1 Coríntios 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ayətma, wăr ărheɣ ad-təžhalăm dăɣ-isălan n-a-wa irmăsăn imɣarăn-nănăɣ ibda dăɣ-tenere. Ăzzăman-en, təllay jənnəj-săn tejărăkt, sasaɣad-tăn, ijrăw-asăn Măssinăɣ ad-əjləyăn ejărew wa səmmăn,
1 Além disso, irmãos, eu não quero que ignoreis que todos os nossos pais estiveram debaixo da nuvem; e todos passaram pelo mar,
2 olăh a-wen d-a-s ătiwăsălmăɣăn dăɣ-tejărăkt-en d-ejărew wa səmmăn dăɣ-idəm n-tassaɣt ta jăn d-ănnăbi Mosa,
2 e todos foram batizados em Moisés, na nuvem e no mar,
3 ăzzăbbăt-dd Măssinăɣ fălla-săn amənsi n-taləmmiẓt dd-ifalăn išənnawăn, əkšăn,
3 e todos comeram do mesmo alimento espiritual,
4 əswăn dăɣ-aman wi fălla-săn dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ. Aman-en, taḍaɣt dd-falăt išənnawăn a dd-əzjarăn, tărjăš ḍăra-săn e-s əkkăn dăɣ; taḍaɣt-en, tamătart n-Ălmasex a tămoos.
4 e beberam todos de uma mesma bebida espiritual, porque eles bebiam da Rocha espiritual que os seguia; e a Rocha era Cristo.
5 Hakd a-wen-dăɣ, tunjăy təššəm-năsăn amišəl n-erhet n-Măssinăɣ, ăbjănjănăn fălla-s, hăn-dd-i ăjjootnen dăɣ-săn ămmuun dăɣ-tenere-en-dăɣ.
5 Mas a maioria deles Deus não se agradou, pois ficaram estendidos no deserto.
6 Hărătăn-win-dăɣ, ălmitalăn a hanăɣ-ămoosăn i-ad-wăr nəjješ ălxal wa əjjăšăn, i-ad-wăr nəsədărhən a-wa lăbasăn ăsdărhănăn.
6 Ora, estas coisas foram exemplos para nós, a fim de não cobiçarmos coisas más, como eles cobiçaram.
7 Ǝbḍəwăt d-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn, wăr jem a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn ed ătwănnʼ-anăɣ:
7 Nem sejais idólatras, como foram alguns deles; conforme está escrito: O povo assentava-se para comer e a beber, e levantava-se para se divertir.
8 Wăr nəsămăḍaset iman-nănăɣ šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn; win-hi əntăneḍ, ihlăk dăɣ-săn Măssinăɣ sănatăt timərwen d-kăraḍ n-efăḍ n-ăhaləs dăɣ-iyyăn n-ašăl.
8 Nem cometamos fornicação, como alguns deles cometeram, e caíram em um dia vinte e três mil.
9 Wăr nətirmet Ălmasex šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn, ed wi jănen a-wen, əkšănăt-tăn taššălen.
9 Nem tentemos a Cristo, como alguns deles também tentaram, e foram destruídos pelas serpentes.
10 Wăr tăbjănjănăm šund a-wa jăn iyyăḍ dăɣ-săn ed, təssanăm a-s, osʼ-en-dd ănjălos wa iṭṭăfăn tamăttant, ilhăs-tăn iket-dăɣ-năsăn.
10 Nem murmureis, como também alguns deles murmuraram, e foram destruídos pelo destruidor.
11 A-wa tăn-irmăsăn, ifăqqăn n-a-wa ăddoben ad-hanăɣ-irməs a ămoos i-ad-năj ənniyăt i-iman-nănăɣ. Isălan-wi-dăɣ, əktăbăn i-ad-hanăɣ-səfhəmăn hărăt năkkăneḍ-i hănen ajilal n-ăddunya.
11 Ora, todas estas coisas lhes aconteceram como exemplos, e elas estão escritas para nossa admoestação, sobre quem os fins dos séculos está chegando.
12 A-wen-dăɣ a făl ere ordăn iman-net tebădde, ăjet ənniyăt i-ad-wăr-oḍa.
12 Aquele, pois, que pensa estar em pé, cuide para que não caia.
13 A-s kăwăn-ăžžurrăb Iblis-dăɣ, ənta a-s itižărrub dăgg-adəm iket-năsăn, Măssinăɣ Ămaɣdal a ămoos, wăr kăwăn-e-ăyy ăžžurrăb-kăwăn Iblis s-a t-illăn jənnəj-tădabit-năwăn, ănn-ak, e-d kăwăn-ăžžurrăb-dăɣ, ad-kăwăn-ăkf daɣ tădabit n-ăṣṣăbarăt s-dd-təntăšăm iman-năwăn dăɣ-a-wen.
13 Não vos tem sobrevindo tentação que não seja comum aos homens; mas Deus é fiel, o qual não permitirá que sejais tentados acima do que sois capazes; mas também com a tentação fará um caminho para escapar, para que sejais capazes de suportá-la.
14 Ayətma wi əkneɣ tărha, jawăḍăt i-ălɣibadăt n-ăṣṣănămăn,
14 Portanto, meus amados, fugi da idolatria.
15 meddən əjrahnen hărăt a-s ăssewălăɣ, a-wen-dăɣ a făl zənnəzjumətăt hullan dăɣ-a-wa hawăn-janneɣ.
15 Eu falo para homens sábios; julgai o que digo.
16 Afăl ălwăqq wa d-nətihăr amənsi wa šăddijăn n-Emăli, afăl ălwăqq wa d-nəsass dăɣ-alkas wa šăddijăn i-ad-numay i-Măssinăɣ, ajăn wădden ənta-den-dăɣ a-wa isidəttun tartit-nănăɣ d-Ălmasex s-tărna n-ašni-net. Ajăn wădden tajəlla ta nətuẓan jer-iman-nănăɣ i-ad-hanăɣ-dd-səktəw tamăttant ta ija Ɣisa dăɣ-təssəba n-ibăkkaḍăn, tamăttant-ten-dăɣ inhăy dăɣ-taɣəssa-net, a hanăɣ-təssărtăyăt dăr-s.
16 O cálice de bênção que nós abençoamos não é a comunhão do sangue de Cristo? O pão que nós partimos não é a comunhão do corpo de Cristo?
17 Šămad wăr t-illa ar tajəlla tiyyăt, a-wen a t-ămoosăn taɣəssa n-Ălmasex, a-wen-dăɣ daɣ a-s năkkăneḍ, kud nəjjət-dăɣ, nămoos tiyyăt taɣəssa dăɣ-təssəba n-tassaɣt-nănăɣ dăr-s.
17 Porque nós, sendo muitos, somos um só pão e um só corpo; porque todos somos participantes de um só pão.
18 Ǝkyədăt ɣas dăɣ-kăl-Iṣrayil, ɣur-săn wi tattănen isan n-tikutawen ti jănen i-Măssinăɣ, osaɣăn daɣ dăɣ-təssəba n-takute-ten-dăɣ d-Măssinăɣ ed asăɣrəs wa făll-ɣarrăs takute, i n-Măssinăɣ.
18 Vede a Israel segundo a carne; não são os que comem dos sacrifícios participantes do altar?
19 Ma tordam, ma əkkeɣ dăɣ-a-wen? Tordam a-s isan ikat ăwadəm i-ăṣṣănămăn, ămoosăn hărăt? Meɣ ăṣṣănămăn iman-năsăn făw, ak hărăt? Wăr-ămoosăn wăla a ənḍărrăn,
19 O que eu digo então? Que o ídolo é alguma coisa; ou o que é oferecido em sacrifício aos ídolos é alguma coisa?
20 ănn-ak, a ărheɣ, ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s a ikăt ăwadəm i-ăṣṣănămăn-dăɣ, wădden Măssinăɣ a-s t-ikăt, alšinăn a-s t-ikăt. Ăywa! Năkk, wăr-ărheɣ ad-tasɣəm hărăt d-alšinăn.
20 Mas eu digo, que as coisas que os gentios sacrificam, eles sacrificam aos demônios e não a Deus. E eu não quero que tenhais amizade com os demônios.
21 Wăr tăddobem ad-sassăm dăɣ-alkas wa kăwăn-dd-isakten tanăɣla ta ija ašni n-Emăli Ɣisa dăɣ-təssəba n-ad-təjrəwăm tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, taləsăm daɣ ḍarăt-a-wen, tesăse dăɣ-alkas wa dăɣ-sassăn inaɣbadăn n-alšinăn ăssaɣăt wa d-tăn-ɣabbădăn. Wăr tăddobem ad-təkšəm tajəlla ta kăwăn-dd-saktet taɣəssa n-Ɣisa-i ămmun i-ad-təjrəwăm tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, taləsăm daɣ ḍarăt-a-wen tetăte n-tajəlla ta tăttăn inaɣbadăn n-alšinăn ăssaɣăt wa d-tăn-ɣabbădăn.
21 Não podeis beber o cálice do Senhor, e o cálice dos demônios; não podeis ser participantes da mesa do Senhor e da mesa dos demônios.
22 Meɣ, kăwăneḍ, a tărham ad-asəm Emăli fălla-wăn? Tordam a-s tăddobem ad-tăɣləsăm dăɣ-ăššar-net afăl t-ijjăš aḍkăr fălla-wăn?
22 Provocaremos o ciúme do Senhor? Somos mais fortes do que ele?
23 Wăr t-illa a-s wădden nəjraw săr-s măšan, wădden hărăt iket-net a infan hărăt.
23 Todas as coisas me são lícitas, mas nem todas as coisas convêm; todas as coisas me são lícitas, mas nem todas as coisas edificam.
24 Wăr dăɣ-wăn itămmăɣet wălʼ iyyăn i-tənfa ta n-iman-net ənta ɣas, ănn-ak, izəzăret tənfa ta n-imidiwăn-net ta n-iman-net.
24 Ninguém busque o proveito próprio; antes cada homem a riqueza de outro.
25 Isan təjrăwăm nazzăn dăɣ-ăssuk-dăɣ, a ămoosăn-dăɣ, ăkšăt dăɣ-săn kunta wăr tăn-əkrehăn ulhawăn-năwăn
25 Comei de tudo o que se vende no matadouro, não perguntando pela procedência, por causa da consciência;
26 ed əlkəttab n-Măssinăɣ, innă:
26 porque a terra é do Senhor, e toda a sua plenitude.
27 Afăl kăwăn-dd-ăsmăjarăt ere wărăn ămoos amumən, afăl t-təkkăm, amənsi hawăn-dd-issəskăr-dăɣ, ăkšăt dăɣ-s, wăr t-kărrăhnet ulhawăn-năwăn
27 Se algum descrente vos convidar para uma festa e quiserdes ir, comei de tudo o que se puser diante de vós, não perguntando nada, por causa da consciência.
28 măšan, afăl kăwăn-iɣtăl ăwadəm, innʼ-awăn: «Hewăt, isan-di, i n-teɣse ikat ăwadəm i-ăṣṣănăm, wăr tăn-təkšem dăɣ-təssəba n-ăwadəm wa hawăn-illăɣen i-ad-wăr tăɣšedăm iman-net.»
28 Mas, se algum homem vos disser: Isto foi oferecido em sacrifício aos ídolos; não comais, por causa daquele que vos avisou e por causa da consciência; porque a terra é do Senhor e toda a sua plenitude;
29 Wăr hawăn-ənneɣ a-wen dăɣ-təssəba n-aɣăšad n-iman wi-năwăn, ănn-ak, ənneɣ-awăn-t dăɣ-təssəba n-ad-wăr tăɣšedăm iman n-ăwadəm wa kăwăn-ikkăsăn dăɣ-taɣdărt d-ad-wăr təššekăm iman-năwăn ḍarăt a-wa.
29 à consciência, eu digo, não a tua própria, mas a do outro. Por que razão seria a minha liberdade julgada pela consciência de outro homem?
30 Năkk a-wa dăɣ-ămmoyăɣ i-Măssinăɣ ălwăqq wa d-tattăɣ, əndek a-wa ijrăwăn i-ăwadəm ad-ijjəš ti-nin făll-amənsi s-išwăr ămmoyăɣ i-Măssinăɣ dăɣ-təssəba-net?»
30 Pois se pela graça sou participante, por que sou mal falado naquilo que eu dou graças?
31 Ămăra, ənneɣ-awăn: jer-tattăm wăla sassăm, a tăjjăm-dăɣ, ăjăt-t dăɣ-derhan n-ad-səmɣărăm Emăli.
31 Portanto, quer comais, quer bebais ou façais qualquer coisa, fazei tudo para a glória de Deus.
32 Wăr tumasăt i-ăwadəm wălʼ iyyăn əssəbab n-tanməšrayt jer-ămoos ăgg-Ălyăhud wăla ăgg-Ălyunan wăla amumən.
32 Não vos torneis ofensa aos judeus, nem aos gentios, nem à igreja de Deus;
33 Tălălăt-ahi, wăr təjjăɣ făw a dăɣ-hi-əššakăn ăddinăt, wădden tənfa n-iman-in ɣas a ḍarăt ošalăɣ, ănn-ak, dăɣ-a-wa tăjjăɣ iket-net, ăzizărăɣ tənfa n-ăddinăt wi iyyăḍnen ta-nin i-ad-tăn-iɣləs Măssinăɣ.
33 assim como eu agrado a todos os homens em todas as coisas, não buscando o meu próprio proveito, mas o proveito de muitos, para que possam ser salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.