2 Coríntios 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ayətma, əṣbărăt ămăra hărăt n-iba n-tayətte hi-dd-ifalăn, əyya, əṣbărăt făll-i a ənḍărrăn
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 făl-a-s, jeɣ-awăn tărha ta n-tismiten, tismiten daɣ s-Măssinăɣ a dd-falnăt. Ija ɣur-i a-s Ălmasex a dăr-kăwăn-ăsdobănăɣ i-ad-tumasăm šund tămutărt šăddijăt wărăt təzzey meddən s-wăr t-illa făw ălɣib tăt-iwarăn, ărheeɣ daɣ ad-tăqqayməm dăɣ-təšədje-ten-dăɣ.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 Măšan, ăssirmăɣ-ahi a-s, tassaɣt ta n-tidət jăm d-Ălmasex, ăbas dăɣ-s təjlayăm. Hannăyăɣ a-s tărham, ad-təšləyăm i-tabarăt s-əmmək wa s-has-təšlăy Xəwwa-i təkkărrăs taššălt, tăšnămăšrăy-tăt.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Ǝjrăhăɣ-in a-s afăl kăwăn-in-osa ere hawăn-ixaṭṭăbăn isălan n-Ɣisa wărăn oher hărăt d-a-wa hawăn-năxṭăb, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-unfas wărăn oher hărăt d-Unfas wa ihăn ulhawăn-năwăn, meɣ ere hawăn-ijăn isălan n-Ălənžil săl wi hawăn-nəja, šik-dăɣ a-s hasăn-tirəm timəẓẓujen-năwăn, təyyəm-t s-măjrăd.
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Ǝyya, ija ɣur-wăn a-s ăddinăt wi jăm inəmmušal măqqornen, ojărăn-ahi tumast n-ănămmašul. Taẓidert! Wăr t-illa a-s hi-ojărăn.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Tidət, ămmukkăn a-s ojărăn-ahi ăllifaẓ n-măjrăd măšan, dăɣ-isălan wi n-musnăt, əssanăɣ a-wa heɣ, nəssəknʼ-awăn-t s-ălxalăn ăjjootnen, năsdăttăt-t data-wăn s-a-wa nənnă d-a-wa nəjă.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 Təssanăm a-s ašăl wa ăzzarăn d-hawăn-năxṭăb isălan n-Ălənžil n-Măssinăɣ, bănnan a-s hawăn-t-năxṭăb meɣ ămmukkăn a-s a-wa jeɣ a-s hawăn-ăsrăsăɣ iman-in i-ad-timɣarăm kăwăneḍ, i lăbasăn; ak ajăn ălxer wa hawăn-jeɣ, iqqăl emănkăs?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 Ǝgleɣ făw har ălkănisăten tiyyăḍ a hi-ədhălnen dăɣ-ălxidmăt wa jeɣ jere-wăn, əfnăẓăɣ-tănăt i-ad-kăwăn-siwəḍăɣ kăwăneḍ.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 A-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn, tidət-dăɣ a-s ămɣatărăɣ măšan, wăr t-illa ere s-kăla has-ămoosăɣ ăẓuk, wăr-ărheɣ daɣ ad-t-umasăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn ašăl-i-dăɣ wăla ašəkka. Təssanăm a-s ayətma dăɣ-ăddin dd-falnen Masidunya a hi-ədhălnen ăzzăman-wen-dăɣ.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 Ašăl-i, ənta-den-dăɣ abăraj-in, wăr t-illa ere s-əkšeɣ ehăre-net. A-wen ăddoobeɣ ad-dăɣ-s ăbbărăjăɣ dăɣ-ăkall wa n-Akaya iket-dăɣ-net. A-wen, tăsiidăttăt-t tidət ta n-Ălmasex hi-hăt.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Ma hi-ăswănnăn a-wen-dăɣ? Ak iba n-tărha-năwăn? Ăbo, Măssinăɣ a issanăn a-s ărheeɣ-kăwăn.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 A-wa jeɣ jere-wăn, ad-t-aləsăɣ iji. Dihen, ăddinăt wi tabărajnen a-s wăr dăr-săn nəẓley, ad-ənmənhəyăn d-iman-năsăn ed, wăr mad-əjrəwăn fălla-năɣ ălɣib s-hanăɣ-ăkkulmen.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 Ăddinăt-win-dăɣ, inəmmušal n-bahu a ămoosăn, erk inaxdimăn ăssiijbărnen tumast n-inəmmušal n-Ălmasex s-bahu ɣas.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 A-wen, wăr-iqqen eɣăf ed Iblis iman-net dehiyyăn itajj-dd iman-net dat-ăddinăt ălmăt ănjălos n-ănnur ăwwayăn tidət,
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 wăr-iqqen adiš eɣăf kunta inaxdimăn-net, sajbarăn tumast n-inaxdimăn oɣadnen dat-Măssinăɣ; ajilal-năsăn, imojjan-năsăn.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Ǝnneɣ-awăn hărwa a-s wăr-iteɣalet ăwadəm, irmas-ahi iba n-tayətte măšan, kud-dăɣ ija ɣur-wăn a-s a-wen-dăɣ a ijan, săjdăt-ahi, təyyəm-ahi ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Măjrăd wa hawăn-in-tajjăɣ ămăra-dăɣ, wădden măjrăd ija Emăli dăɣ-emm-in, ănn-ak, măjrăd šund wa he-ăj ere irmas iba n-tayətte a hawăn-in-tajjăɣ.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Ǝllan-t ăddinăt ăjjootnen tabărajnen s-a-wăr ihʼ ălfăyda, ăyyăt-ahi năkk-dăɣ, ad-ăbbărăjăɣ a n-bănnan.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 Təjraw-ahi tăkunt-năwăn! Kăwăneḍ-i ənnănen lam tayətte, šik-dăɣ a-s riḍḍum s-a-wa hawăn-jannen ăddinăt wi irmăs iba n-tayətte kăwăn-in-tisənen.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Tănnuflăyăm dăɣ-əkkəlu-hasăn, əntăneḍ-i kăwăn-tihăɣnen, samăḍrayăn-kăwăn, əlkăhăn-kăwăn, sattăɣăn-awăn dat-ăddinăt.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 Jan-awăn tanhaḍt, ed năkkăneḍ, nəkkas-awăn ăṣṣahăt dăɣ-iman-nănăɣ, wăr nəhel ad-hawăn-năj šund a-wen. Măjrăd n-ere irmas iba n-tayətte a hawăn-tajjăɣ i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s ăddoobeɣ năkk-dăɣ əhhuləs-wen-dăɣ.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 Kunta ăddinăt wi kăwăn-takărrasnen ənnăn əntăneḍ Ɣăbranităn a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta dăgg-Iṣrayil a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ, kunta ihăyawăn n-Ibrahim a ămoosăn, ămoosăɣ-t năkk-dăɣ.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 Kunta inəmmušal n-Ălmasex a ămoosăn, ămoosăɣ-t, ojărăɣ-tăn daɣ tumast-net. Ăyyăt-ahi ămăra ed edăwănne n-ere s-ăba eɣăf-net a hawăn-tajjăɣ. Ăddinăt wi tordăm hărăt, kunta tiluyyaɣ, ojărăɣ-asăn-tănăt; kunta tikărmuten, ojărăɣ-tăn ahănay-năsnăt; wăr tăn-iha-i inhayăn tiwit ti ənhăyăɣ, wăr tăn-iha-i ijjašăn miši wa əjjăšăɣ. Dăɣ-idăggan ăjjootnen, əjjăšăɣ miši-wa-dăɣ făl dăroɣ hin-ăssijjăɣ.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 Səmmos ihăndăggan, salalăn-ahi kăl-Ălyăhud tiwit ti n-kăraḍăt timərwen d-təẓẓa wăr dd-išărrəy ăwadəm.
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 Har kăraḍ ihăndăggan, hakkăn-ahi kăl-Roma tiwit s-ebărtăk wa səmmăn, kăla hi-əkfăn ăddinăt sămmăjori n-tihun, har kăraḍ ihăndăggan ɣaššăd turăft n-aman ta heɣ făll-ejărew wa səmmăn, okăy făll-i ehăḍ d-ašăl heɣ ammas n-aman.
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 Ăssekălăɣ făll-iḍarăn s-iɣărman ăjjootnen, dehiyyăn a ənḍărrăn ɣas a hin-ăqqiimăn, əkšən-ahi aman, dehiyyăn inaɣtafăn a făll-i oḍănen, dehiyyăn ăddinăt-wi-dăɣ n-tumast-in, dehiyyăn inəẓẓulam a făll-i oḍănen i-ad-hi-ănɣən. Wăr t-illa aɣăna wăr-ənheyăɣ dăɣ-iɣărman wăla dăɣ-tinariwen wăla făll-ijərwan, hakd-dăɣ miši wa săr-i dd-tirəwăn wi jannănen s-bahu a-s ălmăssexităn a ămoosăn.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Wăr t-illa aləḍḍeš wăr-ənheyăɣ, ənhăyăɣ aɣăna, jăn-ahi ihăḍan n-iba n-eḍəs, jeɣ išilan n-laẓ d-fad, itikəy făll-i ăzzăman d-wăr jərrəwăɣ a əkšeɣ, ăskăbăybăy-ahi esămeḍ, ɣălulăɣ.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Illʼ-e a ăjjeen s-ăddobeɣ tənna-net măšan, ufa ad-susəmăɣ kud-dăɣ a-wen-dăɣ iket-net, irnʼ-e săr-i a-wa s-hak ašăl-dăɣ, əjrawăn-ahi inəzjam n-ălkănisăten.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Amumən irmăs hărăt-dăɣ, ad-ăjăɣ adăgaẓ-wa-dăɣ s-šund năkk a irmăs a-wa t-irmăsăn, afăl əsleɣ-i dăɣ-săn oḍan dăɣ-tanməšrayt, ad-ărɣ ulh-in dăɣ-təssəba-net.
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Năkk, kunta illʼ-e a tajjăɣ abăraj, wăr t-illa a ămoos kunta wădden iba n-ăṣṣahăt-in.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Măssinăɣ-i n-Abba n-Emăli Ɣisa-i ănihăjjăn d-təmmal hărkuk a ăjjəyhăn a-s tidət a janneɣ.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Ašăl iyyăn d-heɣ aɣrəm wa n-Dămašăq, issəbdăd gəfăr, wa ăsmănakăl Aritas-i n-ămănokal n-ăkall, ejhăn n-ălgomităn dăɣ-imawăn n-aɣrəm iket-net i-ad-hi-ăɣtəfăn, səttărməsăn-ahi
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 măšan, jăn-ahi imumənăn wi t-əllănen dihen dăɣ-deke hərəwăn, ăstărarăn-ahi s-fənetăr ihan aɣălla wa făll-idăy aɣrəm, əmmək-wen-dăɣ a dăɣ-əzjărăɣ aɣrəm, ăɣlăsăɣ dăɣ-ăššar n-gəfăr.
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.