wăr-ilkem ad-ămmikăt.»
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Imda a-wen ɣas, ărkăɣăn imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen dat-Măssinăɣ-i ăqqiimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ăɣbădăn-t, jannen:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Innă emăsli dd-ifalăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ḍarăt-a-wen: «Aməlăt Măssinăɣ iket-năwăn kăwăneḍ-i n-eklan-net; kăwăneḍ-i n-imaksaḍăn-net, wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, emăsli-net, olăh d-i n-anji iknan təmɣăre meɣ d-ejjajăn əknanen əṣṣuhu. Ǝnta da a-wa ijănna emăsli-en:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Dăwătăt-anăɣ, əjrăẓnet-anăɣ iman-nănăɣ, nəsəmɣăret-t făl-a-s, ămăra-dăɣ, aẓli wa n-Ašăɣol a dd-iwwăḍăn, hănne-s daɣ tăsidăw-as.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Təjrăw asălso n-aẓli iẓmayăn dăɣ-măṣăr n-ălxărir iknan tələmḍe, ăsiimăɣmăɣ, šăddiij; măṣăr-ənnin n-ălxărir, ənta a-s imărkedăn wi ămešălăn iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.»
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Innʼ-ahi ănjălos ămăra ad-əktəbăɣ: «Tənḍəḍ i-ăddinăt wi dd-e-ətwăɣrənen s-amăjaru wa he-ijən ašăl wa n-aẓli n-Ašăɣol.» Olăs daɣ, innʼ-ahi: «Măjrăd-wa-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a dd-ifal; wăr t-ihʼ ăššăk a-wen.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ărkăɣăɣ dat-ănjălos dăɣ-ənniyăt n-ad-t-ăɣbədăɣ măšan, innʼ-ahi: «Ahaa, wăr jed a-di. Akli n-Măssinăɣ dăr-k olăhăn a ămoosăɣ năkk d-ayətma-k wi ăɣdălnen i-tidət ta dd-ăsnăfalăl Ɣisa. Ăɣbəd Măssinăɣ, wăr hi-tăɣbedăd.»
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen išənnawăn ămerăn, izjăr-tăn-dd ebăje măllăn. Inay-t ăhaləs s-isəm-net: «Ămaɣdal d-emăn n-tidət.» Wăr-iššărrăɣ ar s-iqqud, wăr-ikənnəs ar s-iqqud.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ăhijăljălnăt tiṭṭawen-net šund efew; eɣăf-net, warnăt tikənbuten ti n-təmmənukəla, iktab fălla-s isəm s-ənta ɣas a t-issanăn.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ilsa abărnuš ilmaɣăn dăɣ-ašni, isəm-net: «Măjrăd n-Măssinăɣ.»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ǝlkamăn-as əlɣəskărăn wi n-išənnawăn nayăn ibəjwan măllolnen, əlsan timălsaten n-ălxărir măllolnen, šăddijnen, əknanen tələmḍe.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Emm-net, təzjar-t-dd tăkoba təmsădăt s-ənta-en-dăɣ a-s mad-iwət əddəwəlăn, ărnʼ-en. Ad-fălla-săn ixkəm s-ăṣṣahăt olăhăn d-wa n-tăẓoli; ad-dăɣ-săn dd-ikkəs Măssinăɣ-i ilăn tărna iket-net aḍkăr-net wa măqqărăn s-əmmək wa s-iẓimməw ăwadəm ara n-lăɣnăb i-ad-dăɣ-s dd-ikkəs aman-net.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Abărnuš-net d-taɣma-net, iktab fălla-săn:
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen ănjălos ibdadăn dăɣ-tăfukt, ăsɣărăt s-afălla i-igḍaḍ iket-năsăn wi taggădnen dăɣ-ălhăwa wa ujəjăn, innʼ-asăn: «Idawăt-dd i-amăjaru wa măqqărăn n-Măssinăɣ.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Ǝyyăwăt, ăkšăt isan n-imănokalăn d-isan n-imizărăn n-əlɣəskăr d-isan n-əlɣəskăr d-isan n-ibəjwan d-wi n-ăddinăt wi tăn-năynen, isan n-ăddinăt a ămoosăn-dăɣ, wi n-ilăllan hakd wi n-eklan, isan n-wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen ămudăr wa ăzzarăn d-imănokalăn n-ăkall d-əlɣəskărăn-năsăn, ăddewăn-dd i-ad-əknəsăn ăhaləs wa inăyăn ebăje d-əlɣəskăr-net.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ittărmăs ămudăr iman-net s-tizarăt, ittărmăs-dd ḍara-s ănnăbi wa n-bahu ijan a olăhăn d-ijităn n-Măssinăɣ dat-ămudăr i-ad săr-săn išəšk ăddinăt wi iwăr aẓăẓlo wa n-ămudăr ăɣbădnen ăṭṭăṣwer-net. Ătwăjăr-in ămudăr d-ănnăbi wa n-bahu dăɣ-tebănɣăwt n-əlkăbrit ăhijăljălăn.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Tănɣa tăkoba ta dd-təzjărăt emm n-ăhaləs wa inăyăn ebăje əlɣəskăr-năsăn iket-net, əyyəwănăn igḍaḍ ḍarăt-a-wen dăɣ-timăɣsa-năsăn.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.