Lucas 15
Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs BKJ
1 Naa melaun mendawat buis mukaꞌ duma mekesesalaꞌ getaw mikpungun dia ni Isus adun mekineeg ilan tu taluꞌen.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Laak su nga Pariseo mukaꞌ su nga mekpetuꞌun di Misulat Palinta nu Megbebayaꞌ, linibak nilan si Isus, laung nilan, “Paa, ki getaw kiin, penembaꞌeneni nga mekesesalaꞌ getaw, dungan pa padun dinilan maan!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Mendadi, benaꞌ misuunan ni Isus sug libakan nilan, migukit dayun dinilan sambingay, laungen,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Naa mendadi, pinenggiꞌ duuni sala tawan diniu megatusi karnirunen, dayun mbelengi salabuuk dun. Ndiꞌen ba bilinen dia pengeksaban su siam puluꞌ buꞌ siam, adun penengaunen ki salabuuk kia mibeleng? Penengaunen lai, sampay metuunen!
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Dayun saꞌ metuunen nai salabuuk kia, pisanenen muliꞌ, leliagen gupia.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Naa saꞌ mateng dig balayen, sebiinen dayun su nga sambaten dakus su sumbalayen, laungen dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ ki mibeleng karniruu, mituun ku na!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Naa maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, dedialan gupia ditu gekbus langit, gembagel pa dig leliag dun di siam puluꞌ buꞌ siam tawan mekesuun getaw, su ndiꞌ kambat meksikesuun.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Kaliꞌ pektaluꞌ si Isus, “Mesamaig libun, pinenggiꞌ duuni siinen sepuluꞌ laad pelata. Saꞌ mbeleng diniin selaad, ndiꞌen ba tutudani suluꞌen mukaꞌ siliganen sug liwagan nug balayen, penengaunen sibaꞌ sampay metuunen?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Dayun saꞌ metuunen na, sebiinen su nga sambaten mukaꞌ sumbalayen mekpungun diag balayen, teluꞌenen dayun dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ su siin ku mibeleng, minitaꞌu na!’”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Diksuꞌ ni Isus su taluꞌen, “Maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, gembagel tuꞌuig leliag ditu gedapan nu nga sesuguꞌen nu Megbebayaꞌ getaw langit.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kaliꞌ pagid peksambingay si Isus, laungen, “Mendadi, duuni getaw, duaꞌ tawanig bataꞌen, lumbus laki.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Naa duuni gendaw ki ngudan dun, miktaluꞌ tu gamaꞌen, ‘Naa Amaꞌ, saꞌ mesuꞌat diniꞌa, begay mu na dinaan nandaw su gilasu tu pusakaꞌ petenged dinaan.’ Pikilas dayun nu gamaꞌen su pusekaꞌenen dig bataꞌen kia duaꞌ tawan.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Mendadi, benaꞌ santaꞌ gebii, ki ngudan, pinungunen su kelaun gimunen, dayunen uitay mpanaw tu melayuꞌ benwa. Naa benaꞌ minateng ditu ki ngudan kini, sipalaanen laak gelaꞌay su gimunen sabaꞌen megayep.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Mendadi, benaꞌ migelaꞌ na gupia su kwartanen, mibianan pelum meliget gutemig benwa kiin, ndaꞌidun dayuni ketubuꞌan nug begutaw kini.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Saꞌ maꞌantu, mikpetindan di getaw dangen dia, bitang dayun iin di telunan megingat babuy.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Naa, apelai. Pia su gaan nu ngag babuy kia, mauyaꞌanen sia maan dun, sabaꞌ peglegunusan na. Laak ndaꞌi getaw mekpaan diniin.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Dagid benaꞌ minibeniben, kaliꞌ pegleketau, laungen dig dialem delendemanen, ‘Su kelaun tinindanan ni Amaꞌu, sukali gaan nilan, ndiꞌ nilan megelaꞌ sabaꞌ kelaunen. Naan pelum kini, peglegunusan nau!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Tumuꞌ pa megawaꞌu dini ganam, muliꞌu tu ni Amaꞌu. Saꞌ matengu ditu, teluꞌen ku dayun diniin, “Amaꞌ, mikesalaꞌu diniꞌa, sampay ditu Megbebayaꞌ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Kaas kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu. Saꞌ maꞌantu, Amaꞌ, mekpetindan nau laak diniꞌa.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Naa saꞌ maꞌantu, minuliꞌ tuꞌu ditu gamaꞌen ki ngudan kini.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ‘Naa Amaꞌ,’ laung nug begutaw, ‘mikesalaꞌu diniꞌa dakus tu Megbebayaꞌ. Kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Dagid su gamaꞌen, miksabi tu nga sesuguꞌenen, laungen dinilan, ‘Pemagas amu, angay niui melengas gupia suub kiin, peseluk niu diniin. Penising niu, pesepetusay niu pa pagid.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Mukaꞌ titiꞌ niu ki pilembuꞌ ta nati baka kiin, adun meglekebibu ita, megleliag ita!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Puꞌ kig bataꞌu kini, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ puliꞌ. Mibeleng na sia, dayun mibaangan na.’ Mendadi, miglekebibu ilan tuꞌu.”
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Laung pa ni Isus, “Mendadi su gulangbataꞌen pelum, ditu pa pegimulanan nilan. Benaꞌ minuliꞌ, kaliꞌ mesebang dig balay, midengegen su gigungan mukaꞌ sibayan.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Sinabinen dayuni sesuguꞌen nilan, sinaakanen saꞌ taꞌ alanduni mipenggulaula kia.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kaliꞌ sembag su sesuguꞌen, ‘Minateng na su ngudan mu. Tinitiꞌ nu gamaꞌ niu su melembuꞌ nati baka, puꞌ mialapen puliꞌ daw sug bataꞌen, ndaꞌ mekaꞌiday.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Naa ki gulangbataꞌ kini, benaꞌ midengegen, miglebut dun patiꞌ, mipauk dayun suled. Gumiwaꞌ dayun su gamaꞌen, pikamuꞌamuꞌen sug bataꞌen kia adun suled.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Laak kaliꞌ sembag, ‘Paa, Amaꞌ, kitui kaibenen, kanaꞌ laak santaꞌ taun mingimbaalu diniꞌa, ndaꞌu mainsan pemilas di suguꞌan mu dinaan. Laak pia maꞌantu, ndaꞌ mau mainsan begayay pia salabuuk nati kanding, adun meglekebibu ami sia nu nga sambatu!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Laak benaꞌ minatengig bataꞌ mu kiin, su gumilaꞌ tu misukat mu gimu megunung di ngag libun, naa tinitiꞌ mu pelum diniin su pilembuꞌ nati baka!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Dagid sumimbag su gamaꞌen, ‘Naa, Naung, ita duaꞌ, meksalabuuk ita gusay megbenwa, kaas adin sug danaan, daniꞌa dadema.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Dagid ndiꞌ mesuꞌat saꞌ ndiꞌ ita daan meglekebibu mukaꞌ megleliag, puꞌ ki ngudan mu kiin, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ pelum. Mibeleng, dayun mibaangan na.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.