Mateus 27

stw (STW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Enoa nee oatosor moawugowug, oanongeer soamwoonin patere kkewe me mwaaen kkewe aar ra pwiungiuw wunuunun aar repwe niiy noa Jesus.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ra geoni noa nge ra paeninoa reen Pilate, iwe iiy minne governor.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Igiwe Judas, iwe efang noa menewaen Jesus, a giuneei pwe ra aettiweginiy pwe Jesus epwene mae, a ssiuwen aan niunniuwaen iwe a aesefaaeni ngaeniir soamwoonin patere me mwaaen kkewe aar faiun senaapiy we eniig.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Nge a aepesa pwe, “Ngaang iya monofit reen aaei fangenoa menewaen erhai mwaaen se monofit.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Judas a oatoranong senaapiy kkewe noan Temple we nge a noa, iwe a noa nnoma noa iiuwan.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Soamwoonin patere kkewe ra pwigi faiun senaapiy kkewe nge ra aepesa pwe, “Senaapiaen meoniun ccha minneen, nge e aenneew ngaeni aarh anniug pwe sipwe oarhuw nong noan senaapiaen Temple.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ra tipieew fengaen wooan senaapiy we, iwe ra meoni eew faniuw itan Potter’s Field, pwe eew nenien paeyieer waseona.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ina minne ra aeita ngaeni pwe “Faniuwaen Ccha” toorito igina.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Iwe a pwae noa pwe ennet meeta we profeta Jeremiah e aepesa: “Ra pwigi eniig senaapiy silver, nepaen miniwe re Israel ra tipieew wooan pwe repwe pey aegini ngaeni mwaaen we,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 nge ra naini senaapiy een ne meoni ngaeni Potter’s Field, taeppen miniwe Soamwoon e anniugiu ngaeniaei.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Iwe Jesus a iu me mmwaen governor we nge a aeiyegiy Jesus pwe, “Een minne aar king re Jews?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Iwe esa paniuwaeni no meeta kkewe soamwoonin patere me mwaaen kkewe aar ra aepesa pwe teren.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Iwe Pilate a aengaeni pwe, “Wose rongorong towunepaen kkepesaen oatuttur kkomwu ra oaturug rhag reen?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Nge Jesus ese paniuwaeni mwo nge eew, iwe governor we a igin mwaar noa reen.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Reen oanongaen oaton gupwunon Passover, nge governor egaen saeneti noa erhai rhooan kanepwus ina aeremas towunap re tingoar.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Nge noan oaton naan nge eno erhai rhooan kanepwus itan nge Barabbas, nge oanongeer aeremas nge re giuneei.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Iwe igiwe rhooa towunap kkewe ra maegin rhu fengaen, nge Pilate a aeiineeor pwe, “Iyo e oaw tipaeni pwe ipwe saeneti ngaenigaemi, Barabbas aere Jesus we re faingi pwe Kristus?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 E fasiun giuneei pwe ra fang nong Jesus nee paiun faaen itaen aar noanowo ngaeni.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Iwe igiwe Pilate e rhiuwen mooat wooan nenien mooaton apwiung we aan, nge niewe pwiuniuwan a fangenoa reen eew kkepas: “Esooar meeta wopwe feeori ngaeni mwaaen mwamwaai na, pwe noan aaei ttan nee pwoong we nge iya igin waeiraes noa faaen itan.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Iwe soamwooniir patere kkewe me mwaaen kkewe aar ra igin aetemaeginiy ngaeniir aeremas pwe repwe tingoareei Pilate pwe epwe saeneti noa Barabbas, nge a niiy noa Jesus.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Nge governor we a aeiineeor aeremas pwe, “Iyo neeiir rhooa riiurhai een oaw tipaeni pwe ipwe saeneti ngaenigaemi?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilate a aeiineeor pwe, “Nge meeta ipwe feeori ngaeni Jesus, iwe itaen Kristus?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Nge Pilate a aeiineeor pwe, “Meeta taeppen wegitaeg aenneew e a feeori?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Igiwe Pilate a giuneei pwe esooar ipitan aan epwe kkepas ngaeniir, pwe ina nge epwene rhaepetae eew fitigogo, a pwigi rhaan nge a toafi paiun memmweer aeremas kkewe nge a aepesa pwe, “Esooar monofitiy reen cchaaen mwaaen een aan mae. Pwe faer aaemi.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Aeremas towunap kkewe ra paniuwaeni pwe, “Cchaan epwe itto woamaem me wooar naimaem!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Iwe Pilate a saeneti Barabbas ngaeniir, nge ra wirhiy Jesus nge a fangenoa pwe repwene noa kurusuw noa.
26 — ausente —
27 Iwe sonotaw kkewe naiun Pilate ra paeni nong Jesus noan imwaen governor, nge ra faingiir oanongeer sonotaw kkewe nge ra itto roangei noa oaron.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ra pwiniti saengi mengaagiun nge ra aememmengaagiu ngaeni erheo mengaag ccha.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Iwe ra fiti eew mwaer saengi irae towfanfan nge ra ngaettae wooan rhimwen, nge ra pwan iseni nong efoarh soapwon irae noan pai mwaaenen; nge ra foatotiw me mmwan nge ra aeni fetaeneei aegekkaei. Ra gaen aepesa pwe, “Sirow woamw, Kingaen Jews.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ra oattuffa, ra pwigi irae we saengi nge ra wirhiy ngaeni rhimwen.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Nge igiwe ra moann me aeni aegekkaei, ra pwiniti saengi mengaag ccha we nge ra aememmengaagiu sefaaeniy ngaeni ikkiwe sipegin mengaagiun. Iwe ra paeninoa pwe repwene noa kurusuw noa.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Igiwe ra nennoa, nge ra rhuungi erhai mwaaen itan Simon saengi Cyrene; nge sonotaw kkewe ra aengimaw ngaeni pwe epwe aiufera kurus we aaen Jesus.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Nge ra tooto reen eew pwiuneoi itan Golgotha, wewen nge “Nenien Peopeoi Rhimw”.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Igaan iga ra itto aiuniu ngaeni Jesus wine min nofit me meras. Nge mwirin aan nnaeri, nge ese mwerhaen iuniumi.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Mwirin aar kurusuw noa Jesus, nge ra itto aekkaerh dice pwe repwe inetiy minikkewe mengaagiun wooar.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Iwe ra mooat tiw igiwe nge ra pipiiy.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Wooan tae rhimwen ra aepperhatae aaemweoi foatofoat e pwaeritae meeta we ra tipi ngaeni, e iura pwe: “Ieei Jesus, Kingaen Jews.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Iwe ra pwan kurusuur noa riiurhai rhooa mwoarho oaron Jesus, erhai me peig rhooapwuton, nge erhai me peig mwaaenen.|alt=". . ." src="LB00328B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="27.32-44"
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Aeremas kkewe re faaeraeg noa me oaron Jesus ra gaen aepesa aenneewa, nge re iurhiugi rhimweer
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 nge re aepesa pwe, “Een miniwe wo iura pwe wopwe fereeitiw Temple we nge wa aiusefaaeniy tae noan enuuw raaen! Aemenewoag aere een Naiun Deus, nge wa teeotiw me wooan kurus na!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Epwan ina rhag wunuunun soamwoonin patere kkewe me sinsein anniug me mwaaen kkewe aar re aeni aegekkaei Jesus nge re iura pwe,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “A aemenewaar aaemweoi, nge ese mmwenen aemenewa oanongan! Saapw i miniwe kingaaen Israel? Aere epwe teeotiw saengi kurus naan igina, ina nge sipwe niugiuniug ngaeni.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 E niugiuniug ngaeni Deus, nge e aepesa pwe iiy Naiun Deus. Iwe, sipwe pipiiy aere Deus epwe mwerhaen aemenewa igina!”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Pwan rhooa mwoarho kkewe mwo re tapweei reen kurus nge repwan aessaewa reen aar kkepas ngaeni.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Saengi nugunupaen oanowas a noa, a rorhappiung noa wooan oanongaen faniuw we noan enuuw konook.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Enoa enuuw konook nge Jesus a aekkepwas temoag tae pwe, “Eli, Eli, lama sabachthani?” wewen, “Aaei Deus, aaei Deus, meeta wa nigitiaei noa reen?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Aaemweoi aeremas kkewe re iu igiwe ra rongorong miniwe nge ra iura pwe, “A faingi Elijah!”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Erhai me neeiir a mwetekkaein fattapweto reen, a pwigi eew faerewa nge a rhirinong noan eew wine emwaenn, a iseni tae nee soapwon efoarh irae nge a aiuniu ngaeni Jesus.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Nge aaemweoi re iura pwe, “Weti sipwe pipiiy aere Elijah epwe itto aemenewa.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Nge Jesus a pwan aekkepwas temoag tae faaen eew, iwe a fangetae ngeoniun.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Iwe nge mengaag we e tteoraeg noan Temple we mwo nge a taeringatiw faaen ruwowu, saengi wooan ittiw faan. A fanemwar faniuw, nge faai ra tiningaeg fesaeng,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 nge paeyi ra sugaeg, nge towunap rhooa maenoa kkewe naiun Deus ra menaw sefaaen.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Ra siusaengi paeyieer nge mwirin aaen Jesus menaw sefaaen nge ra noa noan aepinoamw we e santus, igiwe pwuwaen aeremas ra noa giuneer me ee.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Igiwe soamwoonin sonotaw we me sonotaw kkewe re pippipiiy Jesus ra giuneei fanemwar me oanongaen minikkiwe a wen, ra igin riutae iwe nge ra aepesa pwe, “Ennetaen pwe iiy Naiun Deus!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Epwan ssow rhooapwut ikkiwe re oawruruto me itaaw noa, ikkiwe re tapweeito mwirin Jesus saengi Galilee pwe repwe tipaengi.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Me neeiir rhooapwut kaan nge reno Maria Magdalene me Maria we ineer James me Joseph, me miniwe ineer mwaaen kkewe naiun Zebedee.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Igiwe a nee oatofaaef noa, erhai mwaaen naiwiis saengi Arimathea a itto; itan nge Joseph, nge mwaaeneei nge pwan erhai rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 A noa reen Pilate nge a noa tingoar miniwe oanongaen Jesus. Iwe, Pilate a aepesa pwe repwe ngaenneei oanong we.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Iwe Joseph a pwigi miniwe oanongan, a tiugiumi ngaeni eew mengaag pwerh ffeo,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 nge a iseni nong noan paeyi ffeo we aan, iwe ekken me neeiin faai. Iwe a oasoagopeniy to efai faai gin temoag reen aesemaen paeyi we, iwe a noa.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Maria Magdalene me pwan Maria we erhai ra mooat saep ngaeni paeyi we.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Mmasetae noan raaenin we Sabbath, nge soamwoonin patere kkewe me Pharisees kkewe ra itto rhuungi Pilate
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 nge ra iura pwe, “Menap, aemaem aei maengiy rhag miniwe maan oatupwutupw naan igiwe e rhiuwen menaw e aepesa pwe, ‘Ipwe menaw sefaaen mwirin enuuw raaen.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Fang mwaenioamw pwe sonotaw repwe posuw gacchiuw paeyi naan toori miniwe aeinuwaen raaen, pwe minni rhooan kkayeo kkewe naiun resoapw mmwenen noa reen paeyi naan nge renoa mwoarhow noa minna oanongan, nge ra noa aengaeniir aeremas pwe a menaw sefaaen saengi maenoa. Kkepas oatupwutupw een nge e igin oarosan aenneew saengi iwe mmwan.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilate a aengaeniir pwe, “Oaw pwigiir sonotaw repwe noa posuw gacchiuw paeyi naan.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Iwe ra noa nge ra noa ammwarhiu gacchiuw noa fai we tittin paeyi we, nge ra siusaengi aaemweoi sonotaw pwe epwe posuw.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.