Lucas 15
Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs ARA
1 Naa melaun mendawat buis mukaꞌ duma mekesesalaꞌ getaw mikpungun dia ni Isus adun mekineeg ilan tu taluꞌen.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Laak su nga Pariseo mukaꞌ su nga mekpetuꞌun di Misulat Palinta nu Megbebayaꞌ, linibak nilan si Isus, laung nilan, “Paa, ki getaw kiin, penembaꞌeneni nga mekesesalaꞌ getaw, dungan pa padun dinilan maan!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mendadi, benaꞌ misuunan ni Isus sug libakan nilan, migukit dayun dinilan sambingay, laungen,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Naa mendadi, pinenggiꞌ duuni sala tawan diniu megatusi karnirunen, dayun mbelengi salabuuk dun. Ndiꞌen ba bilinen dia pengeksaban su siam puluꞌ buꞌ siam, adun penengaunen ki salabuuk kia mibeleng? Penengaunen lai, sampay metuunen!
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Dayun saꞌ metuunen nai salabuuk kia, pisanenen muliꞌ, leliagen gupia.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Naa saꞌ mateng dig balayen, sebiinen dayun su nga sambaten dakus su sumbalayen, laungen dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ ki mibeleng karniruu, mituun ku na!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Naa maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, dedialan gupia ditu gekbus langit, gembagel pa dig leliag dun di siam puluꞌ buꞌ siam tawan mekesuun getaw, su ndiꞌ kambat meksikesuun.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kaliꞌ pektaluꞌ si Isus, “Mesamaig libun, pinenggiꞌ duuni siinen sepuluꞌ laad pelata. Saꞌ mbeleng diniin selaad, ndiꞌen ba tutudani suluꞌen mukaꞌ siliganen sug liwagan nug balayen, penengaunen sibaꞌ sampay metuunen?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Dayun saꞌ metuunen na, sebiinen su nga sambaten mukaꞌ sumbalayen mekpungun diag balayen, teluꞌenen dayun dinilan, ‘Megleliag ita, puꞌ su siin ku mibeleng, minitaꞌu na!’”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Diksuꞌ ni Isus su taluꞌen, “Maꞌantu dadema, saꞌ meksikesuuni sala tawan laak mikesalaꞌ getaw, taluꞌu diniu, gembagel tuꞌuig leliag ditu gedapan nu nga sesuguꞌen nu Megbebayaꞌ getaw langit.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kaliꞌ pagid peksambingay si Isus, laungen, “Mendadi, duuni getaw, duaꞌ tawanig bataꞌen, lumbus laki.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Naa duuni gendaw ki ngudan dun, miktaluꞌ tu gamaꞌen, ‘Naa Amaꞌ, saꞌ mesuꞌat diniꞌa, begay mu na dinaan nandaw su gilasu tu pusakaꞌ petenged dinaan.’ Pikilas dayun nu gamaꞌen su pusekaꞌenen dig bataꞌen kia duaꞌ tawan.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Mendadi, benaꞌ santaꞌ gebii, ki ngudan, pinungunen su kelaun gimunen, dayunen uitay mpanaw tu melayuꞌ benwa. Naa benaꞌ minateng ditu ki ngudan kini, sipalaanen laak gelaꞌay su gimunen sabaꞌen megayep.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mendadi, benaꞌ migelaꞌ na gupia su kwartanen, mibianan pelum meliget gutemig benwa kiin, ndaꞌidun dayuni ketubuꞌan nug begutaw kini.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Saꞌ maꞌantu, mikpetindan di getaw dangen dia, bitang dayun iin di telunan megingat babuy.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Naa, apelai. Pia su gaan nu ngag babuy kia, mauyaꞌanen sia maan dun, sabaꞌ peglegunusan na. Laak ndaꞌi getaw mekpaan diniin.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Dagid benaꞌ minibeniben, kaliꞌ pegleketau, laungen dig dialem delendemanen, ‘Su kelaun tinindanan ni Amaꞌu, sukali gaan nilan, ndiꞌ nilan megelaꞌ sabaꞌ kelaunen. Naan pelum kini, peglegunusan nau!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Tumuꞌ pa megawaꞌu dini ganam, muliꞌu tu ni Amaꞌu. Saꞌ matengu ditu, teluꞌen ku dayun diniin, “Amaꞌ, mikesalaꞌu diniꞌa, sampay ditu Megbebayaꞌ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Kaas kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu. Saꞌ maꞌantu, Amaꞌ, mekpetindan nau laak diniꞌa.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Naa saꞌ maꞌantu, minuliꞌ tuꞌu ditu gamaꞌen ki ngudan kini.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 ‘Naa Amaꞌ,’ laung nug begutaw, ‘mikesalaꞌu diniꞌa dakus tu Megbebayaꞌ. Kanaꞌ na mbantang gelalen mau bataꞌ mu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Dagid su gamaꞌen, miksabi tu nga sesuguꞌenen, laungen dinilan, ‘Pemagas amu, angay niui melengas gupia suub kiin, peseluk niu diniin. Penising niu, pesepetusay niu pa pagid.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Mukaꞌ titiꞌ niu ki pilembuꞌ ta nati baka kiin, adun meglekebibu ita, megleliag ita!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Puꞌ kig bataꞌu kini, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ puliꞌ. Mibeleng na sia, dayun mibaangan na.’ Mendadi, miglekebibu ilan tuꞌu.”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Laung pa ni Isus, “Mendadi su gulangbataꞌen pelum, ditu pa pegimulanan nilan. Benaꞌ minuliꞌ, kaliꞌ mesebang dig balay, midengegen su gigungan mukaꞌ sibayan.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Sinabinen dayuni sesuguꞌen nilan, sinaakanen saꞌ taꞌ alanduni mipenggulaula kia.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kaliꞌ sembag su sesuguꞌen, ‘Minateng na su ngudan mu. Tinitiꞌ nu gamaꞌ niu su melembuꞌ nati baka, puꞌ mialapen puliꞌ daw sug bataꞌen, ndaꞌ mekaꞌiday.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Naa ki gulangbataꞌ kini, benaꞌ midengegen, miglebut dun patiꞌ, mipauk dayun suled. Gumiwaꞌ dayun su gamaꞌen, pikamuꞌamuꞌen sug bataꞌen kia adun suled.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Laak kaliꞌ sembag, ‘Paa, Amaꞌ, kitui kaibenen, kanaꞌ laak santaꞌ taun mingimbaalu diniꞌa, ndaꞌu mainsan pemilas di suguꞌan mu dinaan. Laak pia maꞌantu, ndaꞌ mau mainsan begayay pia salabuuk nati kanding, adun meglekebibu ami sia nu nga sambatu!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Laak benaꞌ minatengig bataꞌ mu kiin, su gumilaꞌ tu misukat mu gimu megunung di ngag libun, naa tinitiꞌ mu pelum diniin su pilembuꞌ nati baka!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Dagid sumimbag su gamaꞌen, ‘Naa, Naung, ita duaꞌ, meksalabuuk ita gusay megbenwa, kaas adin sug danaan, daniꞌa dadema.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Dagid ndiꞌ mesuꞌat saꞌ ndiꞌ ita daan meglekebibu mukaꞌ megleliag, puꞌ ki ngudan mu kiin, lepeng minatay na, dayun mitubuꞌ pelum. Mibeleng, dayun mibaangan na.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.