Neemias 2
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ARIB
1 Mangɛ Atasakasi xa mangɛya ɲɛ mɔxɔɲɛn nde Nisan kike ra, mangɛ nu na dɛgefe tɛmui naxɛ, n naxa wɛni so a yi ra sunnunyi kui. N to mu nu darixi na mɔɔli ra,
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 mangɛ naxa n maxɔrin, «I sunnunxi munfe ra? I mu furaxi, kɔnɔ i bɔɲɛ tan mu rafanxi i ma.» N naxa gaaxu a xa wɔyɛnyi ra.
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 N naxa a yaabi, «Ala xa simaya gbegbe fi i ma! N sunnunxi nɛ barima n benbae ragataxi taa naxan kui, a birin bara kana, a naadɛe fan bara gan.»
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 Mangɛ naxa a masen n bɛ, «I wama munse xɔn ma?» N naxa Koore Ala maxandi n bɔɲɛ ma,
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 n fa mangɛ yaabi, «Mangɛ, xa i ɲanige fanyi rabama n tan i xa konyi bɛ, a lu n xa siga Yudaya bɔxi ma, alako n xa taa rakeli n benbae ragataxi dɛnnaxɛ.»
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Mangɛ naxa n maxɔrin, a xa ginɛ nu dɔxɔxi a sɛɛti ma, a naxɛ, «I xa biyaasi buma han mun tɛmui?» N to xi kɔnti fala a bɛ n gbilenma naxan ma, mangɛ naxa tin n xa siga.
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 N man naxa mangɛ maxandi, «Mangɛ, xa i bara tin, a xɔli n ma i xa kɛɛdi sɛbɛ n naxan soma naakiri gominae yi ra, alako e xa a lu n xa dangi e xa bɔxi ma han n Yudaya li.
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 I xa kɛɛdi gbɛtɛ sɛbɛ mangɛ xa fɔtɔn makantɛ Asafi ma, alako a xa wurie so n yi ra n naxee yailanma Ala xa hɔrɔmɔbanxi tɛtɛ naadɛe ra, a nun n naxee rawalima tɛtɛ nun n ma banxi wali kui.» Mangɛ naxa na birin naba n bɛ, barima n Marigi Ala ɲɛngi saxi n ma fe xɔn ma.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 N to xure xungbe igiri, n naxa na kɛɛdie so naakiri mangɛe yi ra, mangɛ Atasakasi naxee sɛbɛ e ma. Sɔɔri mangɛe nun soe ragie nu bara n mati naa.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Sanbalati Xoronka nun a xa malima Tobiya Amonika to n ma fe mɛ, e bɔɲɛ naxa raɲaaxu e ma, barima e mu nu tinma mixi xa Isirayilakae mali.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 N to so Darisalamu, n naxa xi saxan naba mɛnni.
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 N mu fefe fala mixi yo bɛ Ala naxan masenxi n bɛ n bɔɲɛ kui n xa a raba Darisalamu. Na tɛmui n nun xɛmɛ ndee naxa mini kɔɛ ra. N ma soe gbansan nu na muxu yi ra.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 Muxu naxa mini taa kui Gulunba naadɛ ra, muxu fa siga Daragon dula biri ra Xuruse Gbi naadɛ yire. N to Darisalamu tɛtɛ birin nabilin, n naxa a to yire nde kanaxi, naadɛe fan ganxi.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 N naxa siga Dula naadɛ biri mangɛ xa ye yire na dɛnnaxɛ, kɔnɔ n ma soe mu dangide sɔtɔ.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 Na kui n naxa tɛtɛ mato kelife fole ra, han n so taa kui Gulunba naadɛ ra.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Taa mangɛe mu nu a kolonxi n nu na wali naxan kui. N mu nu sese tagi rabaxi Yuwifie, sɛrɛxɛdubɛe, forie, kiitisae, nun kuntigie bɛ.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 Na tɛmui n naxa a masen e bɛ, «Wo won ma tɔɔrɛ toxi! Darisalamu bara gɛ kanade. Tɛ bara a naadɛe gan. Wo fa, won xa Darisalamu tɛtɛ yailan. Na nan a toma won mu luma yaagi kui sɔnɔn.»
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 N naxa a yaxaran e bɛ n Marigi Ala ɲɛngi saxi n xɔn ma ki naxɛ. N man naxa mangɛ xungbe xa wɔyɛnyi masen e bɛ. E to na birin mɛ, e naxa n yaabi, «Won keli, won xa a yailan.» E naxa limaniya na natɛ xa fe ra.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Sanbalati Xoronka, a malima Tobiya Amonika, nun Gesemi Arabuka to yi fe mɛ, e naxa yo fɔlɔ muxu ma, e nu fa a fala muxu bɛ, «Wo na munse rabafe be? Wo wama mangasanyi matandife nɛ?»
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 N naxa e yaabi, «Ala naxan na koore ma, na nan fama xunnakeli fide muxu ma. A xa konyie nan muxu ra. Muxu fama kelide, muxu xa be yailan. Kɔnɔ wo tan, sese mu be naxan findima wo gbe ra. Darisalamu, wo xɔnyi mu a ra.»
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.