2 Coríntios 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ayətma, əṣbărăt ămăra hărăt n-iba n-tayətte hi-dd-ifalăn, əyya, əṣbărăt făll-i a ənḍărrăn
1 Oxalá suportásseis um pouco de loucura de minha parte! Oh, sim! Tolerai-me.
2 făl-a-s, jeɣ-awăn tărha ta n-tismiten, tismiten daɣ s-Măssinăɣ a dd-falnăt. Ija ɣur-i a-s Ălmasex a dăr-kăwăn-ăsdobănăɣ i-ad-tumasăm šund tămutărt šăddijăt wărăt təzzey meddən s-wăr t-illa făw ălɣib tăt-iwarăn, ărheeɣ daɣ ad-tăqqayməm dăɣ-təšədje-ten-dăɣ.
2 Eu vos consagro um carinho e amor santo, porque vos desposei com um esposo único e vos apresentei a Cristo como virgem pura.
3 Măšan, ăssirmăɣ-ahi a-s, tassaɣt ta n-tidət jăm d-Ălmasex, ăbas dăɣ-s təjlayăm. Hannăyăɣ a-s tărham, ad-təšləyăm i-tabarăt s-əmmək wa s-has-təšlăy Xəwwa-i təkkărrăs taššălt, tăšnămăšrăy-tăt.
3 Mas temo que, como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim se corrompam os vossos pensamentos e se apartem da sinceridade para com Cristo.
4 Ǝjrăhăɣ-in a-s afăl kăwăn-in-osa ere hawăn-ixaṭṭăbăn isălan n-Ɣisa wărăn oher hărăt d-a-wa hawăn-năxṭăb, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-unfas wărăn oher hărăt d-Unfas wa ihăn ulhawăn-năwăn, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-Ălənžil săl wi hawăn-nəja, šik-dăɣ a-s hasăn-tirəm timəẓẓujen-năwăn, təyyəm-t s-măjrăd.
4 Porque quando aparece alguém pregando-vos outro Jesus, diferente daquele que vos temos pregado, ou se trata de receber outro espírito, diferente do que haveis recebido, ou outro evangelho, diverso do que haveis abraçado, de boa mente o aceitais.
5 Ǝyya, ija ɣur-wăn a-s ăddinăt wi jăm inəmmušal măqqornen, ojărăn-ahi tumast n-ănămmašul. Taẓidert! Wăr t-illa a-s hi-ojărăn.
5 Mas penso que em nada tenho sido inferior a esses eminentes apóstolos!
6 Tidət, ămmukkăn a-s ojărăn-ahi ăllifaẓ n-măjrăd măšan, dăɣ-isălan wi n-musnăt, əssanăɣ a-wa heɣ, nəssəknʼ-awăn-t s-ălxalăn ăjjootnen, năsdăttăt-t data-wăn s-a-wa nənnă d-a-wa nəjă.
6 Pois, embora eu seja de pouca eloqüência, não acontece o mesmo quanto à ciência: é o que em tudo e a cada passo vos temos manifestado.
7 Təssanăm a-s ašăl wa ăzzarăn d-hawăn-năxṭăb isălan n-Ălənžil n-Măssinăɣ, bănnan a-s hawăn-t-năxṭăb meɣ ămmukkăn a-s a-wa jeɣ a-s hawăn-ăsrăsăɣ iman-in i-ad-timɣarăm kăwăneḍ, i lăbasăn; ak ajăn ălxer wa hawăn-jeɣ, iqqăl emănkăs?
7 Porventura cometi alguma falta, em vos ter pregado o Evangelho de Deus gratuitamente, humilhando-me para vos exaltar?
8 Ǝgleɣ făw har ălkănisăten tiyyăḍ a hi-ədhălnen dăɣ-ălxidmăt wa jeɣ jere-wăn, əfnăẓăɣ-tănăt i-ad-kăwăn-siwəḍăɣ kăwăneḍ.
8 Para vos servir, despojei outras igrejas, recebendo delas o meu sustento.
9 A-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn, tidət-dăɣ a-s ămɣatărăɣ măšan, wăr t-illa ere s-kăla has-ămoosăɣ ăẓuk, wăr-ărheɣ daɣ ad-t-umasăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn ašăl-i-dăɣ wăla ašəkka. Təssanăm a-s ayətma dăɣ-ăddin dd-falnen Masidunya a hi-ədhălnen ăzzăman-wen-dăɣ.
9 Estando convosco e passando alguma necessidade, não fui pesado a ninguém, porque os irmãos que vieram da Macedônia supriram o que me faltava. Em tudo me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 Ašăl-i, ənta-den-dăɣ abăraj-in, wăr t-illa ere s-əkšeɣ ehăre-net. A-wen ăddoobeɣ ad-dăɣ-s ăbbărăjăɣ dăɣ-ăkall wa n-Akaya iket-dăɣ-net. A-wen, tăsiidăttăt-t tidət ta n-Ălmasex hi-hăt.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, não me será tirada esta glória nas regiões de Acaia.
11 Ma hi-ăswănnăn a-wen-dăɣ? Ak iba n-tărha-năwăn? Ăbo, Măssinăɣ a issanăn a-s ărheeɣ-kăwăn.
11 E por quê?... Será por que não vos amo? Deus o sabe!
12 A-wa jeɣ jere-wăn, ad-t-aləsăɣ iji. Dihen, ăddinăt wi tabărajnen a-s wăr dăr-săn nəẓley, ad-ənmənhəyăn d-iman-năsăn ed, wăr mad-əjrəwăn fălla-năɣ ălɣib s-hanăɣ-ăkkulmen.
12 Mas o que faço, continuarei a fazer, para cortar pela raiz todo pretexto àqueles que procuram algum pretexto para se envaidecerem e se afirmarem iguais a nós.
13 Ăddinăt-win-dăɣ, inəmmušal n-bahu a ămoosăn, erk inaxdimăn ăssiijbărnen tumast n-inəmmušal n-Ălmasex s-bahu ɣas.
13 Esses tais são falsos apóstolos, operários desonestos, que se disfarçam em apóstolos de Cristo,
14 A-wen, wăr-iqqen eɣăf ed Iblis iman-net dehiyyăn itajj-dd iman-net dat-ăddinăt ălmăt ănjălos n-ănnur ăwwayăn tidət,
14 o que não é de espantar. Pois, se o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz,
15 wăr-iqqen adiš eɣăf kunta inaxdimăn-net, sajbarăn tumast n-inaxdimăn oɣadnen dat-Măssinăɣ; ajilal-năsăn, imojjan-năsăn.
15 parece bem normal que seus ministros se disfarcem em ministros de justiça, cujo fim, no entanto, será segundo as suas obras.
16 Ǝnneɣ-awăn hărwa a-s wăr-iteɣalet ăwadəm, irmas-ahi iba n-tayətte măšan, kud-dăɣ ija ɣur-wăn a-s a-wen-dăɣ a ijan, săjdăt-ahi, təyyəm-ahi ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
16 Repito: não me queiram tomar por um louco. No mínimo, aceitai-me como tal, para que também eu possa me gloriar!
17 Măjrăd wa hawăn-in-tajjăɣ ămăra-dăɣ, wădden măjrăd ija Emăli dăɣ-emm-in, ănn-ak, măjrăd šund wa he-ăj ere irmas iba n-tayətte a hawăn-in-tajjăɣ.
17 O que vou dizer, na certeza de poder gloriar-me, não o digo sob a inspiração do Senhor, mas como num acesso de delírio.
18 Ǝllan-t ăddinăt ăjjootnen tabărajnen s-a-wăr ihʼ ălfăyda, ăyyăt-ahi năkk-dăɣ, ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
18 Porque muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Təjraw-ahi tăkunt-năwăn! Kăwăneḍ-i ənnănen lam tayətte, šik-dăɣ a-s riḍḍum s-a-wa hawăn-jannen ăddinăt wi irmăs iba n-tayətte kăwăn-in-tisənen.
19 Vós, sendo homens sensatos, suportais de boa mente os loucos...
20 Tănnuflăyăm dăɣ-əkkəlu-hasăn, əntăneḍ-i kăwăn-tihăɣnen, samăḍrayăn-kăwăn, əlkăhăn-kăwăn, sattăɣăn-awăn dat-ăddinăt.
20 Sim, tolerais a quem vos escraviza, a quem vos devora, a quem vos faz violência, a quem vos trata com orgulho, a quem vos dá no rosto.
21 Jan-awăn tanhaḍt, ed năkkăneḍ, nəkkas-awăn ăṣṣahăt dăɣ-iman-nănăɣ, wăr nəhel ad-hawăn-năj šund a-wen. Măjrăd n-ere irmas iba n-tayətte a hawăn-tajjăɣ i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s ăddoobeɣ năkk-dăɣ əhhuləs-wen-dăɣ.
21 Sinto vergonha de o dizer; temos mostrado demasiada fraqueza... Entretanto, de tudo aquilo de que outrem se ufana {falo como um insensato}, disto também eu me ufano.
22 Kunta ăddinăt wi kăwăn-takărrasnen ənnăn əntăneḍ Ɣăbranităn a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta dăgg-Iṣrayil a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta ihăyawăn n-Ibrahim a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ.
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu.
23 Kunta inəmmušal n-Ălmasex a ămoosăn, ămoosăɣ-t, ojărăɣ-tăn daɣ tumast-net. Ăyyăt-ahi ămăra ed edăwănne n-ere s-ăba eɣăf-net a hawăn-tajjăɣ. Ăddinăt wi tordăm hărăt, kunta tiluyyaɣ, ojărăɣ-asăn-tănăt; kunta tikărmuten, ojărăɣ-tăn ahănay-năsnăt; wăr tăn-iha-i inhayăn tiwit ti ənhăyăɣ, wăr tăn-iha-i ijjašăn miši wa əjjăšăɣ. Dăɣ-idăggan ăjjootnen, əjjăšăɣ miši-wa-dăɣ făl dăroɣ hin-ăssijjăɣ.
23 São ministros de Cristo? Falo como menos sábio: eu, ainda mais. Muito mais pelos trabalhos, muito mais pelos cárceres, pelos açoites sem medida. Muitas vezes vi a morte de perto.
24 Səmmos ihăndăggan, salalăn-ahi kăl-Ălyăhud tiwit ti n-kăraḍăt timərwen d-təẓẓa wăr dd-išărrəy ăwadəm.
24 Cinco vezes recebi dos judeus os quarenta açoites menos um.
25 Har kăraḍ ihăndăggan, hakkăn-ahi kăl-Roma tiwit s-ebărtăk wa səmmăn, kăla hi-əkfăn ăddinăt sămmăjori n-tihun, har kăraḍ ihăndăggan ɣaššăd turăft n-aman ta heɣ făll-ejărew wa səmmăn, okăy făll-i ehăḍ d-ašăl heɣ ammas n-aman.
25 Três vezes fui flagelado com varas. Uma vez apedrejado. Três vezes naufraguei, uma noite e um dia passei no abismo.
26 Ăssekălăɣ făll-iḍarăn s-iɣărman ăjjootnen, dehiyyăn a ənḍărrăn ɣas a hin-ăqqiimăn, əkšən-ahi aman, dehiyyăn inaɣtafăn a făll-i oḍănen, dehiyyăn ăddinăt-wi-dăɣ n-tumast-in, dehiyyăn inəẓẓulam a făll-i oḍănen i-ad-hi-ănɣən. Wăr t-illa aɣăna wăr-ənheyăɣ dăɣ-iɣărman wăla dăɣ-tinariwen wăla făll-ijərwan, hakd-dăɣ miši wa săr-i dd-tirəwăn wi jannănen s-bahu a-s ălmăssexităn a ămoosăn.
26 Viagens sem conta, exposto a perigos nos rios, perigos de salteadores, perigos da parte de meus concidadãos, perigos da parte dos pagãos, perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, perigos entre falsos irmãos!
27 Wăr t-illa aləḍḍeš wăr-ənheyăɣ, ənhăyăɣ aɣăna, jăn-ahi ihăḍan n-iba n-eḍəs, jeɣ išilan n-laẓ d-fad, itikəy făll-i ăzzăman d-wăr jərrəwăɣ a əkšeɣ, ăskăbăybăy-ahi esămeḍ, ɣălulăɣ.
27 Trabalhos e fadigas, repetidas vigílias, com fome e sede, freqüentes jejuns, frio e nudez!
28 Illʼ-e a ăjjeen s-ăddobeɣ tənna-net măšan, ufa ad-susəmăɣ kud-dăɣ a-wen-dăɣ iket-net, irnʼ-e săr-i a-wa s-hak ašăl-dăɣ, əjrawăn-ahi inəzjam n-ălkănisăten.
28 Além de outras coisas, a minha preocupação cotidiana, a solicitude por todas as igrejas!
29 Amumən irmăs hărăt-dăɣ, ad-ăjăɣ adăgaẓ-wa-dăɣ s-šund năkk a irmăs a-wa t-irmăsăn, afăl əsleɣ-i dăɣ-săn oḍan dăɣ-tanməšrayt, ad-ărɣ ulh-in dăɣ-təssəba-net.
29 Quem é fraco, que eu não seja fraco? Quem sofre escândalo, que eu não me consuma de dor?
30 Năkk, kunta illʼ-e a tajjăɣ abăraj, wăr t-illa a ămoos kunta wădden iba n-ăṣṣahăt-in.
30 Se for preciso que a gente se glorie, eu me gloriarei na minha fraqueza.
31 Măssinăɣ-i n-Abba n-Emăli Ɣisa-i ănihăjjăn d-təmmal hărkuk a ăjjəyhăn a-s tidət a janneɣ.
31 Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito pelos séculos, sabe que não minto.
32 Ašăl iyyăn d-heɣ aɣrəm wa n-Dămašăq, issəbdăd gəfăr, wa ăsmănakăl Aritas-i n-ămănokal n-ăkall, ejhăn n-ălgomităn dăɣ-imawăn n-aɣrəm iket-net i-ad-hi-ăɣtəfăn, səttărməsăn-ahi
32 Em Damasco, o governador do rei Aretas mandou guardar a cidade dos damascenos para me prender.
33 măšan, jăn-ahi imumənăn wi t-əllănen dihen dăɣ-deke hərəwăn, ăstărarăn-ahi s-fənetăr ihan aɣălla wa făll-idăy aɣrəm, əmmək-wen-dăɣ a dăɣ-əzjărăɣ aɣrəm, ăɣlăsăɣ dăɣ-ăššar n-gəfăr.
33 Mas, dentro de um cesto, desceram-me por uma janela ao longo da muralha, e assim escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.