1 Coríntios 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ayətma, wăr ărheɣ ad-təžhalăm dăɣ-isălan n-a-wa irmăsăn imɣarăn-nănăɣ ibda dăɣ-tenere. Ăzzăman-en, təllay jənnəj-săn tejărăkt, sasaɣad-tăn, ijrăw-asăn Măssinăɣ ad-əjləyăn ejărew wa səmmăn,
1 {Não quero que ignoreis, irmãos}, que os nossos pais estiveram todos debaixo da nuvem e que todos atravessaram o mar;
2 olăh a-wen d-a-s ătiwăsălmăɣăn dăɣ-tejărăkt-en d-ejărew wa səmmăn dăɣ-idəm n-tassaɣt ta jăn d-ănnăbi Mosa,
2 todos foram batizados em Moisés, na nuvem e no mar;
3 ăzzăbbăt-dd Măssinăɣ fălla-săn amənsi n-taləmmiẓt dd-ifalăn išənnawăn, əkšăn,
3 todos comeram do mesmo alimento espiritual;
4 əswăn dăɣ-aman wi fălla-săn dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ. Aman-en, taḍaɣt dd-falăt išənnawăn a dd-əzjarăn, tărjăš ḍăra-săn e-s əkkăn dăɣ; taḍaɣt-en, tamătart n-Ălmasex a tămoos.
4 todos beberam da mesma bebida espiritual {pois todos bebiam da pedra espiritual que os seguia; e essa pedra era Cristo}.
5 Hakd a-wen-dăɣ, tunjăy təššəm-năsăn amišəl n-erhet n-Măssinăɣ, ăbjănjănăn fălla-s, hăn-dd-i ăjjootnen dăɣ-săn ămmuun dăɣ-tenere-en-dăɣ.
5 Não obstante, a maioria deles desgostou a Deus, pois seus cadáveres cobriram o deserto.
6 Hărătăn-win-dăɣ, ălmitalăn a hanăɣ-ămoosăn i-ad-wăr nəjješ ălxal wa əjjăšăn, i-ad-wăr nəsədărhən a-wa lăbasăn ăsdărhănăn.
6 Estas coisas aconteceram para nos servir de exemplo, a fim de não cobiçarmos coisas más, como eles as cobiçaram.
7 Ǝbḍəwăt d-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn, wăr jem a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn ed ătwănnʼ-anăɣ:
7 Nem vos torneis idólatras, como alguns deles, conforme está escrito: O povo sentou-se para comer e para beber, e depois levantou-se para se divertir {Ex 32,6}.
8 Wăr nəsămăḍaset iman-nănăɣ šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn; win-hi əntăneḍ, ihlăk dăɣ-săn Măssinăɣ sănatăt timərwen d-kăraḍ n-efăḍ n-ăhaləs dăɣ-iyyăn n-ašăl.
8 Nem nos entreguemos à impureza como alguns deles se entregaram, e morreram num só dia vinte e três mil.
9 Wăr nətirmet Ălmasex šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn, ed wi jănen a-wen, əkšănăt-tăn taššălen.
9 Nem tentemos o Senhor, como alguns deles o tentaram, e pereceram mordidos pelas serpentes.
10 Wăr tăbjănjănăm šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn ed, təssanăm a-s, osʼ-en-dd ănjălos wa iṭṭăfăn tamăttant, ilhăs-tăn iket-dăɣ-năsăn.
10 Nem murmureis, como murmuraram alguns deles, e foram mortos pelo exterminador.
11 A-wa tăn-irmăsăn, ifăqqăn n-a-wa ăddoben ad-hanăɣ-irməs a ămoos i-ad-năj ənniyăt i-iman-nănăɣ. Isălan-wi-dăɣ, əktăbăn i-ad-hanăɣ-səfhəmăn hărăt năkkăneḍ-i hănen ajilal n-ăddunya.
11 Todas estas desgraças lhes aconteceram para nosso exemplo; foram escritas para advertência nossa, para nós que tocamos o final dos tempos.
12 A-wen-dăɣ a făl ere ordăn iman-net tebădde, ăjet ənniyăt i-ad-wăr-oḍa.
12 Portanto, quem pensa estar de pé veja que não caia.
13 A-s kăwăn-ăžžurrăb Iblis-dăɣ, ənta a-s itižărrub dăgg-adəm iket-năsăn, Măssinăɣ Ămaɣdal a ămoos, wăr kăwăn-e-ăyy ăžžurrăb-kăwăn Iblis s-a t-illăn jənnəj-tădabit-năwăn, ănn-ak, e-d kăwăn-ăžžurrăb-dăɣ, ad-kăwăn-ăkf daɣ tădabit n-ăṣṣăbarăt s-dd-təntăšăm iman-năwăn dăɣ-a-wen.
13 Não vos sobreveio tentação alguma que ultrapassasse as forças humanas. Deus é fiel: não permitirá que sejais tentados além das vossas forças, mas com a tentação ele vos dará os meios de suportá-la e sairdes dela.
14 Ayətma wi əkneɣ tărha, jawăḍăt i-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn,
14 Portanto, caríssimos meus, fugi da idolatria.
15 meddən əjrahnen hărăt a-s ăssewălăɣ, a-wen-dăɣ a făl zənnəzjumətăt hullan dăɣ-a-wa hawăn-janneɣ.
15 Falo como a pessoas sensatas; julgai vós mesmos o que digo.
16 Afăl ălwăqq wa d-nətihăr amənsi wa šăddijăn n-Emăli, afăl ălwăqq wa d-nəsass dăɣ-alkas wa šăddijăn i-ad-numay i-Măssinăɣ, ajăn wădden ənta-den-dăɣ a-wa isidəttun tartit-nănăɣ d-Ălmasex s-tărna n-ašni-net. Ajăn wădden tajəlla ta nətuẓan jer-iman-nănăɣ i-ad-hanăɣ-dd-səktəw tamăttant ta ija Ɣisa dăɣ-təssəba n-ibăkkaḍăn, tamăttant-ten-dăɣ inhăy dăɣ-taɣəssa-net, a hanăɣ-təssărtăyăt dăr-s.
16 O cálice de bênção, que benzemos, não é a comunhão do sangue de Cristo? E o pão, que partimos, não é a comunhão do corpo de Cristo?
17 Šămad wăr t-illa ar tajəlla tiyyăt, a-wen a t-ămoosăn taɣəssa n-Ălmasex, a-wen-dăɣ daɣ a-s năkkăneḍ, kud nəjjət-dăɣ, nămoos tiyyăt taɣəssa dăɣ-təssəba n-tassaɣt-nănăɣ dăr-s.
17 Uma vez que há um único pão, nós, embora sendo muitos, formamos um só corpo, porque todos nós comungamos do mesmo pão.
18 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-kăl-Iṣrayil, ɣur-săn wi tattănen isan n-tikutawen ti jănen i-Măssinăɣ, osaɣăn daɣ dăɣ-təssəba n-takute-ten-dăɣ d-Măssinăɣ ed asăɣrəs wa făll-ɣarrăs takute, i n-Măssinăɣ.
18 Considerai Israel segundo a carne: não entram em comunhão com o altar os que comem as vítimas?
19 Ma tordam, ma əkkeɣ dăɣ-a-wen? Tordam a-s isan ikat ăwadəm i-ăṣṣănămăn, ămoosăn hărăt? Meɣ ăṣṣănămăn iman-năsăn făw, ak hărăt? Wăr-ămoosăn wăla a ənḍărrăn,
19 Que quero afirmar com isto? Que a carne sacrificada aos ídolos ou o próprio ídolo são alguma coisa?
20 ănn-ak, a ărheɣ, ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s a ikăt ăwadəm i-ăṣṣănămăn-dăɣ, wădden Măssinăɣ a-s t-ikăt, alšinăn a-s t-ikăt. Ăywa! Năkk, wăr-ărheɣ ad-tasɣəm hărăt d-alšinăn.
20 Não! As coisas que os pagãos sacrificam, sacrificam-nas a demônios e não a Deus. E eu não quero que tenhais comunhão com os demônios.
21 Wăr tăddobem ad-sassăm dăɣ-alkas wa kăwăn-dd-isakten tanăɣla ta ija ašni n-Emăli Ɣisa dăɣ-təssəba n-ad-təjrəwăm tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, taləsăm daɣ ḍarăt-a-wen, tesăse dăɣ-alkas wa dăɣ-sassăn inaɣbadăn n-alšinăn ăssaɣăt wa d-tăn-ɣabbădăn. Wăr tăddobem ad-təkšəm tajəlla ta kăwăn-dd-saktet taɣəssa n-Ɣisa-i ămmun i-ad-təjrəwăm tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, taləsăm daɣ ḍarăt-a-wen tetăte n-tajəlla ta tăttăn inaɣbadăn n-alšinăn ăssaɣăt wa d-tăn-ɣabbădăn.
21 Não podeis beber ao mesmo tempo o cálice do Senhor e o cálice dos demônios. Não podeis participar ao mesmo tempo da mesa do Senhor e da mesa dos demônios.
22 Meɣ, kăwăneḍ, a tărham ad-asəm Emăli fălla-wăn? Tordam a-s tăddobem ad-tăɣləsăm dăɣ-ăššar-net afăl t-ijjăš aḍkăr fălla-wăn?
22 Ou queremos provocar a ira do Senhor? Acaso somos mais fortes do que ele?
23 Wăr t-illa a-s wădden nəjraw săr-s măšan, wădden hărăt iket-net a infan hărăt.
23 Tudo é permitido, mas nem tudo é oportuno. Tudo é permitido, mas nem tudo edifica.
24 Wăr dăɣ-wăn itămmăɣet wălʼ iyyăn i-tənfa ta n-iman-net ənta ɣas, ănn-ak, izəzăret tənfa ta n-imidiwăn-net ta n-iman-net.
24 Ninguém busque o seu interesse, mas o do próximo.
25 Isan təjrăwăm nazzăn dăɣ-ăssuk-dăɣ, a ămoosăn-dăɣ, ăkšăt dăɣ-săn kunta wăr tăn-əkrehăn ulhawăn-năwăn
25 Comei de tudo o que se vende no açougue, sem indagar de coisa alguma por motivo de consciência.
26 ed əlkəttab n-Măssinăɣ, innă:
26 Do Senhor é a terra e tudo que ela encerra.
27 Afăl kăwăn-dd-ăsmăjarăt ere wărăn ămoos amumən, afăl t-təkkăm, amənsi hawăn-dd-issəskăr-dăɣ, ăkšăt dăɣ-s, wăr t-kărrăhnet ulhawăn-năwăn
27 Se algum infiel vos convidar e quiserdes ir, comei de tudo o que se vos puser diante sem indagar de coisa alguma por motivo de consciência.
28 măšan, afăl kăwăn-iɣtăl ăwadəm, innʼ-awăn: «Hewăt, isan-di, i n-teɣse ikat ăwadəm i-ăṣṣănăm, wăr tăn-təkšem dăɣ-təssəba n-ăwadəm wa hawăn-illăɣen i-ad-wăr tăɣšedăm iman-net.»
28 Mas se alguém disser: Isto foi sacrificado aos ídolos, não o comais, em atenção àquele que o advertiu e por motivo de consciência.
29 Wăr hawăn-ənneɣ a-wen dăɣ-təssəba n-aɣăšad n-iman wi-năwăn, ănn-ak, ənneɣ-awăn-t dăɣ-təssəba n-ad-wăr tăɣšedăm iman n-ăwadəm wa kăwăn-ikkăsăn dăɣ-taɣdărt d-ad-wăr təššekăm iman-năwăn ḍarăt a-wa.
29 Dizendo consciência, refiro-me não à tua, mas à do outro. Com efeito, por que razão seria regulada a minha liberdade pela consciência alheia?
30 Năkk a-wa dăɣ-ămmoyăɣ i-Măssinăɣ ălwăqq wa d-tattăɣ, əndek a-wa ijrăwăn i-ăwadəm ad-ijjəš ti-nin făll-amənsi s-išwăr ămmoyăɣ i-Măssinăɣ dăɣ-təssəba-net?»
30 Se eu como com ações de graças, por que serei eu censurado por causa do alimento pelo qual rendo graças?
31 Ămăra, ənneɣ-awăn: jer-tattăm wăla sassăm, a tăjjăm-dăɣ, ăjăt-t dăɣ-derhan n-ad-səmɣărăm Emăli.
31 Portanto, quer comais quer bebais ou façais qualquer outra coisa, fazei tudo para a glória de Deus.
32 Wăr tumasăt i-ăwadəm wălʼ iyyăn əssəbab n-tanməšrayt jer-ămoos ăgg-Ălyăhud wăla ăgg-Ălyunan wăla amumən.
32 Não vos torneis causa de escândalo, nem para os judeus, nem para os gentios, nem para a Igreja de Deus.
33 Tălălăt-ahi, wăr təjjăɣ făw a dăɣ-hi-əššakăn ăddinăt, wădden tənfa n-iman-in ɣas a ḍarăt ošalăɣ, ănn-ak, dăɣ-a-wa tăjjăɣ iket-net, ăzizărăɣ tənfa n-ăddinăt wi iyyăḍnen ta-nin i-ad-tăn-iɣləs Măssinăɣ.
33 Fazei como eu: em todas as circunstâncias procuro agradar a todos. Não busco os meus interesses próprios, mas os interesses dos outros, para que todos sejam salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.