1 Pedro 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ǝnhəywăt, əbḍəwăt d-tăllăbăst a tămoos-dăɣ, əbḍəwăt d-amsud d-təlmənufăɣa d-əmmunšăɣ d-tiẓmit jer-iman-năwăn.
1 Deixando, pois, toda malícia, e todo engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 Alăhăt d-imărkăsăn s-hărkuk ărhan taḍəḍt, ənsəyăt kăwăneḍ-dăɣ axx wa wăr-inxes hărăt ămoos măjrăd n-Măssinăɣ i-ad-kăwăn-isəṣṣuhət, tədwəlăm dăɣ-immun, tăɣləsăm ed innă əlkəttab n-Măssinăɣ:
2 desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que, por ele, vades crescendo,
3 «Kăwăneḍ, tăkrăbbem tăẓude ta ija alkum i-Emăli.»
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 Ẓəẓẓihəẓăt-dd iman-năwăn Emăli ed iddar. Ǝnta a-s tăhunt ta n-aɣmăr lăt ălqim hakkăt ăṣṣahăt i-ehăn, unjăyăn săr-s dăgg-adəm măšan, ăsnăfrăn-tăt Măssinăɣ ed inhăy a-s ənta a tufăt.
4 E, chegando-vos para ele, a pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Ămăra, kăwăneḍ-dăɣ, tămoosăm šund tihun əddarnen warnen tăhunt-ten-dăɣ, umasăt šund ehăn wa šăddijăn izzăɣ Măssinăɣ, tămoosăm šund kăl-tikutawen-net ăššiišdăj t-əkfanen iman-năsăn i-ad-tamašalăm erhet-net, ɣabbădăm-t dăɣ-idəm n-a-wa hawăn-ămoos Ɣisa Ălmasex. Ǝnta-den-dăɣ takute ta kăwăn-warăt i-ad-təkrəšăm idəm dat-Măssinăɣ.
5 vós também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdócio santo, para oferecerdes sacrifícios espirituais, agradáveis a Deus, por Jesus Cristo.
6 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-innă əlkəttab, innă Măssinăɣ:
6 Pelo que também na Escritura se contém: Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.
7 Kăwăneḍ-i săr-s omănnen, ad-tətwăsəmɣărăm măšan ăddinăt wi has-ăsɣărnen ulhawăn-năsăn, iktab a-s:
7 E assim para vós, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes, a pedra que os edificadores reprovaram, essa foi a principal da esquina;
8 Ătwănnʼ-anăɣ daɣ a-s:
8 e uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Măšan kăwăneḍ-i n-imumənăn, ijʼ-iwăn Măssinăɣ tamətte ăsinăfrăn i-iman-net, tămoosăm ejhăn n-kăl-tikutawen făll-ăminakăl, əddəwəl šăddijăn, tamətte ăsidărfăt; ikkăs-kăwăn-dd Măssinăɣ iman-net dăɣ-tihay, ijʼ-iwăn dăɣ-ănnur-net wa ăhusken i-ad-tiimələm dat-ăddinăt təmɣăre d-tihusay n-ijităn-net.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Ibda, wăr hem tamətte-net măšan, ašăl-i, tămoosăm tamətte n-Măssinăɣ; ibda, wăr hem wi s-oḍăn tăhanint măšan ašăl-i, oḍăn-awăn-tăt.
10 vós que, em outro tempo, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Ayətma-ɣ-i əkneɣ tărha, imăjarăn d-iməhhujjaj a tămoosăm făll-ărori n-ăkall-wa-dăɣ; a-wen-dăɣ a făl, əttarăɣ dăɣ-wăn ad-təyyəm erk derhanăn wi n-ibda kăwăn-saknasnen d-tumast-năwăn ta tăynayăt.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma,
12 Ǝṭṭəfăt ălxal olaɣăn jer-inəẓẓulam i-ad-səbbuggətnăt tihusay n-tămudre-năwăn a-wa-dăɣ kăwăn-sawarăn uḍlem n-a-s erk ăddinăt a tămoosăm, afăl tamašalăm a-wa olăɣăn data-săn, ad-hasăn-umas a-wen ănnur i-ad-səmɣărăn Măssinăɣ ašăl wa hasăn-dd-e-infiləl.
12 tendo o vosso viver honesto entre os gentios, para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no Dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 Təssəba n-a-wen-dăɣ hawăn-iqqăl Emăli a făl mašălăt a-wa fălla-wăn irha əlxəkum iket-net, sărəsăt iman-năwăn dat-ămănokal n-ăkall ed ənta a ixkamăn făll-hărăt iket-net,
13 Sujeitai-vos, pois, a toda ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 sărəsăt iman-năwăn dat-gəfăr wa ija ămănokal n-ăkall jənnəj-wăn ed ənta a t-ikfăn tărna ta s-iɣattăs ăššăreɣa, isawar uḍlem iməsdăɣwa, itiməl wi tamašalnen a-wa olăɣăn.
14 quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 Erhet n-Măssinăɣ, itbat: mašălăt a-wa olăɣăn i-ad-səssusəmăm erk ăddinăt wi əžhălnen wăren əla tayətte.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, tapeis a boca à ignorância dos homens loucos;
16 Tidət-dăɣ a-s lam iman-năwăn măšan, wăr tăjjăt a-wen ăsaru i-ad-tamašalăm tăllăbăst, ănn-ak, a tăjjăm-dăɣ, ăjăt-t dăɣ-a-s kittəwăm a-s eklan n-Măssinăɣ a tămoosăm.
16 como livres e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 Səmɣărăt ăddinăt iket-năsăn, ărhăt ayətma-wăn dăɣ-ăddin, uksaḍăt Măssinăɣ, səmɣărăt ămănokal n-ăkall.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai o rei.
18 Eklan! Sărəsăt iman-năwăn dăɣ-tuksəḍa n-Măssinăɣ daw-məssaw-wăn, uksaḍăt, səmɣărăm wi dăɣ-săn olăɣnen, ăẓednen, hakd-dăɣ wi s-iẓẓəwăt ălxal-năsăn.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor ao senhor, não somente ao bom e humano, mas também ao mau;
19 Irhuj-awăn afăl ălɣizabăt wa hannăyăm amišəl n-erhet n-Măssinăɣ a t-dd-orăwăn săr-wăn wădden ăḍḍărora.
19 porque é coisa agradável que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 Ǝndek isəm wa-ihăn əbbărəḍ dd-oraw ăḍḍărora? Wăr t-illa. Măšan, kunta ălɣizabăt-wa hannăyăm, tuksəḍa n-Măssinăɣ a săr-wăn-t-dd-orăwăn, adiš, irhuj-awăn ed a-wen-dăɣ a he-isiwəḍăn idəm-năwăn dat-Măssinăɣ.
20 Porque que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas, se fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 Ălɣizabăt šund-wen-dăɣ a-s kăwăn-dd-iɣră Măssinăɣ ed Ălmasex ənta-dăɣ, inhăy ălɣizabăt, oyyʼ-awăn-dd s-a-wen-dăɣ ălmital i-ad-t-tăttălălăm.
21 Porque para isto sois chamados, pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas,
22 «Ălmasex, wăr kăla ofa abăkkaḍ,
22 o qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano,
23 ătwărbăḍ măšan, wăr-irbeḍ;
23 o qual, quando o injuriavam, não injuriava e, quando padecia, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 Ălmasex iman-net
24 levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 făl-a-s ibda, kăla tămoosăm šund tihatten
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas, agora, tendes voltado ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.