2 Coríntios 1
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 A-wa năkk, Buləs, wa ija ƔisaĂlmasex ănămmašul dăɣ-erhet n-Măssinăɣ hin-iktabăn năkk d-Timoti wa n-ăŋŋa-năɣ dăɣ-ăddin i-ălkănisăt n-Măssinăɣ ta hăt aɣrəm wa n-Kurənta.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 ikfʼ-iwăn Măssinăɣ-i n-Abba-nănăɣ d-Emăli Ɣisa Ălmasex ănnuɣmăt d-ălxer.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Năkfet Măssinăɣ-i n-Abba n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex semɣar, naməlet-t ənta-i n-măssi-s n-tăhanint, isasmaḍăn ulhawăn-nănăɣ dăɣ-tersəmmawen ti hanăɣ-rammăsnen,
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 i-ad-nudabăt năkkăneḍ-dăɣ, asəsmaḍ n-ulhawăn n-ăddinăt wi tărmas tisnant, arəw-dd săr-săn a-wen-dăɣ, tălawit n-ulh tolăhăt d-ta hanăɣ-ikfa Măssinăɣ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Ǝmmək-wa-dăɣ s-a ăjjeen dăɣ-a-wa hanăɣ-irammăsăn, irammăs-anăɣ dăɣ-təssəba n-a-wa s-hanăɣ-ila Ălmasex, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ikann Măssinăɣ asəsmaḍ n-ulhawăn-nănăɣ dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta nəja d-Ălmasex.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 A-wen-dăɣ a făl a-wa hanăɣ-irammăsăn năkkăneḍ dăɣ-tisnant, wăr-ămoos ɣas ar a săr-wăn dd-oraw Măssinăɣ i-ad-ismaḍăn ulhawăn-năwăn, tăɣləsăm. Ăṣṣahăt daɣ wa hanăɣ-ihakk Măssinăɣ, i n-ad-kăwăn-nədhəl kăwăneḍ-dăɣ i-ad-tudabem ăṣṣăbarăt dăɣ-a-wa hanăɣ-irmăsăn s-ašăl-i-dăɣ, irmas-kăwăn kăwăneḍ-dăɣ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Nəkkas ăššăk dăɣ-isălan-năwăn ed, nəflas a-s a-wa hanăɣ-irmăsăn dăɣ-tisnant šund ɣas kăwăneḍ a irmăs, a-wa nəjrăw daɣ năkkăneḍ dăɣ-tălawit, nohar-t dăr-wăn.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Ayətma! Ǝlmədăt a-s ăkall wa n-Azya, nənhay dăɣ-s ălɣizabăt ăssuksăḍăn, iẓbăb-anăɣ dăɣ-s a hanăɣ-irnan hăr năɣel făw a-s sămdo-nănăɣ, osă-dd.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Nəkkăs ăṭṭăma dăɣ-iman-nănăɣ šund ɣas a-s tamăttant a hanăɣ-tătiwăɣtăsăt măšan, a-wen, otăs-t Măssinăɣ i-ad-umas a-s fella-nănăɣ ənta, wădden iman-nănăɣ, ed Măssinăɣ, ila tărna n-ad-dd-isənkăr inəmmuttan;
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 ənta a hanăɣ-dd-intăšăn dăɣ-tamăttant-ten-dăɣ tăssuksăḍăt, ənnăr wădden a-wen, ăru d-nəssəmda. Nəflas daɣ a-s ənta ɣas a hanăɣ-e-agəẓăn dăɣ-e d t-illăm ăššar.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Nəssan a-s tədhalăm-anăɣ s-tittar-năwăn, ədhalăn-anăɣ daɣ ăddinăt ăjjootnen hanăɣ-təddalnen Măssinăɣ, tittar-năwăn iket-dăɣ-năwăn, a săr-năɣ-dd-orăwnen ănnuɣmăt n-Măssinăɣ, ămoos a-wen-dăɣ əssəbab wa făl tiimələn ăddinăt ăjjootnen tihusay n-Măssinăɣ, dăɣ-təssəba n-a-wa hanăɣ-ija.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Kunta illʼ-e a-s năddoobăt ad-săr-s năbbărăj, wăr t-illa a ămoos kunta wădden a-s wăr t-illa a dăɣ-nəššak iman-nănăɣ, tajuhe-ten-dăɣ a hanăɣ-salmadăt a-s a-wa nəjă dăɣ-ăddunya hakd a-wa nəjă jere-wăn iket-net, oɣad. A-wen wădden a dd-ifalăn sărho-nănăɣ, Măssinăɣ a t-ijăn dăɣ-ănnuɣmăt-net, ənta-i hanăɣ-ikfăn turhajăt n-iji n-a-wen s-ălxal răqqiisăn dăɣ-iman šăddijnen d-tidət.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Nărha ad-təssanăm a-s dăɣ-tikarḍiwen-nănăɣ, a-wa ilăn ujreh s-ənta a ɣarrăm ɣas a dăɣ-hawăn-năssewăl, wăr hawăn-năssewăl dăɣ-a săl a-wen-dăɣ, əflasăɣ daɣ a-s, ad-iwwaḍ hărăt făll-ujreh-năwăn dăɣ-isălan-win-dăɣ.
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 Ămăra, wădden hărăt iket-net a săr-wăn ilan ujreh; a-wen-dăɣ a făl ašăl-i-dăɣ, nămoos abăraj-năwăn, mašăn afăl dd-osa ašăl wa issəbdăd Emăli-nănăɣ Ɣisa, ašăl-wen, kăwăneḍ a he-umasnen abăraj-nănăɣ.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Təssəba n-tafləst-ten-dăɣ hawăn-jeɣ a făl hi-dd-ijjăš s-tizarăt derhan n-ad-kăwăn-in ăkkăɣ i-ad-tumas tedăwit-năwăn, tedăwit təmdat,
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 ed dăɣ-derhan-in, ăɣelăɣ ad-kăwăn-in-əmmărăɣ təzzar, akəyăɣ s-teje ta n-Masidunya, aləsăɣ-kăwăn-dd daɣ umăr afăl tăt-dd-fălăɣ i-ad-hi-tarəjăm dăɣ-asikəl-in s-teje ta n-Ălyăhudəyăt.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Kunta a-wa ăsdărhănăɣ, wăr-ija, ajăn, ija ɣur-wăn a-s, wăr-əjleyăɣ dăɣ-a-wa hawăn-ənneɣ? Meɣ ajăn tordam a-s derhan-in, a dd-əkkasăɣ ɣas dăɣ-eɣăf-in šund a-wa tăjjăn dăgg-adəm s-ad-hak-ănn iyyăn: Ǝyya, igləw, iqqəl-kăy-dd a ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ănn-ak: Ăbo?
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Măssinăɣ a hi-ăjjəyhăn dăɣ-a-wa hawăn-nəjanna, wăr kăla hawăn-nəssărtăy tidət d-bahu.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 A-wen, janneɣ-awăn-t făl-a-s ƔisaĂlmasex-i n-Rure-s n-Măssinăɣ-i s-hawăn-nətajj isălan-net năkk d-Sillas d-Timoti, wăr ămtălla əyya-net d-ăbo-net, tidət ɣas a ijanna.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ǝnta-en-dăɣ, a dăɣ-ăsdăttăt Măssinăɣ a-wa s-ija ărkăwăl-net, a-wen-dăɣ a făl, a nəttăr dăɣ-Măssinăɣ-dăɣ, isəm-net a dăɣ-nəjanna: «A|scMIN|d», i-ad-itwəsəmɣăr Măssinăɣ dăɣ-təssəba-net.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-osăɣăn s-ăṣṣahăt dăr-wăn d-Ălmasex-i hanăɣ-ijăn inəmmušal-net ašăl wa d-hanăɣ-ăsnăfrăn.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Ǝnta daɣ a hanăɣ-iššəšwălăn s-ešwăl šund wa ităjj ăwadəm i-təla-net, ija daɣ Unfas-net dăɣ-ulhawăn-nănăɣ i-ad-itbat a-s ənta a hanăɣ-ilăn, nəkkəs ăššăk dăɣ-marušăt wa hanăɣ-itwăr s-ilkam ad-hanăɣ-t-ăkf.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Măssinăɣ a hi-ăjjəyhăn wădden ăgg-adəm, inɣʼ-ahi daɣ kunta bahu a hawăn-janneɣ, wăr t-illa a hi-ikkasăn ad-kăwăn-in-ăkkăɣ dăɣ-Kurənta ar iba n-tărha n-ad-ănxəsăɣ iman-năwăn,
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 făl-a-s, dăɣ-isălan wi n-immun, wăr-iha ənniyăt-nănăɣ ad-fălla-wăn nəfrăḍ a-wa wăla a-wa, ed nəkkas ăššăk a-s immun-năwăn, itbat, ănn-ak, a-wa hanăɣ-išlăn, išlʼ-anăɣ făl-a-s innin, nărhʼ-awăn ălxer.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.