2 Coríntios 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ayətma-ɣ, nărha ad-hawăn-năj isălan n-ănnuɣmăt wa ikfa Măssinăɣ ălkănisăten ti hănen teje ta n-Masidunya.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Wăr t-illa ălɣizabăt s-wădden ənhăyăn-t măšan, wăr-ifneẓ a-wen təmɣăre n-tedăwit-năsăn, lăqqəwăn măšan wăr-ăsɣărăn ifassăn-năsăn i-imumənăn wi wăren əṭṭef hărăt.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Ăjjəyhăɣ a-s jăn a-wa ăddooben, ănn-ak, jăn făw a okăyăn a-wa ăddooben, ămoos a-wen a tăn-dd-ifalăn, wădden a-s tăn-ăšihăššăl ăwadəm.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Ǝntăneḍ iman-năsăn a dd-ifăl ənniyăt-wen-dăɣ, tilăqqad făw a hanăɣ-jăn făll-tărha-i-dăɣ jăn n-ad-ədhəlăn iməššeddəjăn-wi hănen Yărussălam.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Tanəmmirt-năsăn, jăn a okăyăn a-wa tăn-norda. Emăli a əkfăn iman-năsăn, əkfăn-anăɣ daɣ iman-năsăn dăɣ-erhet n-Măssinăɣ.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Isălan n-a-wen-dăɣ jăm a făl năsmătăr Titus i-ad-kăwăn-in-iqqəl, isəmdəw a-wa issənta jere-wăn, awəy-dd tirjit ta s-tăbokăm i-imumənăn.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Tidət-dăɣ a-s wăr t-illa a-s wădden ăsnăflăy-kăwăn Măssinăɣ dăɣ-s, jer-immun wăla musnăt wa n-tayətte wăla musnăt n-măjrăd, wăla ăddăgaẓăt dăɣ-iji n-isălan-net wăla tărha təmdat. A-wen-dăɣ a făl isălan-wi-dăɣ n-tirjit i-imumənăn, əjləyăt dăɣ-săn hullan.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 A-wa dăr-kăwăn-ăsimătărăɣ, wăr-ărheɣ ad-hawăn-umas tăhaššilt. Isălan ɣas n-armuḍ wa s-əkfănăt ălkănisăten ti iyyăḍnen a dăɣ-wăn tajjăɣ i-ad-təjləyăm kăwăneḍ-dăɣ, sətbətăm tărha ta jăm i-ayətma-wăn wi iyyăḍnen.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Təssanăm iman-năwăn təmɣăre n-ănnuɣmăt wa kăwăn-ikfă Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex dăɣ-təssəba-năwăn, ənta-i n-amărrəzăɣ, ăslăqqăw iman-net i-ad-tărzăɣăm kăwăneḍ, dăɣ-əllăqqu-net.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Ăddăbara-nin hawăn da: səmdəwăt-in a-wa ăhusken təssəntăm; ənhaḍ, kăwăneḍ a ăzzarnen s-ajăraw n-ənniyăt-wa-dăɣ, kăwăneḍ daɣ a ăzzarnen s-iji-net.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 A-wen-dăɣ a făl ărheɣ a-s a-wa dăɣ-təssəntăm ăddăgaẓăt, sămdăt-t-in s-tădabit-năwăn.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Ere ikfăn hărăt i-Măssinăɣ s-ulh imdan, ikfʼ-e s-ənniyăt n-a-wa ila wădden a wăr-ila, ad-ijrăẓ ălxal-net i-Măssinăɣ, Măssinăɣ daɣ, wăr dăɣ-năɣ-e ittăr a wăr nəla, wăla a wăr năddobăt.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Wăr hawăn-jənneɣ, kăykăyăt-dd a-wa təṭṭăfăm i-ad-səyyəwənăm ăddinăt iyyăḍ, făw, ănn-ak, a tattărăɣ ad-tagdăhăm iket-dăɣ-năwăn dăɣ-a-wa lăm.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Tidət, ašăl-i, kăwăneḍ, ăsnăflăy-kăwăn Măssinăɣ, a-wen-dăɣ a făl dăɣ-wăn tattărăɣ ad-tədhəlăm ayətma-wăn wi tărmăs tămăɣatert ed ăddobăt a-s ašəkka, ad-təbrəjwəl talɣa, umas a-s win-dăɣ tədhălăm ašăl-i-dăɣ, a he-isənnəfləy Măssinăɣ, a-s ija a-wen, kăwăneḍ, tărmas-kăwăn tămăɣatert. Dihen, əntăneḍ a iwar ad-kăwăn-ədhəlăn.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Ǝnta-den-dăɣ migdăhaw wa s-hawăn-jănneɣ dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Nămmoy i-Măssinăɣ ed issəjlăy Titus dăɣ-isălan-năwăn s-əmmək wa s-dăɣ-săn-əjlayăɣ năkk iman-in.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Titus iman-net a irḍăn s-ad-kăwăn-in-ăkk, nəttăr dăɣ-s daɣ ad-kăwăn-in-ăkk šik, ija daɣ făll-a-wen.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Dăɣ-isălan n-asikəl wa săr-wăn-in-ija, năsidăw-t-in d-ăŋŋa-năɣ iyyăn dăɣ-ăddin s-wăr t-illa ălkănisăt s-wădden tajăyha făll-tihusay n-ălxidmăt-wa t-išlăn dăɣ-efes n-Ălənžil.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Wădden dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ ɣas a făl săr-wăn-t-in-năsidăw d-Titus, ənta-en-dăɣ daɣ a ăsnăfrănnăt ălkănisăten i-ad-isărtəy tirjiten iket-di d-tuẓannăt. Ălxidmăt-wen-dăɣ, nəhʼ-e i-ad-itwəsəmɣăr isəm n-Emăli, nəsətbət tărha n-tadhəlt ta s-nărha ad-tăt-năj i-ayətma-năɣ.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Dăɣ-isălan n-tasəssiwit-ta-dăɣ, aẓrəf ăjjeen a-wa, a-wen-dăɣ a făl wăr nărha ad-hanăɣ-iššək ăwadəm dăɣ-isălan n-əmmək wa s-t-nəṭṭăf hundăɣ har ašăl wa d-e-ijjəš ifassăn n-məssaw-s
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 ed, nărha amišəl n-a-wa olăɣăn dat-Emăli hakd-dăɣ dăgg-adəm.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Meddən-wi hin-năšmašăl săr-wăn, năsidăw-tăn-in daɣ d-ăŋŋa-năɣ iyyăn nəkna azəjjəzz, nənhăy a-s ăwadəm irhan tadhəlt n-ăddinăt wi iyyăḍnen, a-wen-dăɣ a făl t-noyya, ikkʼ-iwăn-in. Ijlăy hullan dăɣ-derhan n-ad-kăwăn-in-ăkk, iknʼ-iwăn daɣ tafləst, ijlay hullan dăɣ-derhan n-amišəl n-erhet n-Măssinăɣ.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Ămăra, taɣălift-năwăn Titus wa n-amidi-nin dăr-oharăɣ ălxidmăt, taɣălift-năwăn meddən wi iyyăḍnen dăr-nănniixdăm dăr-s ăddewnen. Iket-nănăɣ kăwăneḍ-di-dăɣ a-s năxdam. Meddən wi n-əssin dăr-ăddew Titus, ălkănisăt a tăn-in-tăšimašălăt i-ad-ăxdəmăn jere-wăn, səmɣărăn isəm n-Ălmasex.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Săknăt-tăn tărha təmdat i-ad-umas a-wen tajuhe i-ălkănisăten-ti tăn-dd-ăšmašălnen, əlmədnăt a-s wăr-ăbbuggăt abăraj wa fălla-wăn nətajj.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.