Lucas 15
Kitab Bogu Pasad talu' nog Mikpongon (SUC) vs VC
1 Ongon gondow non, sonuk ni Isus momali, modakol og polongabatanan nog buis bu og gotowanan kituꞌ nog iningolanan nilan nog bolodusaon, miglumpuk ilan monginongog nog gustalan ni Isus.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Tibua, og parasiuanan bu polopanadanan nog botad nog bansa Hudyu, mikpokumodumod ilan nog, “Og gotow koni tumolimaꞌ ma nog gotow nog bolodusaon bu madap ma kuman dianilan!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Dadi, miktaluꞌ si Isus dianilan binianan sog pononggiꞌan.
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Sopolati non, og sala kotow dianiu, ngon og bilibilianan non sogatus kodakol, saka mibolong og solabuk dun. Olo ma gidoy og ginangon non? Gonatan non nododaꞌ og siam puluꞌ bu siam bilibilianan non koyon sog pongoksaban nilan mangka non ponontongoy og solabuk bilibili non kituꞌ asta motongow non.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bu bila mitongow non na, loliagon nododaꞌ tokodoy ion dun
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 mangka non bolungoy muliꞌ. Bila matong ion sog baloy, polumpukon non og pakasibataꞌanan non bu sumbaloyanan non mangka ion poktaluꞌ dianilan nog, ‘Moksamasama ita niu mogloliag poꞌ mitongow u na og bilibili u kituꞌ nog mibolong.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Toluꞌon ku dianiu, domikian dosop nog maꞌ nituꞌ landuꞌ og daꞌdaꞌan dituꞌ sog glangit sabap sog sala kotow og bolodusaon moglilaꞌ nog dusa non, gabaꞌ nog siam puluꞌ bu siam kotow kituꞌ nog baluꞌ nilan midulus ilan na nog daꞌidun na balan nilan moglilaꞌ nog dusa nilan.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Tubus nion, miguksug nosop si Isus nog len pononggiꞌan nog, “Ongon og sala kotow glibun nog togo sin nog sopuluꞌ lad, mibolong og solad sin dun. Olo ma gidoy og ginangon nog glibun koyon? Tumutud ion nog suluꞌ mangka non siligoy og baloy non koyon bu ponontongoy mahatul og sin non koyon asta motongow non.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Bu bila mitongow non na, mangka non polumpukoy og pakasibataꞌanan non bu sumbaloyanan non mangka ion poktaluꞌ dianilan nog, ‘Moksamasama ita niu mogloliag poꞌ mitongow u na og sin ku kituꞌ nog mibolong.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 “Toluꞌon ku dianiu nog, domikian dosop nog maꞌ nituꞌ ongon daꞌdaꞌan dia sog sunguꞌan nog moloikatanan nog Mikpongon nog sala kotow bolodusaon og moglilaꞌ nog dusa non.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Tubus nion, miguksug nosop si Isus nog len pononggiꞌan nog, “Ongon gotow nog togo bataꞌ duaꞌ kotow nog lunsan laki.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ongon gondow non, og kongudan koyon, pingambat non bahagiꞌ non dia sog gamaꞌ non. Dadi, pigbahagiꞌ nog gamaꞌ non koyon dianilan og pogongonon nilan.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Daꞌ ion kobon, og kongudan koyon piksaluy non og glam nog bahagiꞌ non koyon mangka ion awaꞌ. Minangoy ion dituꞌ sog molayuꞌ nog bonua mangka non solapoy moktulaꞌ og sin non koyon.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 “Dangan mitipot non na poktulaꞌoy og glam nog sin non koyon, og bonua koyon nog dinotongan non, misugat nog minit nog gutom. Dadi, kilogonan ion.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Migbubut ion mogonong dia sog sala kotow sog bonua koyon. Dadi, dinondag ion mangoy dituꞌ sog kudal nog babuyanan. Bu og ginangon non dituꞌ og mokpokanpokan nog babuyanan koyon.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Kobal nog kigutoman ion tokodoy, moleg na tanan ion bosia kuman nog kan nog babuyanan koyon asta ombosug. Poꞌ daꞌidun mogbogoy dianon nog ponganon nog minsan mikaꞌan siꞌoy.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Sintak non nion, mipikil non og glopangan non bu kilobotan non nog og glam nog sosoligan nog gamaꞌ non mikpoksawadsawad tanan og ponganon nilan. Saka ion agonagon na unusan.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Dadi, long non dun, ‘Golom u na ini uliꞌ dituꞌ sog gamaꞌ u mangka u poktaluꞌ nog, Amaꞌ, mikodusa u tidu dianika bu kosolag non sog Mikpongon.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Dadi, diꞌ u na patut nog ingolanan u pa nog bataꞌ mu. Sugaꞌid non, imung mu na akon mamaꞌ nog sosuguꞌon mu koyon.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Dadi, migbuat ion mangka uliꞌ dituꞌ sog gamaꞌ non.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tibua, miktaluꞌ og bataꞌ non koyon, ‘Amaꞌ mikodusa u dianika kosolag non sog Mikpongon. Dadi, ondiꞌ u na patut nog ingolanan u pa nog bataꞌ mu akon.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Tibua, ondaꞌ ion tobaloy nog gamaꞌ non. Sugaꞌid non, dinondag non og sosoligananan non mangoy nog molongas nog gimolaan non mangka posolugoy dianon, mangka posolugoy nog pinolok, ilan nog pongyapak.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Tubus nituꞌ, dinondag non ilan mangoy malap nog nati nog sapiꞌ kituꞌ nog piglombuꞌ nilan mangka nilan sumboliꞌoy poꞌ moglokologyaꞌan ilan.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Poꞌ long nog gamaꞌ non koyon, ‘Og bataꞌ u koni minatoy na, tibua, mitubuꞌ. Bu miobon na ion ombolong, tibua, numun kituꞌ mitongow na.’ Dadi, miktolipun ilan dodaꞌ mokpogloliag.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Solian nilan koyon moglamilami, og bataꞌ non kituꞌ nog gulangbataꞌ dituꞌ pa sog binalan. Dangan minuliꞌ ion, pinipini non matong sog baloy nilan koyon, kisobuꞌan ion nog midongog non og glomian bu og mogigal.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dadi, sinabi non og sala kotow kisonggulan nilan mangka ion ponginongogan bog olo og piginang nilan koyon dion.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Tinumabal og kisonggulan nilan koyon, ‘Og kongudan mu kituꞌ minuliꞌ na dion. Dadi, sabap sog daꞌdaꞌan nog gamaꞌ mu nog minuliꞌ bu ombaꞌis da glawas non, dinondag non ami moksumbaliꞌ nog nati nog sapiꞌ kituꞌ nog pikpolombuꞌ mangka poglokologyaꞌan.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Dadi, linolingitan tokodoy dun og bataꞌ non koyon nog gulangbataꞌ bu ompok na tanan ion mogdangan sog baloy nilan koyon. Tibua, inangoy ion pogomuꞌomuꞌoy nog gamaꞌ non nog sumolod na.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Sokaliꞌ miktaluꞌ og bataꞌ non koyon, ‘Tontong mu poloꞌma, Amaꞌ. Daꞌ a sunoy bog sanu ton u na mokpulipon dianika. Bu ondaꞌ u sibon ponusi sog glam nog glegan mu. Tibua, daꞌ nika tanan akon sibon bogoyoy nog minsan siꞌoy og nati nog kambing bagun ami mokopogloliag nog pakasibataꞌanan ku.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Tibua, og bataꞌ nika koyon nog pigbusaꞌ non og gakod nika dia sog kolibunanan kituꞌ nog ponungkagon, dangan minuliꞌ ion dini, kododaliꞌ mu tanan monumbaliꞌ nog nati nog sapiꞌ nog pikpolombuꞌ mu!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Dadi, tinumabal og gamaꞌ non koyon, ‘Ika, og bataꞌ u, ondaꞌ a sibon pokulog dianakon. Bu og glam nog pogongonon ku ika dosop og gapuꞌ non.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Saꞌan sumboy ita moglokologyaꞌan bu poglololiag poꞌ sabap sog kongudan mu koyon nog minatoy na, tibua, numun kituꞌ mitubuꞌ. Bu miobon na ion ombolong, tibua, numun koni mitongow na.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.