Neemias 2
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs BKJ
1 Mangɛ Atasakasi xa mangɛya ɲɛ mɔxɔɲɛn nde Nisan kike ra, mangɛ nu na dɛgefe tɛmui naxɛ, n naxa wɛni so a yi ra sunnunyi kui. N to mu nu darixi na mɔɔli ra,
1 E sucedeu no mês de nisã, no vigésimo ano do rei Artaxerxes, que o vinho estava diante dele; e eu apanhei o vinho, e o dei ao rei. Ora, eu nunca tinha estado triste na sua presença.
2 mangɛ naxa n maxɔrin, «I sunnunxi munfe ra? I mu furaxi, kɔnɔ i bɔɲɛ tan mu rafanxi i ma.» N naxa gaaxu a xa wɔyɛnyi ra.
2 Porquanto, o rei me disse: Por que o teu semblante está triste, visto que não estás enfermo? Isto não é nada mais que tristeza de coração. Então eu fiquei muitíssimo temeroso,
3 N naxa a yaabi, «Ala xa simaya gbegbe fi i ma! N sunnunxi nɛ barima n benbae ragataxi taa naxan kui, a birin bara kana, a naadɛe fan bara gan.»
3 e disse ao rei: Que o rei viva para sempre; por que o meu semblante não estaria triste, quando a cidade, o lugar dos sepulcros dos meus pais, jaz em ruínas, e os seus portões estão consumidos pelo fogo?
4 Mangɛ naxa a masen n bɛ, «I wama munse xɔn ma?» N naxa Koore Ala maxandi n bɔɲɛ ma,
4 Então, o rei me disse: Que me pedes tu? Assim, orei ao Deus do céu.
5 n fa mangɛ yaabi, «Mangɛ, xa i ɲanige fanyi rabama n tan i xa konyi bɛ, a lu n xa siga Yudaya bɔxi ma, alako n xa taa rakeli n benbae ragataxi dɛnnaxɛ.»
5 E eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se o teu servo tem achado graça a tua vista, que tu me envies a Judá, à cidade dos sepulcros dos meus pais, para que eu possa edificá-la.
6 Mangɛ naxa n maxɔrin, a xa ginɛ nu dɔxɔxi a sɛɛti ma, a naxɛ, «I xa biyaasi buma han mun tɛmui?» N to xi kɔnti fala a bɛ n gbilenma naxan ma, mangɛ naxa tin n xa siga.
6 E o rei disse-me (estando a rainha também assentada junto a ele): Pois quanto tempo durará a viagem? E quando tu retornarás? Assim, aprouve ao rei me enviar; e eu lhe apontei um tempo.
7 N man naxa mangɛ maxandi, «Mangɛ, xa i bara tin, a xɔli n ma i xa kɛɛdi sɛbɛ n naxan soma naakiri gominae yi ra, alako e xa a lu n xa dangi e xa bɔxi ma han n Yudaya li.
7 Além disso, eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, que me sejam dadas cartas aos governadores dalém do rio, para que eles me permitam passar até que eu entre em Judá;
8 I xa kɛɛdi gbɛtɛ sɛbɛ mangɛ xa fɔtɔn makantɛ Asafi ma, alako a xa wurie so n yi ra n naxee yailanma Ala xa hɔrɔmɔbanxi tɛtɛ naadɛe ra, a nun n naxee rawalima tɛtɛ nun n ma banxi wali kui.» Mangɛ naxa na birin naba n bɛ, barima n Marigi Ala ɲɛngi saxi n ma fe xɔn ma.
8 e uma carta para Asafe, o guarda da floresta do rei, para que ele me dê madeira para fazer vigas para os portões do palácio que pertenciam à casa, e para a muralha da cidade, e para a casa na qual entrarei. E o rei me concedeu, segundo a boa mão do meu Deus sobre mim.
9 N to xure xungbe igiri, n naxa na kɛɛdie so naakiri mangɛe yi ra, mangɛ Atasakasi naxee sɛbɛ e ma. Sɔɔri mangɛe nun soe ragie nu bara n mati naa.
9 Então, cheguei até os governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo capitães do exército e cavaleiros.
10 Sanbalati Xoronka nun a xa malima Tobiya Amonika to n ma fe mɛ, e bɔɲɛ naxa raɲaaxu e ma, barima e mu nu tinma mixi xa Isirayilakae mali.
10 Quando Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ouviu isto, afligiu-os muitíssimo que ali havia chegado um homem para buscar o bem-estar dos filhos de Israel.
11 N to so Darisalamu, n naxa xi saxan naba mɛnni.
11 Assim, eu vim até Jerusalém, e ali fiquei três dias.
12 N mu fefe fala mixi yo bɛ Ala naxan masenxi n bɛ n bɔɲɛ kui n xa a raba Darisalamu. Na tɛmui n nun xɛmɛ ndee naxa mini kɔɛ ra. N ma soe gbansan nu na muxu yi ra.
12 E eu me levantei à noite, eu e alguns poucos homens comigo; não contei a homem algum o que o meu Deus havia posto no meu coração para fazer em Jerusalém; nem havia qualquer animal comigo, salvo aquele que eu montava.
13 Muxu naxa mini taa kui Gulunba naadɛ ra, muxu fa siga Daragon dula biri ra Xuruse Gbi naadɛ yire. N to Darisalamu tɛtɛ birin nabilin, n naxa a to yire nde kanaxi, naadɛe fan ganxi.
13 E eu saí à noite junto ao portão do vale, a saber, diante do poço do dragão, até a porta do esterco, e vi as muralhas de Jerusalém, as quais estavam demolidas, e os seus portões estavam consumidos pelo fogo.
14 N naxa siga Dula naadɛ biri mangɛ xa ye yire na dɛnnaxɛ, kɔnɔ n ma soe mu dangide sɔtɔ.
14 Então, segui adiante até o portão da fonte, e à piscina do rei; mas não havia lugar para o animal que estava debaixo de mim passar.
15 Na kui n naxa tɛtɛ mato kelife fole ra, han n so taa kui Gulunba naadɛ ra.
15 Então, eu subi à noite pelo ribeiro, e vi a muralha, e voltei, e entrei pelo portão do vale, e assim retornei.
16 Taa mangɛe mu nu a kolonxi n nu na wali naxan kui. N mu nu sese tagi rabaxi Yuwifie, sɛrɛxɛdubɛe, forie, kiitisae, nun kuntigie bɛ.
16 E os governantes não souberam aonde eu fui, nem o que fiz; tampouco eu tinha dito aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos governantes, nem aos mais que faziam a obra.
17 Na tɛmui n naxa a masen e bɛ, «Wo won ma tɔɔrɛ toxi! Darisalamu bara gɛ kanade. Tɛ bara a naadɛe gan. Wo fa, won xa Darisalamu tɛtɛ yailan. Na nan a toma won mu luma yaagi kui sɔnɔn.»
17 Então eu lhes disse: Vós vedes a angústia na qual estamos, como Jerusalém está assolada, e os seus portões estão queimados pelo fogo; vinde, e edifiquemos a muralha de Jerusalém, para que não sejamos mais um opróbrio.
18 N naxa a yaxaran e bɛ n Marigi Ala ɲɛngi saxi n xɔn ma ki naxɛ. N man naxa mangɛ xungbe xa wɔyɛnyi masen e bɛ. E to na birin mɛ, e naxa n yaabi, «Won keli, won xa a yailan.» E naxa limaniya na natɛ xa fe ra.
18 Então eu lhes contei como a mão do meu Deus foi boa sobre mim; bem como as palavras que o rei me tinha falado. E eles disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. Assim, eles fortaleceram as suas mãos para esta boa obra.
19 Sanbalati Xoronka, a malima Tobiya Amonika, nun Gesemi Arabuka to yi fe mɛ, e naxa yo fɔlɔ muxu ma, e nu fa a fala muxu bɛ, «Wo na munse rabafe be? Wo wama mangasanyi matandife nɛ?»
19 Mas quando ouviu isto Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo, amonita, e Gesém, o árabe, riram de nós por escárnio, e nos desprezaram, e disseram: Que coisa é esta que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 N naxa e yaabi, «Ala naxan na koore ma, na nan fama xunnakeli fide muxu ma. A xa konyie nan muxu ra. Muxu fama kelide, muxu xa be yailan. Kɔnɔ wo tan, sese mu be naxan findima wo gbe ra. Darisalamu, wo xɔnyi mu a ra.»
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus do céu, ele nos fará prosperar; por isso nós, os seus servos, levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte alguma, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.