2 Coríntios 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ărheɣ dăɣ-iman-in, ad-wăr kăwăn-in-tiləsăɣ uɣəl i-ad-ăɣšədăɣ iman-năwăn
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 ed kunta năkk-i-dăɣ a dd-iqqălăn ɣaššădăɣ-awăn iman, mi hi-e-isəddəwen? Kunta kăwăneḍ-i n-əssəbab n-tedăwit-in, ăɣšădăɣ iman-năwăn, əndek əmmək wa s-hi-e-səddəwem?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 A-wen-dăɣ făw a dd-orăwăn a-s ăssofăɣ ad-hawăn-in-əktəbăɣ, uhən ad-kăwăn-in-ăkkăɣ năkk iman-in, ed əssanăɣ a-s afăl kăwăn-in-əkkeɣ s-əmmək-wa-dăɣ, ad-ăɣšədăn iman-in fălla-wăn ed əkkasăɣ ăššăk a-s tedăwit-in, a-s tedăwit-năwăn.
3 E escrevi-vos isto mesmo, para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Tăkarḍe-ta-dăɣ, kattăbăɣ-awăn-tăt-in măšan, ărmăsnăt-ahi tirəmmaɣ, osas ulh-in, jeɣ tisnant ta n-imeṭṭawăn dăɣ-təssəba-năwăn măšan hakd a-wen-dăɣ, akătab wa hawăn-jeɣ, wădden i n-ad-ăɣšədăɣ iman-năwăn, ănn-ak, i-ad-təlmədăm făll-tărha-i-dăɣ măqqărăt hawăn-jeɣ.
4 Porque em muita tribulação e angústia do coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Ămăra, ăwadəm wa săr-wăn dd-ăwwăyăn uɣšad n-iman-wen-dăɣ, wădden năkk ɣas a-s iɣšăd hărăt, iɣšăd-awăn-t daɣ kăwăneḍ, ănn-ak, ănnăɣet: iɣšăd iman n-təššəm-năwăn, măšan, wăr-ărheɣ ad-šəššəjreɣ măjrăd dăɣ-isălan n-a-wa iɣšăd.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos.
6 Ăwadəm-en-hi, igdăh-as ămăra uḍlem-wen-dăɣ t-tăswăr təššəm-năwăn, ed tăsmăqqăm fălla-s.
6 Basta-lhe ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Ămăra d-ămmujrăẓ a-wa ija, ătub, adiš, ăjăt-t-dd s-iman-năwăn, tənšəm-as, səsməḍăm ulh-net i-ad-wăr t-năqq tămujriẓt tojărăt ta t-tărmăsăt s-tizarăt.
7 De maneira que pelo contrário deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja de modo algum devorado de demasiada tristeza.
8 Ǝttarăɣ dăɣ-wăn, ad-t-səknəm tărha t-tăssiilmădăt a-s tăkkulăm dăɣ-s.
8 Por isso vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Tăkarḍe ta hawăn-in-əktăbăɣ, ti s-kăwăn-tirəmăɣ i-ad-əlmədăɣ ak făw tamašalăm a-wa hawăn-janneɣ meɣ.
9 E para isso vos escrevi também, para por esta prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Ǝlmədăt a-s ere s-tənšăm-dăɣ, ənšeɣ-as. Ere daɣ wa s-ənšeeɣ, kunta illʼ-e ere hi-iɣšadăn hărăt, ămiiɣatărăn s-ad-has-ănšăɣ, ilmədet a-s ənšeɣ-as-in dăɣ-təssəba-năwăn, ənšeɣ-as daɣ dăɣ-təssəba n-Ălmasex.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; porque, o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás;
11 Afăl nətajj a-wen, wăr săr-năɣ dd-mad-ijrəw Iblis tašləlt s-hanăɣ-ikkărrăs ed tiddas-net, wăr hanăɣ-ədrejnăt.
11 Porque não ignoramos os seus ardís.
12 Ăzzăman wa d-əjjăšăɣ aɣrəm wa n-Tărwas i-ad-dăɣ-s ăxṭəbăɣ Ălənžil n-Ălmasex, oră-hi dăɣ-s Emăli emm hərəwăn, issărɣăs-ahi iji n-isălan dăɣ-idăggan ăjjootnen
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr-insa ənniyăt-in, făl-a-s wăr dăɣ-s in-ogeẓăɣ Titus-i n-ăŋŋa-năɣ dăɣ-ăddin, a-wen-dăɣ a făl fălăɣ ayətma dăɣ-ăddin wi t-əllănen dihen, okăyăɣ s-teje ta n-Masidunya.
13 Não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a macedônia.
14 Təmmal i-Măssinăɣ-i ihakkăn ašăl făll-Iblis, dăɣ-ăddimmăt n-Ălmasex-i dăr-nosaɣ, ənta daɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-nətajj isălan n-Ălənžil i-ăddinăt dăɣ-edăgg iket-net, isălan a-wen s-ašăl-i-dăɣ, jăn abɣănɣəl wa tăjjăn aḍutăn ăẓednen.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e por meio de nós manifesta em todo o lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 A-wen-dăɣ a făl năkkăneḍ-i ila Ălmasex, nămoos i-Măssinăɣ šund aḍutăn-win-dăɣ ăẓednen ikna tărha, a-wen-dăɣ daɣ a nămoos i-ăddinăt wi hănen tabarăt ta n-əlɣəllas hakd wi hănen tabarăt ta n-əlhəllak
15 Porque para Deus somos o bom perfume de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 măšan ăddinăt wi hănen tabarăt ta n-əlhəllak, aḍu wa hasăn-nămoos, erk aḍu dd-itiirəwăn săr-săn tamăttant, a-s ija a-wen, ăddinăt wi iyyăḍnen, nămoos-asăn, aḍu ăẓedăn dd-itiirəwăn săr-săn tămudre tăɣlalăt.
16 Para estes certamente cheiro de morte para morte; mas para aqueles cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Năkkăneḍ, wăr noleh d-ăddinăt wi iyyăḍnen jănen măjrăd n-Măssinăɣ mamăla s-əbbăɣărăn; Măssinăɣ a hanăɣ-ijăn dăɣ-a-wa hanăɣ-išlăn iket-net, a-wa hanăɣ-issăɣlăf daɣ, nətajjʼ-e s-ənniyăt šăddiijăn dat-Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta nəja d-Ălmasex.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus, antes falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.