Lucas 15

Kitab Bogu Pasad talu' nog Mikpongon (SUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ongon gondow non, sonuk ni Isus momali, modakol og polongabatanan nog buis bu og gotowanan kituꞌ nog iningolanan nilan nog bolodusaon, miglumpuk ilan monginongog nog gustalan ni Isus.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tibua, og parasiuanan bu polopanadanan nog botad nog bansa Hudyu, mikpokumodumod ilan nog, “Og gotow koni tumolimaꞌ ma nog gotow nog bolodusaon bu madap ma kuman dianilan!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Dadi, miktaluꞌ si Isus dianilan binianan sog pononggiꞌan.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Sopolati non, og sala kotow dianiu, ngon og bilibilianan non sogatus kodakol, saka mibolong og solabuk dun. Olo ma gidoy og ginangon non? Gonatan non nododaꞌ og siam puluꞌ bu siam bilibilianan non koyon sog pongoksaban nilan mangka non ponontongoy og solabuk bilibili non kituꞌ asta motongow non.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Bu bila mitongow non na, loliagon nododaꞌ tokodoy ion dun
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 mangka non bolungoy muliꞌ. Bila matong ion sog baloy, polumpukon non og pakasibataꞌanan non bu sumbaloyanan non mangka ion poktaluꞌ dianilan nog, ‘Moksamasama ita niu mogloliag poꞌ mitongow u na og bilibili u kituꞌ nog mibolong.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Toluꞌon ku dianiu, domikian dosop nog maꞌ nituꞌ landuꞌ og daꞌdaꞌan dituꞌ sog glangit sabap sog sala kotow og bolodusaon moglilaꞌ nog dusa non, gabaꞌ nog siam puluꞌ bu siam kotow kituꞌ nog baluꞌ nilan midulus ilan na nog daꞌidun na balan nilan moglilaꞌ nog dusa nilan.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Tubus nion, miguksug nosop si Isus nog len pononggiꞌan nog, “Ongon og sala kotow glibun nog togo sin nog sopuluꞌ lad, mibolong og solad sin dun. Olo ma gidoy og ginangon nog glibun koyon? Tumutud ion nog suluꞌ mangka non siligoy og baloy non koyon bu ponontongoy mahatul og sin non koyon asta motongow non.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Bu bila mitongow non na, mangka non polumpukoy og pakasibataꞌanan non bu sumbaloyanan non mangka ion poktaluꞌ dianilan nog, ‘Moksamasama ita niu mogloliag poꞌ mitongow u na og sin ku kituꞌ nog mibolong.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 “Toluꞌon ku dianiu nog, domikian dosop nog maꞌ nituꞌ ongon daꞌdaꞌan dia sog sunguꞌan nog moloikatanan nog Mikpongon nog sala kotow bolodusaon og moglilaꞌ nog dusa non.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tubus nion, miguksug nosop si Isus nog len pononggiꞌan nog, “Ongon gotow nog togo bataꞌ duaꞌ kotow nog lunsan laki.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ongon gondow non, og kongudan koyon, pingambat non bahagiꞌ non dia sog gamaꞌ non. Dadi, pigbahagiꞌ nog gamaꞌ non koyon dianilan og pogongonon nilan.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Daꞌ ion kobon, og kongudan koyon piksaluy non og glam nog bahagiꞌ non koyon mangka ion awaꞌ. Minangoy ion dituꞌ sog molayuꞌ nog bonua mangka non solapoy moktulaꞌ og sin non koyon.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 “Dangan mitipot non na poktulaꞌoy og glam nog sin non koyon, og bonua koyon nog dinotongan non, misugat nog minit nog gutom. Dadi, kilogonan ion.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Migbubut ion mogonong dia sog sala kotow sog bonua koyon. Dadi, dinondag ion mangoy dituꞌ sog kudal nog babuyanan. Bu og ginangon non dituꞌ og mokpokanpokan nog babuyanan koyon.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Kobal nog kigutoman ion tokodoy, moleg na tanan ion bosia kuman nog kan nog babuyanan koyon asta ombosug. Poꞌ daꞌidun mogbogoy dianon nog ponganon nog minsan mikaꞌan siꞌoy.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Sintak non nion, mipikil non og glopangan non bu kilobotan non nog og glam nog sosoligan nog gamaꞌ non mikpoksawadsawad tanan og ponganon nilan. Saka ion agonagon na unusan.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dadi, long non dun, ‘Golom u na ini uliꞌ dituꞌ sog gamaꞌ u mangka u poktaluꞌ nog, Amaꞌ, mikodusa u tidu dianika bu kosolag non sog Mikpongon.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Dadi, diꞌ u na patut nog ingolanan u pa nog bataꞌ mu. Sugaꞌid non, imung mu na akon mamaꞌ nog sosuguꞌon mu koyon.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Dadi, migbuat ion mangka uliꞌ dituꞌ sog gamaꞌ non.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tibua, miktaluꞌ og bataꞌ non koyon, ‘Amaꞌ mikodusa u dianika kosolag non sog Mikpongon. Dadi, ondiꞌ u na patut nog ingolanan u pa nog bataꞌ mu akon.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Tibua, ondaꞌ ion tobaloy nog gamaꞌ non. Sugaꞌid non, dinondag non og sosoligananan non mangoy nog molongas nog gimolaan non mangka posolugoy dianon, mangka posolugoy nog pinolok, ilan nog pongyapak.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Tubus nituꞌ, dinondag non ilan mangoy malap nog nati nog sapiꞌ kituꞌ nog piglombuꞌ nilan mangka nilan sumboliꞌoy poꞌ moglokologyaꞌan ilan.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Poꞌ long nog gamaꞌ non koyon, ‘Og bataꞌ u koni minatoy na, tibua, mitubuꞌ. Bu miobon na ion ombolong, tibua, numun kituꞌ mitongow na.’ Dadi, miktolipun ilan dodaꞌ mokpogloliag.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Solian nilan koyon moglamilami, og bataꞌ non kituꞌ nog gulangbataꞌ dituꞌ pa sog binalan. Dangan minuliꞌ ion, pinipini non matong sog baloy nilan koyon, kisobuꞌan ion nog midongog non og glomian bu og mogigal.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Dadi, sinabi non og sala kotow kisonggulan nilan mangka ion ponginongogan bog olo og piginang nilan koyon dion.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tinumabal og kisonggulan nilan koyon, ‘Og kongudan mu kituꞌ minuliꞌ na dion. Dadi, sabap sog daꞌdaꞌan nog gamaꞌ mu nog minuliꞌ bu ombaꞌis da glawas non, dinondag non ami moksumbaliꞌ nog nati nog sapiꞌ kituꞌ nog pikpolombuꞌ mangka poglokologyaꞌan.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Dadi, linolingitan tokodoy dun og bataꞌ non koyon nog gulangbataꞌ bu ompok na tanan ion mogdangan sog baloy nilan koyon. Tibua, inangoy ion pogomuꞌomuꞌoy nog gamaꞌ non nog sumolod na.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Sokaliꞌ miktaluꞌ og bataꞌ non koyon, ‘Tontong mu poloꞌma, Amaꞌ. Daꞌ a sunoy bog sanu ton u na mokpulipon dianika. Bu ondaꞌ u sibon ponusi sog glam nog glegan mu. Tibua, daꞌ nika tanan akon sibon bogoyoy nog minsan siꞌoy og nati nog kambing bagun ami mokopogloliag nog pakasibataꞌanan ku.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Tibua, og bataꞌ nika koyon nog pigbusaꞌ non og gakod nika dia sog kolibunanan kituꞌ nog ponungkagon, dangan minuliꞌ ion dini, kododaliꞌ mu tanan monumbaliꞌ nog nati nog sapiꞌ nog pikpolombuꞌ mu!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Dadi, tinumabal og gamaꞌ non koyon, ‘Ika, og bataꞌ u, ondaꞌ a sibon pokulog dianakon. Bu og glam nog pogongonon ku ika dosop og gapuꞌ non.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Saꞌan sumboy ita moglokologyaꞌan bu poglololiag poꞌ sabap sog kongudan mu koyon nog minatoy na, tibua, numun kituꞌ mitubuꞌ. Bu miobon na ion ombolong, tibua, numun koni mitongow na.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.