Neemias 2

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mangɛ Atasakasi xa mangɛya ɲɛ mɔxɔɲɛn nde Nisan kike ra, mangɛ nu na dɛgefe tɛmui naxɛ, n naxa wɛni so a yi ra sunnunyi kui. N to mu nu darixi na mɔɔli ra,
1 No mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, uma vez posto o vinho diante dele, eu o tomei para oferecer e lho dei; ora, eu nunca antes estivera triste diante dele.
2 mangɛ naxa n maxɔrin, «I sunnunxi munfe ra? I mu furaxi, kɔnɔ i bɔɲɛ tan mu rafanxi i ma.» N naxa gaaxu a xa wɔyɛnyi ra.
2 O rei me disse: Por que está triste o teu rosto, se não estás doente? Tem de ser tristeza do coração. Então, temi sobremaneira
3 N naxa a yaabi, «Ala xa simaya gbegbe fi i ma! N sunnunxi nɛ barima n benbae ragataxi taa naxan kui, a birin bara kana, a naadɛe fan bara gan.»
3 e lhe respondi: viva o rei para sempre! Como não me estaria triste o rosto se a cidade, onde estão os sepulcros de meus pais, está assolada e tem as portas consumidas pelo fogo?
4 Mangɛ naxa a masen n bɛ, «I wama munse xɔn ma?» N naxa Koore Ala maxandi n bɔɲɛ ma,
4 Disse-me o rei: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 n fa mangɛ yaabi, «Mangɛ, xa i ɲanige fanyi rabama n tan i xa konyi bɛ, a lu n xa siga Yudaya bɔxi ma, alako n xa taa rakeli n benbae ragataxi dɛnnaxɛ.»
5 e disse ao rei: se é do agrado do rei, e se o teu servo acha mercê em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Mangɛ naxa n maxɔrin, a xa ginɛ nu dɔxɔxi a sɛɛti ma, a naxɛ, «I xa biyaasi buma han mun tɛmui?» N to xi kɔnti fala a bɛ n gbilenma naxan ma, mangɛ naxa tin n xa siga.
6 Então, o rei, estando a rainha assentada junto dele, me disse: Quanto durará a tua ausência? Quando voltarás? Aprouve ao rei enviar-me, e marquei certo prazo.
7 N man naxa mangɛ maxandi, «Mangɛ, xa i bara tin, a xɔli n ma i xa kɛɛdi sɛbɛ n naxan soma naakiri gominae yi ra, alako e xa a lu n xa dangi e xa bɔxi ma han n Yudaya li.
7 E ainda disse ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do Eufrates, para que me permitam passar e entrar em Judá,
8 I xa kɛɛdi gbɛtɛ sɛbɛ mangɛ xa fɔtɔn makantɛ Asafi ma, alako a xa wurie so n yi ra n naxee yailanma Ala xa hɔrɔmɔbanxi tɛtɛ naadɛe ra, a nun n naxee rawalima tɛtɛ nun n ma banxi wali kui.» Mangɛ naxa na birin naba n bɛ, barima n Marigi Ala ɲɛngi saxi n ma fe xɔn ma.
8 como também carta para Asafe, guarda das matas do rei, para que me dê madeira para as vigas das portas da cidadela do templo, para os muros da cidade e para a casa em que deverei alojar-me. E o rei mas deu, porque a boa mão do meu Deus era comigo.
9 N to xure xungbe igiri, n naxa na kɛɛdie so naakiri mangɛe yi ra, mangɛ Atasakasi naxee sɛbɛ e ma. Sɔɔri mangɛe nun soe ragie nu bara n mati naa.
9 Então, fui aos governadores dalém do Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei; ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Sanbalati Xoronka nun a xa malima Tobiya Amonika to n ma fe mɛ, e bɔɲɛ naxa raɲaaxu e ma, barima e mu nu tinma mixi xa Isirayilakae mali.
10 Disto ficaram sabendo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita; e muito lhes desagradou que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 N to so Darisalamu, n naxa xi saxan naba mɛnni.
11 Cheguei a Jerusalém, onde estive três dias.
12 N mu fefe fala mixi yo bɛ Ala naxan masenxi n bɛ n bɔɲɛ kui n xa a raba Darisalamu. Na tɛmui n nun xɛmɛ ndee naxa mini kɔɛ ra. N ma soe gbansan nu na muxu yi ra.
12 Então, à noite me levantei, e uns poucos homens, comigo; não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão o que eu montava.
13 Muxu naxa mini taa kui Gulunba naadɛ ra, muxu fa siga Daragon dula biri ra Xuruse Gbi naadɛ yire. N to Darisalamu tɛtɛ birin nabilin, n naxa a to yire nde kanaxi, naadɛe fan ganxi.
13 De noite, saí pela Porta do Vale, para o lado da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam assolados, cujas portas tinham sido consumidas pelo fogo.
14 N naxa siga Dula naadɛ biri mangɛ xa ye yire na dɛnnaxɛ, kɔnɔ n ma soe mu dangide sɔtɔ.
14 Passei à Porta da Fonte e ao açude do rei; mas não havia lugar por onde passasse o animal que eu montava.
15 Na kui n naxa tɛtɛ mato kelife fole ra, han n so taa kui Gulunba naadɛ ra.
15 Subi à noite pelo ribeiro e contemplei ainda os muros; voltei, entrei pela Porta do Vale e tornei para casa.
16 Taa mangɛe mu nu a kolonxi n nu na wali naxan kui. N mu nu sese tagi rabaxi Yuwifie, sɛrɛxɛdubɛe, forie, kiitisae, nun kuntigie bɛ.
16 Não sabiam os magistrados aonde eu fora nem o que fazia, pois até aqui não havia eu declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra.
17 Na tɛmui n naxa a masen e bɛ, «Wo won ma tɔɔrɛ toxi! Darisalamu bara gɛ kanade. Tɛ bara a naadɛe gan. Wo fa, won xa Darisalamu tɛtɛ yailan. Na nan a toma won mu luma yaagi kui sɔnɔn.»
17 Então, lhes disse: Estais vendo a miséria em que estamos, Jerusalém assolada, e as suas portas, queimadas; vinde, pois, reedifiquemos os muros de Jerusalém e deixemos de ser opróbrio.
18 N naxa a yaxaran e bɛ n Marigi Ala ɲɛngi saxi n xɔn ma ki naxɛ. N man naxa mangɛ xungbe xa wɔyɛnyi masen e bɛ. E to na birin mɛ, e naxa n yaabi, «Won keli, won xa a yailan.» E naxa limaniya na natɛ xa fe ra.
18 E lhes declarei como a boa mão do meu Deus estivera comigo e também as palavras que o rei me falara. Então, disseram: Disponhamo-nos e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Sanbalati Xoronka, a malima Tobiya Amonika, nun Gesemi Arabuka to yi fe mɛ, e naxa yo fɔlɔ muxu ma, e nu fa a fala muxu bɛ, «Wo na munse rabafe be? Wo wama mangasanyi matandife nɛ?»
19 Porém Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, quando o souberam, zombaram de nós, e nos desprezaram, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 N naxa e yaabi, «Ala naxan na koore ma, na nan fama xunnakeli fide muxu ma. A xa konyie nan muxu ra. Muxu fama kelide, muxu xa be yailan. Kɔnɔ wo tan, sese mu be naxan findima wo gbe ra. Darisalamu, wo xɔnyi mu a ra.»
20 Então, lhes respondi: o Deus dos céus é quem nos dará bom êxito; nós, seus servos, nos disporemos e reedificaremos; vós, todavia, não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.