Marcos 11
Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs NVT
1 Kaaɗe mo jì wul kus kǝ Jerusalem, ɓe mo jì wul mBetfaji, kǝ Betani mǝ Jwakpaat. Ɓe Jesu lep jeplep fir mo vǝl.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Wur sat mmo nǝnee, <<Wur dǝm nɗǝǝn laayil ɗe nǝ a kyeen fuu sǝ. Katɗang wu wul, ɓe abet, wun nkat mee làa jaaki ɗe a ɗiɗiin, ɗe baa mee gurum kǝ cam lang nkaa nǝ kas. Ɓe wur shang wur jì kǝ nǝ mpesi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Katɗang mee gurum tal pǝ wun nǝnee, <A me le ɗang wuu shang jaaki nǝ yi?> Ɓe wur sat nǝ, a Daa wur kǝ rǝɓet nǝ. Aɓwoon ɓe wu mbaa lep nǝ shi jì abet.> >>
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Mo dǝm kat làa jaaki nǝ a ɗiɗiin mpolu kus kǝ pwoo ar. Kaaɗe mo yaa shang nǝ,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 ɓe nen ɗe moo ɗar ɗe a pee nǝ, mo sat nǝnee, <<A me le ɗang wuu shang làa jaaki nǝ yi?>>
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ɓe jeplep nǝ mo lap nciit kǝ mbii ɗe Jesu sat mmo. Ɗangɓe nenjaaki nǝ mo yit mmo dǝm ɗe kǝ nǝ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Kaaɗe jeplep nǝ mo jì kǝ làa jaaki nǝn Jesu, ɓe mo le nlǝr fur mo nkaa jaaki nǝ, ɓe Jesu lang nkaa nǝ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Gurum mo ɗes mo paa ar nǝ shi nlǝr fur mo, ɓǝ pak mo saa kom kǝkar mɓut mmaar mo, mo paa ar nǝ shi-shik zak.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nen ɗe mo akyeen, kǝ ɗe mon mɓwoon Jesu, mo ɗyeep ɗoo fur mo sat nǝnee, <<Hosana! Daa le ɗeret nkaa gwar ɗewur jì nɗǝǝn sǝm Daa!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Naan le ɗeret nkaa mulki ɗe mu puun fun Devit nǝ, nii jì wul. Hosana Naan nɗǝǝn mulki fin.>>
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Kaaɗe Jesu ɗel nɗǝǝn Jerusalem, ɓe wur ɗel nɗǝǝn Lu Naan ɗeɗes nǝ. Ɓe wur naa mbii mo ɗe nɗǝǝn Lu Naan nǝ jir. Kaaɗe kansǝǝn kǝ ten cìn, ɓe wur put dǝm nBetani ashak kǝ jeplep wur ɗe kaapaat baavǝl sǝ mo.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Daɗaar nǝ, ɓe kaaɗi mo kǝ yool yit Betani nǝ, ɓe neenláa nJesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kaaɗe wur naa mee tǝngkyeen kǝ ɗee jong, ɗe nǝ lǝhǝt kǝ kom zam, ɓe wur dǝm mbe naa tǝngkyeen nǝ, kyet nii mee làa mo wa, ɗangɓǝ wur kat nii lǝhǝt aa kompee ɓejee ɗak, mbǝɗe baa a tar làa mǝ keen nǝ kas.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesu sat ntǝngkyeen nǝ nǝnee, <<Taji mee gurum kuɗi kǝ se làa kyeen mɓut wii zak kas.>> Jeplep wur mo kǝlǝng pwoo ɗewur sat ntǝngkyeen nǝ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Kaaɗe mo jì wul nJerusalem. Ɓe Jesu ɗel nɗǝǝn Lu Naan ɗǝɗes, wur yaa ceen nenwer mo, kǝ nenseet mbii mo nɗǝǝn Lu Naan ɗeɗes nǝ. Wur bǝrep teebul mǝ nen pǝring shool mo, kǝ mbii tong mǝ nensǝrep mbul mo.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Baa wur yit kǝ mee gurum mang mee mbii ji ɗel seet kǝnǝ afur nɗǝǝn lu Naan nǝ kas zak.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Wur kám ngurum nǝ mo nǝnee, <<Nǝ a rǝran nɗǝǝn ɓǝǝt haal Naan nǝnee, <Mon mpet lu fen a lu ɗangnaan (leshap kǝ Naan) mbe gurum ɗe mo nɗǝǝn yil nǝ jir,> amma wun kǝ ciir kǝ ni, kǝ nǝ ɗee a gwoot mu nwat mo.>>
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Kaaɗe pris ɗenan mo, kǝ nenkám Wàar Mosis mo kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓe mo tang ar ɗe mon ntu Jesu ɗe. Amma mo kǝǝr wur, mbǝɗe kám wur nǝ aapwoo nɗuu gurum nǝ mo jir.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Kaaɗe kansǝǝn cìn, ɓe Jesu kǝ jeplep fir mo, mo pwat yit yilkaam nǝ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Daɗar mɓít, ɓe kaaɗi mo a ar ɗel, ɓe mo taa naa tǝngkyeen nǝ kǝ fii sham put jir.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Kaaɗe Pita panpwoo ɗe doon Jesu sat ntǝngkyeen nǝ, ɓe wur sat nJesu nǝnee, <<Ngukám, a naa tǝngkyeen ɗe doon a le ɗoor sí, nǝ kǝ fii jee.>>
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesu sat mmo nǝnee, <<Wu shinzeen nNaan.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ɓe azeen-nzeen kǝn sat nwun nǝ, koo a gwar ɗeɗangyi ɗewur sat njwak ɗesǝ nǝnee, <A yool a sham a taa nɗǝǝn am kuur sǝ.> Katɗang baa gwar nǝ sat pwoo mǝnǝ a shi pǝtuup vǝl kas, amma gwar nǝ shinzeen nǝ, mbii ɗewur sat nǝn ncìn, ɓe nǝn ncìn.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 A mpeemǝnǝ, ɓe wen sat nwun nǝ, koo mbii ɗeɗangyi ɗe wu cìn ɗangnaan (leshap kǝ Naan) mɓe nǝ, ɗang wur shinzeen nǝ, wuu ten wur lap mbii ɗewur ɗang nǝ, ɓe Naan wur nshin nwun.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Kǝ koo a pǝrangye ɗe wu yaa chìn ɗangnaan (leshap kǝ Naan), ɓe wur fwo shikbish ɗe gurum mo cìn nwun, mbǝkǝ Naan puun fuu ɗe aɗeng wur fwo shikbish fuu mo ɗe nwun zak.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Mɓeɗi katɗang baa wur fwo shikbish ɗe gurum mo cìn nwun kas, ɓe baa Naan puun fuu ɗe aɗeng wur nfwo shikbish fuu mo wun kas zak.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Mo waaji nJerusalem, ɓe kaaɗi Jesu nkaa mwaan nɗǝǝn Lu Naan ɗǝɗes, ɓe pris ɗenan mo, kǝ nenkám Wàar Mosis mo, kǝ nennan-nan mo, mo jì pee wur ɗi.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ɓe mo tal pǝ wur nǝnee, <<Waa aa cìn mbii ɗesǝ mo a shi iiko ɗeɗangyii? A wii shin iiko ɗesǝ nwaa yi?>>
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesu lap mmo nǝnee, <<Wen kǝn rǝɓet tal mee mbii pǝ wun ɗe zak. Katɗang wu lap nghan, ɓe an nsat nwun iiko ɗe nghan kǝn cìn mbii ɗesǝ mo shi shik zak.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Kyet gyet a Naan lep Joon mbǝkǝ wu jì cìn baptisma ɗe ngurum mo aa? Aa koo gyet a gurum mo lep wu yi? Wu lap nghan.>>
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Mo ɓeet ɓwet nshak nǝnee, <<Katɗang mu sat nǝ, Gyet a Naan lep wur shin ji, ɓe wur nsat nǝnee, <A me le ɗang baa gyet wu shinzeen nwur kas ye?>
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ɗangɓe katɗang mu sat nǝ, gyet a gurum lep Joon jì, ɓe gurum nǝ mon nlangtuup.>> Moo kǝǝr gurum mo, mbǝɗe gurum nǝ mo jir moo le Joon a ngusatpwoo Naan.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ɗangɓe mo lap nJesu nǝnee, <<Baa mu man kas.>> Jesu sat mmo nǝnee, <<Katɗang nǝ aasǝ, ɓe baa wen nsat nwun gwar ɗe shin iiko nghan, mɓe cìn mbii aapwoo nǝ mo kas zak.>>
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.