2 Coríntios 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ărheɣ dăɣ-iman-in, ad-wăr kăwăn-in-tiləsăɣ uɣəl i-ad-ăɣšədăɣ iman-năwăn
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 ed kunta năkk-i-dăɣ a dd-iqqălăn ɣaššădăɣ-awăn iman, mi hi-e-isəddəwen? Kunta kăwăneḍ-i n-əssəbab n-tedăwit-in, ăɣšădăɣ iman-năwăn, əndek əmmək wa s-hi-e-səddəwem?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 A-wen-dăɣ făw a dd-orăwăn a-s ăssofăɣ ad-hawăn-in-əktəbăɣ, uhən ad-kăwăn-in-ăkkăɣ năkk iman-in, ed əssanăɣ a-s afăl kăwăn-in-əkkeɣ s-əmmək-wa-dăɣ, ad-ăɣšədăn iman-in fălla-wăn ed əkkasăɣ ăššăk a-s tedăwit-in, a-s tedăwit-năwăn.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Tăkarḍe-ta-dăɣ, kattăbăɣ-awăn-tăt-in măšan, ărmăsnăt-ahi tirəmmaɣ, osas ulh-in, jeɣ tisnant ta n-imeṭṭawăn dăɣ-təssəba-năwăn măšan hakd a-wen-dăɣ, akătab wa hawăn-jeɣ, wădden i n-ad-ăɣšədăɣ iman-năwăn, ănn-ak, i-ad-təlmədăm făll-tărha-i-dăɣ măqqărăt hawăn-jeɣ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Ămăra, ăwadəm wa săr-wăn dd-ăwwăyăn uɣšad n-iman-wen-dăɣ, wădden năkk ɣas a-s iɣšăd hărăt, iɣšăd-awăn-t daɣ kăwăneḍ, ănn-ak, ănnăɣet: iɣšăd iman n-təššəm-năwăn, măšan, wăr-ărheɣ ad-šəššəjreɣ măjrăd dăɣ-isălan n-a-wa iɣšăd.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Ăwadəm-en-hi, igdăh-as ămăra uḍlem-wen-dăɣ t-tăswăr təššəm-năwăn, ed tăsmăqqăm fălla-s.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Ămăra d-ămmujrăẓ a-wa ija, ătub, adiš, ăjăt-t-dd s-iman-năwăn, tənšəm-as, səsməḍăm ulh-net i-ad-wăr t-năqq tămujriẓt tojărăt ta t-tărmăsăt s-tizarăt.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Ǝttarăɣ dăɣ-wăn, ad-t-səknəm tărha t-tăssiilmădăt a-s tăkkulăm dăɣ-s.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Tăkarḍe ta hawăn-in-əktăbăɣ, ti s-kăwăn-tirəmăɣ i-ad-əlmədăɣ ak făw tamašalăm a-wa hawăn-janneɣ meɣ.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Ǝlmədăt a-s ere s-tənšăm-dăɣ, ənšeɣ-as. Ere daɣ wa s-ənšeeɣ, kunta illʼ-e ere hi-iɣšadăn hărăt, ămiiɣatărăn s-ad-has-ănšăɣ, ilmədet a-s ənšeɣ-as-in dăɣ-təssəba-năwăn, ənšeɣ-as daɣ dăɣ-təssəba n-Ălmasex.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Afăl nətajj a-wen, wăr săr-năɣ dd-mad-ijrəw Iblis tašləlt s-hanăɣ-ikkărrăs ed tiddas-net, wăr hanăɣ-ədrejnăt.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Ăzzăman wa d-əjjăšăɣ aɣrəm wa n-Tărwas i-ad-dăɣ-s ăxṭəbăɣ Ălənžil n-Ălmasex, oră-hi dăɣ-s Emăli emm hərəwăn, issărɣăs-ahi iji n-isălan dăɣ-idăggan ăjjootnen
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr-insa ənniyăt-in, făl-a-s wăr dăɣ-s in-ogeẓăɣ Titus-i n-ăŋŋa-năɣ dăɣ-ăddin, a-wen-dăɣ a făl fălăɣ ayətma dăɣ-ăddin wi t-əllănen dihen, okăyăɣ s-teje ta n-Masidunya.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Təmmal i-Măssinăɣ-i ihakkăn ašăl făll-Iblis, dăɣ-ăddimmăt n-Ălmasex-i dăr-nosaɣ, ənta daɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-nətajj isălan n-Ălənžil i-ăddinăt dăɣ-edăgg iket-net, isălan a-wen s-ašăl-i-dăɣ, jăn abɣănɣəl wa tăjjăn aḍutăn ăẓednen.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 A-wen-dăɣ a făl năkkăneḍ-i ila Ălmasex, nămoos i-Măssinăɣ šund aḍutăn-win-dăɣ ăẓednen ikna tărha, a-wen-dăɣ daɣ a nămoos i-ăddinăt wi hănen tabarăt ta n-əlɣəllas hakd wi hănen tabarăt ta n-əlhəllak
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 măšan ăddinăt wi hănen tabarăt ta n-əlhəllak, aḍu wa hasăn-nămoos, erk aḍu dd-itiirəwăn săr-săn tamăttant, a-s ija a-wen, ăddinăt wi iyyăḍnen, nămoos-asăn, aḍu ăẓedăn dd-itiirəwăn săr-săn tămudre tăɣlalăt.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Năkkăneḍ, wăr noleh d-ăddinăt wi iyyăḍnen jănen măjrăd n-Măssinăɣ mamăla s-əbbăɣărăn; Măssinăɣ a hanăɣ-ijăn dăɣ-a-wa hanăɣ-išlăn iket-net, a-wa hanăɣ-issăɣlăf daɣ, nətajjʼ-e s-ənniyăt šăddiijăn dat-Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta nəja d-Ălmasex.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.