Atos 22
Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs NAA
1 Kaliꞌ pektaluꞌ si Pablo, “Yamu nga Mekegulang mukaꞌ yamu nga Mingumpated, kelelaat kineegay niu ki sembagu kini!
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Benaꞌ midengeg nilan si Pablo megyaga dinilan di pikebitan nilan Hinebreo, labi nailan miamed. Kaliꞌ gusay pektaluꞌ si Pablo,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Mendadi naan, getaw Judea mau, migigetawu tu Tarso sakup Cilicia, laak diniinu Jerusalem mibagel. Piktuꞌunanu ni Gamaliel, piktuꞌunen gupia dinaan su Palinta dinunutan nu ginepuꞌay ta. Minamalu mekpetuud ditu Megbebayaꞌ, maꞌniin nu kenamal niu mekpetuud dun, launan niu dini nandaw.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Piglegetan ku su nga sakup nug Bianan kiin sampay ginaa nilan. Pimbaludu ilan mukaꞌ pinirisuu, libun laki.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Meketakesiꞌ dun ki Tampusan Metaas Belian mukaꞌ su tibuuk Pikumpungan nu Metaas Gukum kini. Puꞌ bigayanu nilan sulat uiten ku sia tu kepetedan ta ditug Damasco. Saꞌ maꞌantu, mipanawu tuꞌu pangay ditu, puꞌ adun daapen ku pa pagid sia su nga sakup ni Isus dia, pembeluden ku ilan sia mukaꞌ pengeteden ku dini Jerusalem, adun ukumen ilan.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pibundas gusay ni Pablo su taluꞌen, laungen, “Mendadi sabaꞌu mpanaw, benaꞌ sunguu mesebang diag Damasco, mabuꞌ taasendaw saan, mitiaganu tekaw tiag genat tug langit.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mibelilidu dayun tug lupaꞌ. Duun dayuni midengegu tingeg, laungen, ‘Uu Saulo! Mauma dema peglegetan mau?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Kaliꞌu sembag, ‘Taꞌ taway dun ka?’ Kaliꞌ pelum sembag, ‘Naan si Isus, getaw Nazaret, ki peglegetan mu.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 “Naa ki tiag kia,” maaꞌ laung padun ni Pablo, “minitaꞌ nu nga tendugu, laak ndaꞌ nilan medengeg su taluꞌ nu mikabit dinaan.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Sinaaku dayun, ‘Mekendutaꞌ mau dun, uu Kaunutan?’ Kaliꞌ sembag dinaan su Kaunutan, ‘Pegbuata, bundasa diag Damasco, dayun saꞌ mateng ka dia, teluꞌen diniꞌa ki kelaunan tinduꞌ diniꞌa baalen mu.’”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Laung ni Pablo, “Naa kagina minlamengi pegbantayu sabaꞌ nu tiag kia, inulipitu laak nu ngag dumau kia mundas diag Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Naa duuni getaw diag lunsud kia ngalanen si Ananias, megbasa tu Megbebayaꞌ, mekesuun getaw, puꞌ dinunutanen gupia su Palinta ni Moises. Kini si Ananias, pegbesaan gupia nug launan getaw Judea pegbenwa diag Damasco.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iini mituaꞌ dinaan, migindeg dia gupidu, kaliꞌ pektaluꞌ dinaan, ‘Uu Mingumpated Saulo, mekengitaꞌa na!’ Mitekawu dayun mekengitaꞌ, minitaꞌu dayun iin.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Kaliꞌ pektaluꞌ si Ananias, ‘Su Megbebayaꞌ, su pektemuyen nu ginepuꞌay ta, tinduꞌa niin adun pesuun diniꞌa kig delendemanen, dakus maitaꞌ mu ki mekesuun Sesuguꞌenen kiin sampay medengeg mui tantu tingegen.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Puꞌ yaꞌa dayuni tumakesiꞌ diniin tu tibaꞌan getaw, iini ukiten mu su minitaꞌ mu mukaꞌ su midengeg mu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Mendadi, taꞌ mai kelangan ta kini? Pegbuata, bunagan ka tubig, maugasan dayun su salaꞌ mu puun tu kengamuꞌ mu diniin.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Laung padun ni Pablo, “Naa benaꞌ mipuliꞌu dini Jerusalem, selian ku menenabi ditu Pengedapan, duuni pinitaꞌ nu Megbebayaꞌ dinaan,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 masiꞌ su Kaunutan si Isus, tinaluꞌen dinaan, ‘Pegdedaliꞌa megawaꞌ di Jerusalem, puꞌ su takesiꞌ mu mekatag dinaan, ndiꞌ duaten nu nga getaw dini.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Kaliꞌu sumpat, ‘Laak dagid uu Kaunutan, su getaw dini Jerusalem, misuunan nilan gupia puꞌ su mikpetuud diniꞌa, dinaapu ilan dia nga simbaan nu getaw Judea, pinikutan ku ilan dayun mukaꞌ pibadasu.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Mukaꞌ padun su kebunuꞌ dini Esteban su tuminakesiꞌ diniꞌa, naan, diaanu pegindeg, sinanguꞌu su kebunuꞌ dun, pegingaten ku su nga penepeten nu nga mikpatay dun.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Dagid tinaluꞌ dinaan nu Kaunutan, ‘Panawa. Suguꞌen ku yaꞌa mpanaw tu melayuꞌ benwa, ditu nga kanaꞌ getaw Judea.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Mendadi piktalentenan nu nga getaw si Pablo, gikteb laak tu tinaluꞌen kia puꞌ sinuguꞌ iin meditu nga kanaꞌ getaw Judea. Dagid benaꞌ midengeg nilan itu, minekeg ilan patiꞌ memeksay, laung nilan, “Petaini getaw kiin! Kanaꞌ bantang metubuꞌ dig dibabaw lumbang!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Minamal ilan memeksay, migekpasekpas ilan penepeten nilan dakus mikpalintuk ilan lupaꞌ.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Su kaunutan nu kelaun sundalu, sinuguꞌen peseleden si Pablo diag balay kia mukaꞌ petugaꞌen sia dig badas, puꞌ adun mesuunan nilan su pikpuunan nu kemeksay nu nga getaw mekatag diniin.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Dagid benaꞌ binalud nilan si Pablo adun bedasen, laung ni Pablo ditu kaunutan di sundalu pegindeg dia, “Ki getaw sakup Roma, kanaꞌ ba kuntra balaꞌud petugaꞌen, saꞌ ndaꞌ pa ukumay?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Benaꞌ midengeg nu kaunutan kia, linaawanen su kaunutan nu kelaun sundalu. Kaliꞌ saak diniin, “Paa, taꞌ maig baalen mu kiin? Ki getaw kiin, sakup Roma ma!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Mikpesempel dayun dini Pablo su kaunutan nu kelaun sundalu kia, kaliꞌ saak diniin, “Naa metuud ba, sakupa Roma?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Laung nu kaunutan, “Ki kebaluyu sakup Roma, gembagel gupiaig binayadu dun.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Migdedaliꞌ dayun megawaꞌ dia su nga mekpetugaꞌ sia dini Pablo. Su kaunutan kia, benaꞌ misuunanen masiꞌ mipebaludeni sakup Roma, mindek dema.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Naa su kaunutan kia nu kelaun sundalu, mauyaꞌanen mesuunanen tantu su pikpuunan nug dinangat nu getaw Judea mekatag dini Pablo. Mendadi benaꞌ migendaw, piubadan nu kaunutan si Pablo, mukaꞌ pisabinen su nga kaunutan nug belian mukaꞌ su tibuuk Pikumpungan nu Metaas Gukum nu getaw Judea. Piateden dayun si Pablo, piꞌindegen dia gedapan nilan.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.