Neemias 2
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARC
1 Mangɛ Atasakasi xa mangɛya ɲɛ mɔxɔɲɛn nde Nisan kike ra, mangɛ nu na dɛgefe tɛmui naxɛ, n naxa wɛni so a yi ra sunnunyi kui. N to mu nu darixi na mɔɔli ra,
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu tomei o vinho e o dei ao rei; porém nunca, antes, estivera triste diante dele.
2 mangɛ naxa n maxɔrin, «I sunnunxi munfe ra? I mu furaxi, kɔnɔ i bɔɲɛ tan mu rafanxi i ma.» N naxa gaaxu a xa wɔyɛnyi ra.
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isso senão tristeza de coração. Então, temi muito em grande maneira
3 N naxa a yaabi, «Ala xa simaya gbegbe fi i ma! N sunnunxi nɛ barima n benbae ragataxi taa naxan kui, a birin bara kana, a naadɛe fan bara gan.»
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 Mangɛ naxa a masen n bɛ, «I wama munse xɔn ma?» N naxa Koore Ala maxandi n bɔɲɛ ma,
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 n fa mangɛ yaabi, «Mangɛ, xa i ɲanige fanyi rabama n tan i xa konyi bɛ, a lu n xa siga Yudaya bɔxi ma, alako n xa taa rakeli n benbae ragataxi dɛnnaxɛ.»
5 e disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a edifique.
6 Mangɛ naxa n maxɔrin, a xa ginɛ nu dɔxɔxi a sɛɛti ma, a naxɛ, «I xa biyaasi buma han mun tɛmui?» N to xi kɔnti fala a bɛ n gbilenma naxan ma, mangɛ naxa tin n xa siga.
6 Então, o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 N man naxa mangɛ maxandi, «Mangɛ, xa i bara tin, a xɔli n ma i xa kɛɛdi sɛbɛ n naxan soma naakiri gominae yi ra, alako e xa a lu n xa dangi e xa bɔxi ma han n Yudaya li.
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me deem passagem até que chegue a Judá;
8 I xa kɛɛdi gbɛtɛ sɛbɛ mangɛ xa fɔtɔn makantɛ Asafi ma, alako a xa wurie so n yi ra n naxee yailanma Ala xa hɔrɔmɔbanxi tɛtɛ naadɛe ra, a nun n naxee rawalima tɛtɛ nun n ma banxi wali kui.» Mangɛ naxa na birin naba n bɛ, barima n Marigi Ala ɲɛngi saxi n ma fe xɔn ma.
8 como também uma carta para Asafe, guarda do jardim do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, e para o muro da cidade, e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 N to xure xungbe igiri, n naxa na kɛɛdie so naakiri mangɛe yi ra, mangɛ Atasakasi naxee sɛbɛ e ma. Sɔɔri mangɛe nun soe ragie nu bara n mati naa.
9 Então, vim aos governadores dalém do rio e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo chefes do exército e cavaleiros.
10 Sanbalati Xoronka nun a xa malima Tobiya Amonika to n ma fe mɛ, e bɔɲɛ naxa raɲaaxu e ma, barima e mu nu tinma mixi xa Isirayilakae mali.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou com grande desagrado que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 N to so Darisalamu, n naxa xi saxan naba mɛnni.
11 E cheguei a Jerusalém e estive ali três dias.
12 N mu fefe fala mixi yo bɛ Ala naxan masenxi n bɛ n bɔɲɛ kui n xa a raba Darisalamu. Na tɛmui n nun xɛmɛ ndee naxa mini kɔɛ ra. N ma soe gbansan nu na muxu yi ra.
12 E, de noite, me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 Muxu naxa mini taa kui Gulunba naadɛ ra, muxu fa siga Daragon dula biri ra Xuruse Gbi naadɛ yire. N to Darisalamu tɛtɛ birin nabilin, n naxa a to yire nde kanaxi, naadɛe fan ganxi.
13 E, de noite, saí pela Porta do Vale, para a banda da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 N naxa siga Dula naadɛ biri mangɛ xa ye yire na dɛnnaxɛ, kɔnɔ n ma soe mu dangide sɔtɔ.
14 E passei à Porta da Fonte e ao viveiro do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar a cavalgadura que estava debaixo de mim.
15 Na kui n naxa tɛtɛ mato kelife fole ra, han n so taa kui Gulunba naadɛ ra.
15 Então, de noite, subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e voltei, e entrei pela Porta do Vale, e assim voltei.
16 Taa mangɛe mu nu a kolonxi n nu na wali naxan kui. N mu nu sese tagi rabaxi Yuwifie, sɛrɛxɛdubɛe, forie, kiitisae, nun kuntigie bɛ.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fui nem o que eu fazia; porque ainda até então nem aos judeus, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra tinha declarado coisa alguma.
17 Na tɛmui n naxa a masen e bɛ, «Wo won ma tɔɔrɛ toxi! Darisalamu bara gɛ kanade. Tɛ bara a naadɛe gan. Wo fa, won xa Darisalamu tɛtɛ yailan. Na nan a toma won mu luma yaagi kui sɔnɔn.»
17 Então, lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada e que as suas portas têm sido queimadas; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém e não estejamos mais em opróbrio.
18 N naxa a yaxaran e bɛ n Marigi Ala ɲɛngi saxi n xɔn ma ki naxɛ. N man naxa mangɛ xungbe xa wɔyɛnyi masen e bɛ. E to na birin mɛ, e naxa n yaabi, «Won keli, won xa a yailan.» E naxa limaniya na natɛ xa fe ra.
18 Então, lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito. Então, disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 Sanbalati Xoronka, a malima Tobiya Amonika, nun Gesemi Arabuka to yi fe mɛ, e naxa yo fɔlɔ muxu ma, e nu fa a fala muxu bɛ, «Wo na munse rabafe be? Wo wama mangasanyi matandife nɛ?»
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 N naxa e yaabi, «Ala naxan na koore ma, na nan fama xunnakeli fide muxu ma. A xa konyie nan muxu ra. Muxu fama kelide, muxu xa be yailan. Kɔnɔ wo tan, sese mu be naxan findima wo gbe ra. Darisalamu, wo xɔnyi mu a ra.»
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.