2 Coríntios 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ayətma, əṣbărăt ămăra hărăt n-iba n-tayətte hi-dd-ifalăn, əyya, əṣbărăt făll-i a ənḍărrăn
1 Quisera eu me suportásseis um pouco mais na minha loucura. Suportai-me, pois.
2 făl-a-s, jeɣ-awăn tărha ta n-tismiten, tismiten daɣ s-Măssinăɣ a dd-falnăt. Ija ɣur-i a-s Ălmasex a dăr-kăwăn-ăsdobănăɣ i-ad-tumasăm šund tămutărt šăddijăt wărăt təzzey meddən s-wăr t-illa făw ălɣib tăt-iwarăn, ărheeɣ daɣ ad-tăqqayməm dăɣ-təšədje-ten-dăɣ.
2 Porque zelo por vós com zelo de Deus; visto que vos tenho preparado para vos apresentar como virgem pura a um só esposo, que é Cristo.
3 Măšan, ăssirmăɣ-ahi a-s, tassaɣt ta n-tidət jăm d-Ălmasex, ăbas dăɣ-s təjlayăm. Hannăyăɣ a-s tărham, ad-təšləyăm i-tabarăt s-əmmək wa s-has-təšlăy Xəwwa-i təkkărrăs taššălt, tăšnămăšrăy-tăt.
3 Mas receio que, assim como a serpente enganou a Eva com a sua astúcia, assim também seja corrompida a vossa mente e se aparte da simplicidade e pureza devidas a Cristo.
4 Ǝjrăhăɣ-in a-s afăl kăwăn-in-osa ere hawăn-ixaṭṭăbăn isălan n-Ɣisa wărăn oher hărăt d-a-wa hawăn-năxṭăb, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-unfas wărăn oher hărăt d-Unfas wa ihăn ulhawăn-năwăn, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-Ălənžil săl wi hawăn-nəja, šik-dăɣ a-s hasăn-tirəm timəẓẓujen-năwăn, təyyəm-t s-măjrăd.
4 Se, na verdade, vindo alguém, prega outro Jesus que não temos pregado, ou se aceitais espírito diferente que não tendes recebido, ou evangelho diferente que não tendes abraçado, a esse, de boa mente, o tolerais.
5 Ǝyya, ija ɣur-wăn a-s ăddinăt wi jăm inəmmušal măqqornen, ojărăn-ahi tumast n-ănămmašul. Taẓidert! Wăr t-illa a-s hi-ojărăn.
5 Porque suponho em nada ter sido inferior a esses tais apóstolos.
6 Tidət, ămmukkăn a-s ojărăn-ahi ăllifaẓ n-măjrăd măšan, dăɣ-isălan wi n-musnăt, əssanăɣ a-wa heɣ, nəssəknʼ-awăn-t s-ălxalăn ăjjootnen, năsdăttăt-t data-wăn s-a-wa nənnă d-a-wa nəjă.
6 E, embora seja falto no falar, não o sou no conhecimento; mas, em tudo e por todos os modos, vos temos feito conhecer isto.
7 Təssanăm a-s ašăl wa ăzzarăn d-hawăn-năxṭăb isălan n-Ălənžil n-Măssinăɣ, bănnan a-s hawăn-t-năxṭăb meɣ ămmukkăn a-s a-wa jeɣ a-s hawăn-ăsrăsăɣ iman-in i-ad-timɣarăm kăwăneḍ, i lăbasăn; ak ajăn ălxer wa hawăn-jeɣ, iqqăl emănkăs?
7 Cometi eu, porventura, algum pecado pelo fato de viver humildemente, para que fôsseis vós exaltados, visto que gratuitamente vos anunciei o evangelho de Deus?
8 Ǝgleɣ făw har ălkănisăten tiyyăḍ a hi-ədhălnen dăɣ-ălxidmăt wa jeɣ jere-wăn, əfnăẓăɣ-tănăt i-ad-kăwăn-siwəḍăɣ kăwăneḍ.
8 Despojei outras igrejas, recebendo salário, para vos poder servir,
9 A-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn, tidət-dăɣ a-s ămɣatărăɣ măšan, wăr t-illa ere s-kăla has-ămoosăɣ ăẓuk, wăr-ărheɣ daɣ ad-t-umasăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn ašăl-i-dăɣ wăla ašəkka. Təssanăm a-s ayətma dăɣ-ăddin dd-falnen Masidunya a hi-ədhălnen ăzzăman-wen-dăɣ.
9 e, estando entre vós, ao passar privações, não me fiz pesado a ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram o que me faltava; e, em tudo, me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 Ašăl-i, ənta-den-dăɣ abăraj-in, wăr t-illa ere s-əkšeɣ ehăre-net. A-wen ăddoobeɣ ad-dăɣ-s ăbbărăjăɣ dăɣ-ăkall wa n-Akaya iket-dăɣ-net. A-wen, tăsiidăttăt-t tidət ta n-Ălmasex hi-hăt.
10 A verdade de Cristo está em mim; por isso, não me será tirada esta glória nas regiões da Acaia.
11 Ma hi-ăswănnăn a-wen-dăɣ? Ak iba n-tărha-năwăn? Ăbo, Măssinăɣ a issanăn a-s ărheeɣ-kăwăn.
11 Por que razão? É porque não vos amo? Deus o sabe.
12 A-wa jeɣ jere-wăn, ad-t-aləsăɣ iji. Dihen, ăddinăt wi tabărajnen a-s wăr dăr-săn nəẓley, ad-ənmənhəyăn d-iman-năsăn ed, wăr mad-əjrəwăn fălla-năɣ ălɣib s-hanăɣ-ăkkulmen.
12 Mas o que faço e farei é para cortar ocasião àqueles que a buscam com o intuito de serem considerados iguais a nós, naquilo em que se gloriam.
13 Ăddinăt-win-dăɣ, inəmmušal n-bahu a ămoosăn, erk inaxdimăn ăssiijbărnen tumast n-inəmmušal n-Ălmasex s-bahu ɣas.
13 Porque os tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 A-wen, wăr-iqqen eɣăf ed Iblis iman-net dehiyyăn itajj-dd iman-net dat-ăddinăt ălmăt ănjălos n-ănnur ăwwayăn tidət,
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transforma em anjo de luz.
15 wăr-iqqen adiš eɣăf kunta inaxdimăn-net, sajbarăn tumast n-inaxdimăn oɣadnen dat-Măssinăɣ; ajilal-năsăn, imojjan-năsăn.
15 Não é muito, pois, que os seus próprios ministros se transformem em ministros de justiça; e o fim deles será conforme as suas obras.
16 Ǝnneɣ-awăn hărwa a-s wăr-iteɣalet ăwadəm, irmas-ahi iba n-tayətte măšan, kud-dăɣ ija ɣur-wăn a-s a-wen-dăɣ a ijan, săjdăt-ahi, təyyəm-ahi ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
16 Outra vez digo: ninguém me considere insensato; todavia, se o pensais, recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.
17 Măjrăd wa hawăn-in-tajjăɣ ămăra-dăɣ, wădden măjrăd ija Emăli dăɣ-emm-in, ănn-ak, măjrăd šund wa he-ăj ere irmas iba n-tayətte a hawăn-in-tajjăɣ.
17 O que falo, não o falo segundo o Senhor, e sim como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.
18 Ǝllan-t ăddinăt ăjjootnen tabărajnen s-a-wăr ihʼ ălfăyda, ăyyăt-ahi năkk-dăɣ, ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
18 E, posto que muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Təjraw-ahi tăkunt-năwăn! Kăwăneḍ-i ənnănen lam tayətte, šik-dăɣ a-s riḍḍum s-a-wa hawăn-jannen ăddinăt wi irmăs iba n-tayətte kăwăn-in-tisənen.
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Tănnuflăyăm dăɣ-əkkəlu-hasăn, əntăneḍ-i kăwăn-tihăɣnen, samăḍrayăn-kăwăn, əlkăhăn-kăwăn, sattăɣăn-awăn dat-ăddinăt.
20 Tolerais quem vos escravize, quem vos devore, quem vos detenha, quem se exalte, quem vos esbofeteie no rosto.
21 Jan-awăn tanhaḍt, ed năkkăneḍ, nəkkas-awăn ăṣṣahăt dăɣ-iman-nănăɣ, wăr nəhel ad-hawăn-năj šund a-wen. Măjrăd n-ere irmas iba n-tayətte a hawăn-tajjăɣ i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s ăddoobeɣ năkk-dăɣ əhhuləs-wen-dăɣ.
21 Ingloriamente o confesso, como se fôramos fracos. Mas, naquilo em que qualquer tem ousadia (com insensatez o afirmo), também eu a tenho.
22 Kunta ăddinăt wi kăwăn-takărrasnen ənnăn əntăneḍ Ɣăbranităn a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta dăgg-Iṣrayil a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta ihăyawăn n-Ibrahim a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ.
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu. São da descendência de Abraão? Também eu.
23 Kunta inəmmušal n-Ălmasex a ămoosăn, ămoosăɣ-t, ojărăɣ-tăn daɣ tumast-net. Ăyyăt-ahi ămăra ed edăwănne n-ere s-ăba eɣăf-net a hawăn-tajjăɣ. Ăddinăt wi tordăm hărăt, kunta tiluyyaɣ, ojărăɣ-asăn-tănăt; kunta tikărmuten, ojărăɣ-tăn ahănay-năsnăt; wăr tăn-iha-i inhayăn tiwit ti ənhăyăɣ, wăr tăn-iha-i ijjašăn miši wa əjjăšăɣ. Dăɣ-idăggan ăjjootnen, əjjăšăɣ miši-wa-dăɣ făl dăroɣ hin-ăssijjăɣ.
23 São ministros de Cristo? (Falo como fora de mim.) Eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; muito mais em prisões; em açoites, sem medida; em perigos de morte, muitas vezes.
24 Səmmos ihăndăggan, salalăn-ahi kăl-Ălyăhud tiwit ti n-kăraḍăt timərwen d-təẓẓa wăr dd-išărrəy ăwadəm.
24 Cinco vezes recebi dos judeus uma quarentena de açoites menos um;
25 Har kăraḍ ihăndăggan, hakkăn-ahi kăl-Roma tiwit s-ebărtăk wa səmmăn, kăla hi-əkfăn ăddinăt sămmăjori n-tihun, har kăraḍ ihăndăggan ɣaššăd turăft n-aman ta heɣ făll-ejărew wa səmmăn, okăy făll-i ehăḍ d-ašăl heɣ ammas n-aman.
25 fui três vezes fustigado com varas; uma vez, apedrejado; em naufrágio, três vezes; uma noite e um dia passei na voragem do mar;
26 Ăssekălăɣ făll-iḍarăn s-iɣărman ăjjootnen, dehiyyăn a ənḍărrăn ɣas a hin-ăqqiimăn, əkšən-ahi aman, dehiyyăn inaɣtafăn a făll-i oḍănen, dehiyyăn ăddinăt-wi-dăɣ n-tumast-in, dehiyyăn inəẓẓulam a făll-i oḍănen i-ad-hi-ănɣən. Wăr t-illa aɣăna wăr-ənheyăɣ dăɣ-iɣărman wăla dăɣ-tinariwen wăla făll-ijərwan, hakd-dăɣ miši wa săr-i dd-tirəwăn wi jannănen s-bahu a-s ălmăssexităn a ămoosăn.
26 em jornadas, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos entre patrícios, em perigos entre gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Wăr t-illa aləḍḍeš wăr-ənheyăɣ, ənhăyăɣ aɣăna, jăn-ahi ihăḍan n-iba n-eḍəs, jeɣ išilan n-laẓ d-fad, itikəy făll-i ăzzăman d-wăr jərrəwăɣ a əkšeɣ, ăskăbăybăy-ahi esămeḍ, ɣălulăɣ.
27 em trabalhos e fadigas, em vigílias, muitas vezes; em fome e sede, em jejuns, muitas vezes; em frio e nudez.
28 Illʼ-e a ăjjeen s-ăddobeɣ tənna-net măšan, ufa ad-susəmăɣ kud-dăɣ a-wen-dăɣ iket-net, irnʼ-e săr-i a-wa s-hak ašăl-dăɣ, əjrawăn-ahi inəzjam n-ălkănisăten.
28 Além das coisas exteriores, há o que pesa sobre mim diariamente, a preocupação com todas as igrejas.
29 Amumən irmăs hărăt-dăɣ, ad-ăjăɣ adăgaẓ-wa-dăɣ s-šund năkk a irmăs a-wa t-irmăsăn, afăl əsleɣ-i dăɣ-săn oḍan dăɣ-tanməšrayt, ad-ărɣ ulh-in dăɣ-təssəba-net.
29 Quem enfraquece, que também eu não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não me inflame?
30 Năkk, kunta illʼ-e a tajjăɣ abăraj, wăr t-illa a ămoos kunta wădden iba n-ăṣṣahăt-in.
30 Se tenho de gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Măssinăɣ-i n-Abba n-Emăli Ɣisa-i ănihăjjăn d-təmmal hărkuk a ăjjəyhăn a-s tidət a janneɣ.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 Ašăl iyyăn d-heɣ aɣrəm wa n-Dămašăq, issəbdăd gəfăr, wa ăsmănakăl Aritas-i n-ămănokal n-ăkall, ejhăn n-ălgomităn dăɣ-imawăn n-aɣrəm iket-net i-ad-hi-ăɣtəfăn, səttărməsăn-ahi
32 Em Damasco, o governador preposto do rei Aretas montou guarda na cidade dos damascenos, para me prender;
33 măšan, jăn-ahi imumənăn wi t-əllănen dihen dăɣ-deke hərəwăn, ăstărarăn-ahi s-fənetăr ihan aɣălla wa făll-idăy aɣrəm, əmmək-wen-dăɣ a dăɣ-əzjărăɣ aɣrəm, ăɣlăsăɣ dăɣ-ăššar n-gəfăr.
33 mas, num grande cesto, me desceram por uma janela da muralha abaixo, e assim me livrei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.