2 Coríntios 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ayətma-ɣ, năkk Buləs, ənnăn dăɣ-wăn iyyăḍ e-d t-əlleɣ ɣur-wăn, ad-sərəsăɣ iman-in; e-d kăwăn-ujəjăɣ, ad-əhhuləsăɣ. Ămăra, hărăt iyyăn a dăɣ-wăn ărheɣ dăɣ-idəm n-tăẓude d-milɣaw-i ija Ălmasex:
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 wăr hi-tăšhăššălăm ad-kăwăn-in-ăkkăɣ səlmədăɣ-kăwăn a-s hălăɣ. Ăddinăt wi ordanen a-s a-wa hanăɣ-išlăn, a dd-nəkkas ɣas dăɣ-iɣăfawăn-nănăɣ, əlmədnet a-s afăl-tăn-in-oseɣ, wăr tăn-e-ăyyăɣ s-ăkall, ad-tăn-səlmədăɣ a-wa ămoosăɣ.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Tidət a-s dăgg-adəm ɣas a nămoos măšan, itbat a-s anmănɣ wa nəha, wăr t-nəha s-imutaj dd-təkna tayətte n-ăgg-adəm,
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 ed tăẓoli ta s-nəknăs, wădden a dd-ikna ăgg-adəm, Măssinăɣ a hanăɣ-tăt-dd-iknăn i-ad-nəknəs s-ăṣṣahăt wa-net, nudabăt terăẓẓe n-iɣallan wi ăṣṣohătnen idăy Iblis,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 nəsibəggut əttəkəbru wa sabdadăn dăgg-adəm i-ad-əgdəlăn i-ăddinăt muzəyăt n-Măssinăɣ. Nətattăr ad-ănnăhăḍ Măssinăɣ dăɣ-ənniyăt n-hak ăgg-adəm i-ad-ămašăl erhet n-Ălmasex.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Afăl itbăt a-s kăwăneḍ, təmdam-dd dăɣ-amišəl n-a-wen-dăɣ, ijmaḍ-t ăššăk a-s ăddinăt wi wăren təmišil a-wen, ad-ənmənhəyăn d-iman-năsăn.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Səjrăhăt dăɣ-tidət, wăr təḍkelăm ăwadəm wălʼ iyyăn s-a-wa fălla-s hannăyăm, kunta ihʼ-iwăn ere iflasăn s-təla ta t-ija Ălmasex, adiš, ilmədet ɣur-iman-net a-s, əmmək wa s-t-ila Ălmasex, a-s hanăɣ-ila năkkăneḍ-dăɣ
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 ed ălxikmăt wa hanăɣ-ikfă Emăli, ikfʼ-anăɣ-t i-ad-nəṣṣuhət, wădden i-ad-nəhəl ider, a-wen-dăɣ a făl a-wa făl tabărajăɣ, wăr hi-ămoos tăkrakiḍt ed Emăli, a dd-ifal.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Wăr teɣalăt a-s dăɣ-tikarḍiwen-in, wăr təttărăɣ ɣas ar asărmaɣ-năwăn;
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 əsleɣ a-s ənnăn iyyăḍ dăɣ-wăn: wa Buləs, tikarḍiwen-net ɣas a dăɣ-ihăl, isimăqqəw fălla-năɣ măšan, e-d t-illa jere-năɣ, ad-t-izjăr aḍu, iqqəl ăkall.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ăddinăt wi jănnănen a-wen, əlmədnet a-s afăl tăn-in-nosa, ad-tăn-nəsəlməd a-s a-wa-dăɣ nəkattăb dăɣ-tikarḍiwen-nănăɣ e-d t-nəlla ɣur-wăn, ənta daɣ a nətamašal jere-wăn.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ăddinăt-en jănen iman-năsăn hărăt, ijmaḍ-t ăššăk a-s wăr nətəttăr ad-nəḍkəl wăla ad-nəsənnəfăqq iman-nănăɣ dăr-săn, ămoosăn ăddinăt wăr-išla ar utăr n-asəgdah n-iman-năsăn jer-iman-năsăn, irmas-tăn iba n-tayətte.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Năkkăneḍ, wăr nəḍəkkəl iman-nănăɣ s-əmmək-wen-dăɣ, wăr nətəjj a săl a-wa s-hanăɣ-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net, ənta daɣ a hanăɣ-ijrăwăn s-ad-kăwăn-in-năkk.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ašăl daɣ wa d-kăwăn-in-nosa năwway-awăn Ălənžil, wăr nəja jere-wăn a-s wădden Măssinăɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt-net. Təssanăm daɣ a-s năkkăneḍ a săr-wăn-in-ăzzarăn i-ad-hawăn-năj isălan n-Ălənžil n-Ălmasex.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ămăra, wăr nətəbărij s-a wărăn ămmukkăn ija ăwadəm iyyăn data-năɣ. Dăɣ-a-wa nəkkăs năxdam jere-wăn, wăr năxdem făll-a ăssinta ăgg-adəm. Ḍarăt-a-wen daɣ, nəjar ăṭṭăma n-a-s afăl măqqăr immun-năwăn s-Măssinăɣ, ad-timɣar daɣ tăkost ta nəla jere-wăn dăɣ-a-s nogaẓ tăkost ta hanăɣ-issăɣlăf Măssinăɣ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Dihen, ad-nudabăt axăṭab n-Ălənžil dăɣ-tajiwen ti hawăn-in-əllanen, wăr nărha făw, ad-nəḍəs edăgg iḍas ăwadəm data-năɣ i-ad-wăr nəbbărăj făll-a ija ăwadəm iyyăn data-năɣ.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ere itabărajăn dăɣ, ăbbărăjet dăɣ-a-wa ija Emăli.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.