Romanos 4
Kitab Bogu Pasad talu' nog Mikpongon (SUC) vs NTLH
1 Dadi, pomikilon ta pa og mogulang ta kituꞌ nog piktiduan nog bansa ta nog ion non si Abraham. Olo buan kibianbianan non paꞌali sog maꞌ nini koni?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Si Abraham tinoluꞌan nog Mikpongon nog daꞌ dusa non. Somoꞌ ituꞌ sabap da sog dili kohinangan non, mokopogbonsag bosia ion dia sog gotowanan, tibua, ondaꞌ dia pokopogbonsag sog Mikpongon.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 — ausente —
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Dadi, saꞌan og gotow bila iningolanan na nog Mikpongon nog ion midulus, konaꞌ poꞌ og gotow koyon sinumalig dia sog dili ginang non, sugaꞌid non, sabap sog kopongandol non dia sog Mikpongon. Poꞌ og Mikpongon da og mokopoktaluꞌ sog bolodusaon nog daꞌ dusa nilan dianon.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Poꞌ maꞌ nituꞌ dosop og tinaluꞌ ni Dabid kobon nituꞌ paꞌali sog ain iningolanan nog Mikpongon nog midulus. Landuꞌ tokodoy daꞌdaꞌan nog gotowanan kituꞌ poꞌ og kodulusan nilan, daꞌ dukakit non dia sog dili kohinangan nilan.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Poꞌ maꞌ nini og taluꞌ ni Dabid nog sinulat sog Kitab,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mogdaꞌdaꞌ na og gotow nog ondiꞌ na ukaton nog Mikpongon dianon og dusaanan non.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Dadi, og pigolong koyon nog mikpogdaꞌdaꞌ, kituꞌ taꞌ da tibua ain miktuk kituꞌ? Konaꞌ le. Poꞌ ain kituꞌ nog daꞌ poktuk misunuꞌ dosop da. Poꞌ komun, mitaluꞌ ta na nog sabap da sog sagya kopongandol ni Abraham dia sog Mikpongon, midulus ion dun.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Dadi, takun dow buan. Nanu gidoy si Abraham kiingolanan nog ion midulus? Kobon pa taꞌ nog daꞌ pa ion poktuk otawaka sog miktuk na taꞌ? Kobon non pa nog daꞌ pa ion poktuk.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Poꞌ kobon pa nog daꞌ pa ion poktuk dun, tinumud na bu mingandol na ion dia sog Mikpongon boyaꞌan nog iningolanan ion nog midulus. Bu saꞌan tinuk ion poꞌ og tandaꞌ nog tinolimaꞌ na ion nog Mikpongon nog ion dodaꞌ midulus. Dadi sabap dituꞌ, ion og mogulang nog glam nog tinumud dia sog Mikpongon nog daꞌ pa poktuk poꞌ ilan siꞌoy miimung modulus bianan sog kopongandol nilan.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Bu si Abraham dosop og mogulang nog ain miktuk. Konaꞌ poꞌ miktuk ilan, sugaꞌid non, sabap sog kopongandol nilan nog mamaꞌ da nog kopongandol nog mogulang ta nog si Apuꞌ Abraham nog kobon pa ion nog daꞌ pa poktuk dun.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Pinasad nog Mikpongon dia ni Abraham bu sog ganakapuꞌanan non nog mokopomusakaꞌ ilan nog dunya koni. Bu saꞌan tinaluꞌ non dianon, konaꞌ poꞌ sabap sog kopokokunut ni Abraham sog Botad kituꞌ, sugaꞌid non, sabap sog kopongandol ni Abraham dia sog Mikpongon boyaꞌan kiingolanan ion nog midulus.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Poꞌ somoꞌ og gotow, malap non ain pinasad kituꞌ nog Mikpongon dianon bianan sog sagya da kopokokunut non sog Botad kituꞌ, daꞌidun og potugyuan nog kopongandol non. Bu doma, og pinasad kituꞌ nog Mikpongon miimung nog daꞌ na sagnat non.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Poꞌ saꞌan maꞌ nituꞌ, og doksuꞌan nog Botad kituꞌ, og polihalaꞌ nog Mikpongon. Tibua, somoꞌ daꞌidun og botad, daꞌidun dosop og mokosalaꞌ.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Dadi, misabut ta na nog og pasad nog Mikpongon dia sog gotowanan motuman dodaꞌ sabap sog kopongandol nilan dianon. Saꞌan ituꞌ, og kotumanan non og tulung nog Mikpongon nog mongon dia sog glam nog ganakapuꞌanan ni Abraham kituꞌ. Konaꞌ tibua sog ain kibogayan nog Botad kituꞌ, sugaꞌid non, asta dosop nog ain daꞌ kobogoyoy dun. Tibua, og kopongandol nilan mamaꞌ da nog kopongandol ni Abraham kituꞌ. Og maꞌana non, ion og gamaꞌ nog glam ta.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Poꞌ maꞌ nini og sinulat sog Kitab, “Inimung u na ika nog gamaꞌ sog modakol nog binonsaan.” Dadi, sog motaan nog Mikpongon, ion og gamaꞌ ta sog kopongandol. Poꞌ mingandol ion sog Mikpongon. Poꞌ og Mikpongon mokpotubuꞌ sog ain minatoy bu mokpongon sog ain daꞌ pa pongonoy.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Dadi, tinumud si Abraham dunut migdodama ion sog Mikpongon minsan siꞌoy og pigdodomaan non kituꞌ mologon bosia kotuman. Tibua, sabap sog kopongandol non, mituman og pinasad kituꞌ nog Mikpongon dianon nog ion dodaꞌ mimung nog gamaꞌ nog modakol nog bansaanan.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Poꞌ sokaliꞌ mituman og koposadan koni dianon, daliꞌ na kodopot sogatus og tinonan non. Sog dialom pikilan non, diꞌ na ion mokobataꞌ. Tibua, minsan siꞌoy maꞌ nituꞌ, daꞌ da poksop og kopongandol non. Bu og duoy non siꞌoy nog si Sara, kitutusan na kobal nog gulangan non.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Tibua, minsan siꞌoy maꞌ nituꞌ, daꞌ da ion pomungyas nog tinaluꞌ kituꞌ nog Mikpongon dianon. Sugaꞌid non, posisayaꞌ tanan kopagon og kopongandol non dunut kopoksanglit non sog Mikpongon.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Poꞌ mitintu sog dialom pikilan non nog og Mikpongon tumanon non nododaꞌ minsan olo tinaluꞌ non.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Dadi, saꞌan ituꞌ kiingolanan si Abraham nog Mikpongon nog ion midulus.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Bu og piktaluꞌ non kituꞌ nog midulus, konaꞌ tibua ni Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Poꞌ ita siꞌoy, mosunuꞌ ita dosop kingolanoy nog midulus, ain tumud kituꞌ sog Mikpongon nog ion og mikpotubuꞌ dia sog Kounutan ta nog si Isus tidu sog patoy.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Poꞌ sabap sog dusaanan ta, binogoy ion nog Mikpongon nog matoy. Bu pitubuꞌ non da ion puliꞌ bagun mawaꞌ og dusaanan ta sog Mikpongon.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.