2 Coríntios 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ayətma-ɣ, nărha ad-hawăn-năj isălan n-ănnuɣmăt wa ikfa Măssinăɣ ălkănisăten ti hănen teje ta n-Masidunya.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Wăr t-illa ălɣizabăt s-wădden ənhăyăn-t măšan, wăr-ifneẓ a-wen təmɣăre n-tedăwit-năsăn, lăqqəwăn măšan wăr-ăsɣărăn ifassăn-năsăn i-imumənăn wi wăren əṭṭef hărăt.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Ăjjəyhăɣ a-s jăn a-wa ăddooben, ănn-ak, jăn făw a okăyăn a-wa ăddooben, ămoos a-wen a tăn-dd-ifalăn, wădden a-s tăn-ăšihăššăl ăwadəm.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Ǝntăneḍ iman-năsăn a dd-ifăl ənniyăt-wen-dăɣ, tilăqqad făw a hanăɣ-jăn făll-tărha-i-dăɣ jăn n-ad-ədhəlăn iməššeddəjăn-wi hănen Yărussălam.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Tanəmmirt-năsăn, jăn a okăyăn a-wa tăn-norda. Emăli a əkfăn iman-năsăn, əkfăn-anăɣ daɣ iman-năsăn dăɣ-erhet n-Măssinăɣ.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Isălan n-a-wen-dăɣ jăm a făl năsmătăr Titus i-ad-kăwăn-in-iqqəl, isəmdəw a-wa issənta jere-wăn, awəy-dd tirjit ta s-tăbokăm i-imumənăn.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Tidət-dăɣ a-s wăr t-illa a-s wădden ăsnăflăy-kăwăn Măssinăɣ dăɣ-s, jer-immun wăla musnăt wa n-tayətte wăla musnăt n-măjrăd, wăla ăddăgaẓăt dăɣ-iji n-isălan-net wăla tărha təmdat. A-wen-dăɣ a făl isălan-wi-dăɣ n-tirjit i-imumənăn, əjləyăt dăɣ-săn hullan.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 A-wa dăr-kăwăn-ăsimătărăɣ, wăr-ărheɣ ad-hawăn-umas tăhaššilt. Isălan ɣas n-armuḍ wa s-əkfănăt ălkănisăten ti iyyăḍnen a dăɣ-wăn tajjăɣ i-ad-təjləyăm kăwăneḍ-dăɣ, sətbətăm tărha ta jăm i-ayətma-wăn wi iyyăḍnen.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Təssanăm iman-năwăn təmɣăre n-ănnuɣmăt wa kăwăn-ikfă Emăli-nănăɣ Ɣisa Ălmasex dăɣ-təssəba-năwăn, ənta-i n-amărrəzăɣ, ăslăqqăw iman-net i-ad-tărzăɣăm kăwăneḍ, dăɣ-əllăqqu-net.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Ăddăbara-nin hawăn da: səmdəwăt-in a-wa ăhusken təssəntăm; ənhaḍ, kăwăneḍ a ăzzarnen s-ajăraw n-ənniyăt-wa-dăɣ, kăwăneḍ daɣ a ăzzarnen s-iji-net.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 A-wen-dăɣ a făl ărheɣ a-s a-wa dăɣ-təssəntăm ăddăgaẓăt, sămdăt-t-in s-tădabit-năwăn.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Ere ikfăn hărăt i-Măssinăɣ s-ulh imdan, ikfʼ-e s-ənniyăt n-a-wa ila wădden a wăr-ila, ad-ijrăẓ ălxal-net i-Măssinăɣ, Măssinăɣ daɣ, wăr dăɣ-năɣ-e ittăr a wăr nəla, wăla a wăr năddobăt.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Wăr hawăn-jənneɣ, kăykăyăt-dd a-wa təṭṭăfăm i-ad-səyyəwənăm ăddinăt iyyăḍ, făw, ănn-ak, a tattărăɣ ad-tagdăhăm iket-dăɣ-năwăn dăɣ-a-wa lăm.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Tidət, ašăl-i, kăwăneḍ, ăsnăflăy-kăwăn Măssinăɣ, a-wen-dăɣ a făl dăɣ-wăn tattărăɣ ad-tədhəlăm ayətma-wăn wi tărmăs tămăɣatert ed ăddobăt a-s ašəkka, ad-təbrəjwəl talɣa, umas a-s win-dăɣ tədhălăm ašăl-i-dăɣ, a he-isənnəfləy Măssinăɣ, a-s ija a-wen, kăwăneḍ, tărmas-kăwăn tămăɣatert. Dihen, əntăneḍ a iwar ad-kăwăn-ədhəlăn.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Ǝnta-den-dăɣ migdăhaw wa s-hawăn-jănneɣ dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Nămmoy i-Măssinăɣ ed issəjlăy Titus dăɣ-isălan-năwăn s-əmmək wa s-dăɣ-săn-əjlayăɣ năkk iman-in.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Titus iman-net a irḍăn s-ad-kăwăn-in-ăkk, nəttăr dăɣ-s daɣ ad-kăwăn-in-ăkk šik, ija daɣ făll-a-wen.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Dăɣ-isălan n-asikəl wa săr-wăn-in-ija, năsidăw-t-in d-ăŋŋa-năɣ iyyăn dăɣ-ăddin s-wăr t-illa ălkănisăt s-wădden tajăyha făll-tihusay n-ălxidmăt-wa t-išlăn dăɣ-efes n-Ălənžil.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Wădden dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ ɣas a făl săr-wăn-t-in-năsidăw d-Titus, ənta-en-dăɣ daɣ a ăsnăfrănnăt ălkănisăten i-ad-isărtəy tirjiten iket-di d-tuẓannăt. Ălxidmăt-wen-dăɣ, nəhʼ-e i-ad-itwəsəmɣăr isəm n-Emăli, nəsətbət tărha n-tadhəlt ta s-nărha ad-tăt-năj i-ayətma-năɣ.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Dăɣ-isălan n-tasəssiwit-ta-dăɣ, aẓrəf ăjjeen a-wa, a-wen-dăɣ a făl wăr nărha ad-hanăɣ-iššək ăwadəm dăɣ-isălan n-əmmək wa s-t-nəṭṭăf hundăɣ har ašăl wa d-e-ijjəš ifassăn n-məssaw-s
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 ed, nărha amišəl n-a-wa olăɣăn dat-Emăli hakd-dăɣ dăgg-adəm.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Meddən-wi hin-năšmašăl săr-wăn, năsidăw-tăn-in daɣ d-ăŋŋa-năɣ iyyăn nəkna azəjjəzz, nənhăy a-s ăwadəm irhan tadhəlt n-ăddinăt wi iyyăḍnen, a-wen-dăɣ a făl t-noyya, ikkʼ-iwăn-in. Ijlăy hullan dăɣ-derhan n-ad-kăwăn-in-ăkk, iknʼ-iwăn daɣ tafləst, ijlay hullan dăɣ-derhan n-amišəl n-erhet n-Măssinăɣ.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Ămăra, taɣălift-năwăn Titus wa n-amidi-nin dăr-oharăɣ ălxidmăt, taɣălift-năwăn meddən wi iyyăḍnen dăr-nănniixdăm dăr-s ăddewnen. Iket-nănăɣ kăwăneḍ-di-dăɣ a-s năxdam. Meddən wi n-əssin dăr-ăddew Titus, ălkănisăt a tăn-in-tăšimašălăt i-ad-ăxdəmăn jere-wăn, səmɣărăn isəm n-Ălmasex.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Săknăt-tăn tărha təmdat i-ad-umas a-wen tajuhe i-ălkănisăten-ti tăn-dd-ăšmašălnen, əlmədnăt a-s wăr-ăbbuggăt abăraj wa fălla-wăn nətajj.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.