Apocalipse 19

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, əsleɣ i-emăsli ăṣṣoohen dăɣ-išənnawăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, jannet:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu o que parecia ser a voz forte de uma grande multidão, dizendo: “Aleluia! A salvação, a glória e o poder são do nosso Deus,
2 Ăššăreɣatăn-net, ădduutten, oɣadăn. Ăssoḍa ăššăreɣatăn-net făll-tamăḍt ta n-tălkăxbat măqqărăt samaḍasăt ăddinăt; ăẓẓăl-tăt tamăttant n-inaxdimăn-net.»
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.”
3 Tənnă tamətte-ənnin-dăɣ: «Aleluya! Aməlăt Emăli făl-a-s ăho n-aɣrəm wa măqqărăn irɣăn ăhoha s-išənnawăn hărkuk, wăr-ilkem ad-ămmikăt.»
3 E disseram pela segunda vez: “Aleluia! E a sua fumaça sobe para todo o sempre.”
4 Imda a-wen ɣas, ărkăɣăn imɣarăn wi n-sănatăt timərwen d-əkkoẓ d-hărătăn wi n-əkkoẓ əddărnen dat-Măssinăɣ-i ăqqiimăn făll-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla, ăɣbădăn-t, jannen:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes se prostraram e adoraram a Deus, que está sentado no trono, dizendo: “Amém! Aleluia!”
5 Innă emăsli dd-ifalăn tasăqqaymut ta n-təmmənukəla ḍarăt-a-wen: «Aməlăt Măssinăɣ iket-năwăn kăwăneḍ-i n-eklan-net; kăwăneḍ-i n-imaksaḍăn-net, wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
5 E do trono saiu uma voz, que dizia: “Louvem o nosso Deus, todos vocês, os seus servos, todos os que o temem, os pequenos e os grandes.”
6 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamətte təknat əjut, emăsli-net, olăh d-i n-anji iknan təmɣăre meɣ d-ejjajăn əknanen əṣṣuhu. Ǝnta da a-wa ijănna emăsli-en:
6 Então ouvi o que parecia ser a voz de uma grande multidão, uma voz como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: “Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Dăwătăt-anăɣ, əjrăẓnet-anăɣ iman-nănăɣ, nəsəmɣăret-t făl-a-s, ămăra-dăɣ, aẓli wa n-Ašăɣol a dd-iwwăḍăn, hănne-s daɣ tăsidăw-as.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque chegou a hora das bodas do Cordeiro, e a noiva dele já se preparou.
8 Təjrăw asălso n-aẓli iẓmayăn dăɣ-măṣăr n-ălxărir iknan tələmḍe, ăsiimăɣmăɣ, šăddiij; măṣăr-ənnin n-ălxărir, ənta a-s imărkedăn wi ămešălăn iməššeddəjăn n-Măssinăɣ.»
8 A ela foi permitido vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro.” Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Innʼ-ahi ănjălos ămăra ad-əktəbăɣ: «Tənḍəḍ i-ăddinăt wi dd-e-ətwăɣrənen s-amăjaru wa he-ijən ašăl wa n-aẓli n-Ašăɣol.» Olăs daɣ, innʼ-ahi: «Măjrăd-wa-dăɣ, Măssinăɣ iman-net a dd-ifal; wăr t-ihʼ ăššăk a-wen.»
9 Então o anjo me disse: — Escreva: “Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro.” E acrescentou: — São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ărkăɣăɣ dat-ănjălos dăɣ-ənniyăt n-ad-t-ăɣbədăɣ măšan, innʼ-ahi: «Ahaa, wăr jed a-di. Akli n-Măssinăɣ dăr-k olăhăn a ămoosăɣ năkk d-ayətma-k wi ăɣdălnen i-tidət ta dd-ăsnăfalăl Ɣisa. Ăɣbəd Măssinăɣ, wăr hi-tăɣbedăd.»
10 Prostrei-me diante dos seus pés para adorá-lo. O anjo, porém, me disse: — Não faça isso! Sou um servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que guardam o testemunho de Jesus. Adore a Deus! Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen išənnawăn ămerăn, izjăr-tăn-dd ebăje măllăn. Inay-t ăhaləs s-isəm-net: «Ămaɣdal d-emăn n-tidət.» Wăr-iššărrăɣ ar s-iqqud, wăr-ikənnəs ar s-iqqud.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e combate com justiça.
12 Ăhijăljălnăt tiṭṭawen-net šund efew; eɣăf-net, warnăt tikənbuten ti n-təmmənukəla, iktab fălla-s isəm s-ənta ɣas a t-issanăn.
12 Os seus olhos são como chama de fogo; na cabeça dele há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Ilsa abărnuš ilmaɣăn dăɣ-ašni, isəm-net: «Măjrăd n-Măssinăɣ.»
13 Está vestido com um manto encharcado de sangue, e o seu nome é “Verbo de Deus”.
14 Ǝlkamăn-as əlɣəskărăn wi n-išənnawăn nayăn ibəjwan măllolnen, əlsan timălsaten n-ălxărir măllolnen, šăddijnen, əknanen tələmḍe.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho finíssimo, branco e puro.
15 Emm-net, təzjar-t-dd tăkoba təmsădăt s-ənta-en-dăɣ a-s mad-iwət əddəwəlăn, ărnʼ-en. Ad-fălla-săn ixkəm s-ăṣṣahăt olăhăn d-wa n-tăẓoli; ad-dăɣ-săn dd-ikkəs Măssinăɣ-i ilăn tărna iket-net aḍkăr-net wa măqqărăn s-əmmək wa s-iẓimməw ăwadəm ara n-lăɣnăb i-ad-dăɣ-s dd-ikkəs aman-net.
15 Da sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações. Ele mesmo as regerá com cetro de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Abărnuš-net d-taɣma-net, iktab fălla-săn:
16 No seu manto e na sua coxa está escrito um nome: “ Rei dos reis e Senhor dos senhores ”.
17 Ǝnhăyăɣ ḍarăt-a-wen ănjălos ibdadăn dăɣ-tăfukt, ăsɣărăt s-afălla i-igḍaḍ iket-năsăn wi taggădnen dăɣ-ălhăwa wa ujəjăn, innʼ-asăn: «Idawăt-dd i-amăjaru wa măqqărăn n-Măssinăɣ.
17 Então vi um anjo posto em pé no sol. Ele gritou com voz forte, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: — Venham, reúnam-se para a grande ceia de Deus,
18 Ǝyyăwăt, ăkšăt isan n-imănokalăn d-isan n-imizărăn n-əlɣəskăr d-isan n-əlɣəskăr d-isan n-ibəjwan d-wi n-ăddinăt wi tăn-năynen, isan n-ăddinăt a ămoosăn-dăɣ, wi n-ilăllan hakd wi n-eklan, isan n-wi măḍroynen hakd wi əššămnen.»
18 para comer carne de reis, carne de comandantes, carne de poderosos, carne de cavalos e seus cavaleiros, carne de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ǝnhăyăɣ ălwăqq-wen ămudăr wa ăzzarăn d-imănokalăn n-ăkall d-əlɣəskărăn-năsăn, ăddewăn-dd i-ad-əknəsăn ăhaləs wa inăyăn ebăje d-əlɣəskăr-net.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, reunidos para fazer guerra contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ittărmăs ămudăr iman-net s-tizarăt, ittărmăs-dd ḍara-s ănnăbi wa n-bahu ijan a olăhăn d-ijităn n-Măssinăɣ dat-ămudăr i-ad săr-săn išəšk ăddinăt wi iwăr aẓăẓlo wa n-ămudăr ăɣbădnen ăṭṭăṣwer-net. Ătwăjăr-in ămudăr d-ănnăbi wa n-bahu dăɣ-tebănɣăwt n-əlkăbrit ăhijăljălăn.
20 Mas a besta foi presa, e com ela foi preso o falso profeta que, com os sinais feitos diante da besta, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que queima com enxofre.
21 Tănɣa tăkoba ta dd-təzjărăt emm n-ăhaləs wa inăyăn ebăje əlɣəskăr-năsăn iket-net, əyyəwănăn igḍaḍ ḍarăt-a-wen dăɣ-timăɣsa-năsăn.
21 Os outros foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.