Lucas 15

Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naa melaun mendawat buis mukaꞌ duma mekesesalaꞌ getaw mikpungun dia ni Isus adun mekineeg ilan tu taluꞌen.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Laak su nga Pariseo mukaꞌ su nga mekpetuꞌun di Misulat Palinta nu Megbebayaꞌ, linibak nilan si Isus, laung nilan, “Paa, ki getaw kiin, penembaꞌeneni nga mekesesalaꞌ getaw, dungan pa padun dinilan maan!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Mendadi, benaꞌ misuunan ni Isus sug libakan nilan, migukit dayun dinilan sambingay, laungen,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Naa mendadi, pinenggiꞌ duuni sala tawan diniu megatusi karnirunen, dayun mbelengi salabuuk dun. Ndiꞌen ba bilinen dia pengeksaban su siam puluꞌ buꞌ siam, adun penengaunen ki salabuuk kia mibeleng? Penengaunen lai, sampay metuunen!
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Dayun saꞌ metuunen nai salabuuk kia, pisanenen muliꞌ, leliagen gupia.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Naa saꞌ mateng dig balayen, sebiinen dayun su nga sambaten dakus su sumbalayen, laungen dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ ki mibeleng karniruu, mituun ku na!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Naa maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, dedialan gupia ditu gekbus langit, gembagel pa dig leliag dun di siam puluꞌ buꞌ siam tawan mekesuun getaw, su ndiꞌ kambat meksikesuun.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kaliꞌ pektaluꞌ si Isus, “Mesamaig libun, pinenggiꞌ duuni siinen sepuluꞌ laad pelata. Saꞌ mbeleng diniin selaad, ndiꞌen ba tutudani suluꞌen mukaꞌ siliganen sug liwagan nug balayen, penengaunen sibaꞌ sampay metuunen?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Dayun saꞌ metuunen na, sebiinen su nga sambaten mukaꞌ sumbalayen mekpungun diag balayen, teluꞌenen dayun dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ su siin ku mibeleng, minitaꞌu na!’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Diksuꞌ ni Isus su taluꞌen, “Maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, gembagel tuꞌuig leliag ditu gedapan nu nga sesuguꞌen nu Megbebayaꞌ getaw langit.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kaliꞌ pagid peksambingay si Isus, laungen, “Mendadi, duuni getaw, duaꞌ tawanig bataꞌen, lumbus laki.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Naa duuni gendaw ki ngudan dun, miktaluꞌ tu gamaꞌen, ‘Naa Amaꞌ, saꞌ mesuꞌat diniꞌa, begay mu na dinaan nandaw su gilasu tu pusakaꞌ petenged dinaan.’ Pikilas dayun nu gamaꞌen su pusekaꞌenen dig bataꞌen kia duaꞌ tawan.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Mendadi, benaꞌ santaꞌ gebii, ki ngudan, pinungunen su kelaun gimunen, dayunen uitay mpanaw tu melayuꞌ benwa. Naa benaꞌ minateng ditu ki ngudan kini, sipalaanen laak gelaꞌay su gimunen sabaꞌen megayep.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mendadi, benaꞌ migelaꞌ na gupia su kwartanen, mibianan pelum meliget gutemig benwa kiin, ndaꞌidun dayuni ketubuꞌan nug begutaw kini.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Saꞌ maꞌantu, mikpetindan di getaw dangen dia, bitang dayun iin di telunan megingat babuy.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Naa, apelai. Pia su gaan nu ngag babuy kia, mauyaꞌanen sia maan dun, sabaꞌ peglegunusan na. Laak ndaꞌi getaw mekpaan diniin.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Dagid benaꞌ minibeniben, kaliꞌ pegleketau, laungen dig dialem delendemanen, ‘Su kelaun tinindanan ni Amaꞌu, sukali gaan nilan, ndiꞌ nilan megelaꞌ sabaꞌ kelaunen. Naan pelum kini, peglegunusan nau!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tumuꞌ pa megawaꞌu dini ganam, muliꞌu tu ni Amaꞌu. Saꞌ matengu ditu, teluꞌen ku dayun diniin, “Amaꞌ, mikesalaꞌu diniꞌa, sampay ditu Megbebayaꞌ.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Kaas kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu. Saꞌ maꞌantu, Amaꞌ, mekpetindan nau laak diniꞌa.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Naa saꞌ maꞌantu, minuliꞌ tuꞌu ditu gamaꞌen ki ngudan kini.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ‘Naa Amaꞌ,’ laung nug begutaw, ‘mikesalaꞌu diniꞌa dakus tu Megbebayaꞌ. Kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dagid su gamaꞌen, miksabi tu nga sesuguꞌenen, laungen dinilan, ‘Pemagas amu, angay niui melengas gupia suub kiin, peseluk niu diniin. Penising niu, pesepetusay niu pa pagid.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Mukaꞌ titiꞌ niu ki pilembuꞌ ta nati baka kiin, adun meglekebibu ita, megleliag ita!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Puꞌ kig bataꞌu kini, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ puliꞌ. Mibeleng na sia, dayun mibaangan na.’ Mendadi, miglekebibu ilan tuꞌu.”
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Laung pa ni Isus, “Mendadi su gulangbataꞌen pelum, ditu pa pegimulanan nilan. Benaꞌ minuliꞌ, kaliꞌ mesebang dig balay, midengegen su gigungan mukaꞌ sibayan.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Sinabinen dayuni sesuguꞌen nilan, sinaakanen saꞌ taꞌ alanduni mipenggulaula kia.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kaliꞌ sembag su sesuguꞌen, ‘Minateng na su ngudan mu. Tinitiꞌ nu gamaꞌ niu su melembuꞌ nati baka, puꞌ mialapen puliꞌ daw sug bataꞌen, ndaꞌ mekaꞌiday.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Naa ki gulangbataꞌ kini, benaꞌ midengegen, miglebut dun patiꞌ, mipauk dayun suled. Gumiwaꞌ dayun su gamaꞌen, pikamuꞌamuꞌen sug bataꞌen kia adun suled.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Laak kaliꞌ sembag, ‘Paa, Amaꞌ, kitui kaibenen, kanaꞌ laak santaꞌ taun mingimbaalu diniꞌa, ndaꞌu mainsan pemilas di suguꞌan mu dinaan. Laak pia maꞌantu, ndaꞌ mau mainsan begayay pia salabuuk nati kanding, adun meglekebibu ami sia nu nga sambatu!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Laak benaꞌ minatengig bataꞌ mu kiin, su gumilaꞌ tu misukat mu gimu megunung di ngag libun, naa tinitiꞌ mu pelum diniin su pilembuꞌ nati baka!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Dagid sumimbag su gamaꞌen, ‘Naa, Naung, ita duaꞌ, meksalabuuk ita gusay megbenwa, kaas adin sug danaan, daniꞌa dadema.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Dagid ndiꞌ mesuꞌat saꞌ ndiꞌ ita daan meglekebibu mukaꞌ megleliag, puꞌ ki ngudan mu kiin, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ pelum. Mibeleng, dayun mibaangan na.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.