Mateus 27

stw (STW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Enoa nee oatosor moawugowug, oanongeer soamwoonin patere kkewe me mwaaen kkewe aar ra pwiungiuw wunuunun aar repwe niiy noa Jesus.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ra geoni noa nge ra paeninoa reen Pilate, iwe iiy minne governor.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Igiwe Judas, iwe efang noa menewaen Jesus, a giuneei pwe ra aettiweginiy pwe Jesus epwene mae, a ssiuwen aan niunniuwaen iwe a aesefaaeni ngaeniir soamwoonin patere me mwaaen kkewe aar faiun senaapiy we eniig.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Nge a aepesa pwe, “Ngaang iya monofit reen aaei fangenoa menewaen erhai mwaaen se monofit.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Judas a oatoranong senaapiy kkewe noan Temple we nge a noa, iwe a noa nnoma noa iiuwan.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Soamwoonin patere kkewe ra pwigi faiun senaapiy kkewe nge ra aepesa pwe, “Senaapiaen meoniun ccha minneen, nge e aenneew ngaeni aarh anniug pwe sipwe oarhuw nong noan senaapiaen Temple.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ra tipieew fengaen wooan senaapiy we, iwe ra meoni eew faniuw itan Potter’s Field, pwe eew nenien paeyieer waseona.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ina minne ra aeita ngaeni pwe “Faniuwaen Ccha” toorito igina.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Iwe a pwae noa pwe ennet meeta we profeta Jeremiah e aepesa: “Ra pwigi eniig senaapiy silver, nepaen miniwe re Israel ra tipieew wooan pwe repwe pey aegini ngaeni mwaaen we,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 nge ra naini senaapiy een ne meoni ngaeni Potter’s Field, taeppen miniwe Soamwoon e anniugiu ngaeniaei.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Iwe Jesus a iu me mmwaen governor we nge a aeiyegiy Jesus pwe, “Een minne aar king re Jews?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Iwe esa paniuwaeni no meeta kkewe soamwoonin patere me mwaaen kkewe aar ra aepesa pwe teren.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Iwe Pilate a aengaeni pwe, “Wose rongorong towunepaen kkepesaen oatuttur kkomwu ra oaturug rhag reen?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Nge Jesus ese paniuwaeni mwo nge eew, iwe governor we a igin mwaar noa reen.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Reen oanongaen oaton gupwunon Passover, nge governor egaen saeneti noa erhai rhooan kanepwus ina aeremas towunap re tingoar.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nge noan oaton naan nge eno erhai rhooan kanepwus itan nge Barabbas, nge oanongeer aeremas nge re giuneei.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Iwe igiwe rhooa towunap kkewe ra maegin rhu fengaen, nge Pilate a aeiineeor pwe, “Iyo e oaw tipaeni pwe ipwe saeneti ngaenigaemi, Barabbas aere Jesus we re faingi pwe Kristus?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 E fasiun giuneei pwe ra fang nong Jesus nee paiun faaen itaen aar noanowo ngaeni.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Iwe igiwe Pilate e rhiuwen mooat wooan nenien mooaton apwiung we aan, nge niewe pwiuniuwan a fangenoa reen eew kkepas: “Esooar meeta wopwe feeori ngaeni mwaaen mwamwaai na, pwe noan aaei ttan nee pwoong we nge iya igin waeiraes noa faaen itan.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Iwe soamwooniir patere kkewe me mwaaen kkewe aar ra igin aetemaeginiy ngaeniir aeremas pwe repwe tingoareei Pilate pwe epwe saeneti noa Barabbas, nge a niiy noa Jesus.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Nge governor we a aeiineeor aeremas pwe, “Iyo neeiir rhooa riiurhai een oaw tipaeni pwe ipwe saeneti ngaenigaemi?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilate a aeiineeor pwe, “Nge meeta ipwe feeori ngaeni Jesus, iwe itaen Kristus?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Nge Pilate a aeiineeor pwe, “Meeta taeppen wegitaeg aenneew e a feeori?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Igiwe Pilate a giuneei pwe esooar ipitan aan epwe kkepas ngaeniir, pwe ina nge epwene rhaepetae eew fitigogo, a pwigi rhaan nge a toafi paiun memmweer aeremas kkewe nge a aepesa pwe, “Esooar monofitiy reen cchaaen mwaaen een aan mae. Pwe faer aaemi.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Aeremas towunap kkewe ra paniuwaeni pwe, “Cchaan epwe itto woamaem me wooar naimaem!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Iwe Pilate a saeneti Barabbas ngaeniir, nge ra wirhiy Jesus nge a fangenoa pwe repwene noa kurusuw noa.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Iwe sonotaw kkewe naiun Pilate ra paeni nong Jesus noan imwaen governor, nge ra faingiir oanongeer sonotaw kkewe nge ra itto roangei noa oaron.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ra pwiniti saengi mengaagiun nge ra aememmengaagiu ngaeni erheo mengaag ccha.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Iwe ra fiti eew mwaer saengi irae towfanfan nge ra ngaettae wooan rhimwen, nge ra pwan iseni nong efoarh soapwon irae noan pai mwaaenen; nge ra foatotiw me mmwan nge ra aeni fetaeneei aegekkaei. Ra gaen aepesa pwe, “Sirow woamw, Kingaen Jews.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ra oattuffa, ra pwigi irae we saengi nge ra wirhiy ngaeni rhimwen.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Nge igiwe ra moann me aeni aegekkaei, ra pwiniti saengi mengaag ccha we nge ra aememmengaagiu sefaaeniy ngaeni ikkiwe sipegin mengaagiun. Iwe ra paeninoa pwe repwene noa kurusuw noa.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Igiwe ra nennoa, nge ra rhuungi erhai mwaaen itan Simon saengi Cyrene; nge sonotaw kkewe ra aengimaw ngaeni pwe epwe aiufera kurus we aaen Jesus.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Nge ra tooto reen eew pwiuneoi itan Golgotha, wewen nge “Nenien Peopeoi Rhimw”.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Igaan iga ra itto aiuniu ngaeni Jesus wine min nofit me meras. Nge mwirin aan nnaeri, nge ese mwerhaen iuniumi.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mwirin aar kurusuw noa Jesus, nge ra itto aekkaerh dice pwe repwe inetiy minikkewe mengaagiun wooar.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Iwe ra mooat tiw igiwe nge ra pipiiy.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Wooan tae rhimwen ra aepperhatae aaemweoi foatofoat e pwaeritae meeta we ra tipi ngaeni, e iura pwe: “Ieei Jesus, Kingaen Jews.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Iwe ra pwan kurusuur noa riiurhai rhooa mwoarho oaron Jesus, erhai me peig rhooapwuton, nge erhai me peig mwaaenen.|alt=". . ." src="LB00328B.tif" size="span" loc=". . ." copy=". . ." ref="27.32-44"
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Aeremas kkewe re faaeraeg noa me oaron Jesus ra gaen aepesa aenneewa, nge re iurhiugi rhimweer
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 nge re aepesa pwe, “Een miniwe wo iura pwe wopwe fereeitiw Temple we nge wa aiusefaaeniy tae noan enuuw raaen! Aemenewoag aere een Naiun Deus, nge wa teeotiw me wooan kurus na!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Epwan ina rhag wunuunun soamwoonin patere kkewe me sinsein anniug me mwaaen kkewe aar re aeni aegekkaei Jesus nge re iura pwe,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “A aemenewaar aaemweoi, nge ese mmwenen aemenewa oanongan! Saapw i miniwe kingaaen Israel? Aere epwe teeotiw saengi kurus naan igina, ina nge sipwe niugiuniug ngaeni.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 E niugiuniug ngaeni Deus, nge e aepesa pwe iiy Naiun Deus. Iwe, sipwe pipiiy aere Deus epwe mwerhaen aemenewa igina!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Pwan rhooa mwoarho kkewe mwo re tapweei reen kurus nge repwan aessaewa reen aar kkepas ngaeni.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Saengi nugunupaen oanowas a noa, a rorhappiung noa wooan oanongaen faniuw we noan enuuw konook.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Enoa enuuw konook nge Jesus a aekkepwas temoag tae pwe, “Eli, Eli, lama sabachthani?” wewen, “Aaei Deus, aaei Deus, meeta wa nigitiaei noa reen?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Aaemweoi aeremas kkewe re iu igiwe ra rongorong miniwe nge ra iura pwe, “A faingi Elijah!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Erhai me neeiir a mwetekkaein fattapweto reen, a pwigi eew faerewa nge a rhirinong noan eew wine emwaenn, a iseni tae nee soapwon efoarh irae nge a aiuniu ngaeni Jesus.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Nge aaemweoi re iura pwe, “Weti sipwe pipiiy aere Elijah epwe itto aemenewa.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Nge Jesus a pwan aekkepwas temoag tae faaen eew, iwe a fangetae ngeoniun.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Iwe nge mengaag we e tteoraeg noan Temple we mwo nge a taeringatiw faaen ruwowu, saengi wooan ittiw faan. A fanemwar faniuw, nge faai ra tiningaeg fesaeng,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 nge paeyi ra sugaeg, nge towunap rhooa maenoa kkewe naiun Deus ra menaw sefaaen.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ra siusaengi paeyieer nge mwirin aaen Jesus menaw sefaaen nge ra noa noan aepinoamw we e santus, igiwe pwuwaen aeremas ra noa giuneer me ee.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Igiwe soamwoonin sonotaw we me sonotaw kkewe re pippipiiy Jesus ra giuneei fanemwar me oanongaen minikkiwe a wen, ra igin riutae iwe nge ra aepesa pwe, “Ennetaen pwe iiy Naiun Deus!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Epwan ssow rhooapwut ikkiwe re oawruruto me itaaw noa, ikkiwe re tapweeito mwirin Jesus saengi Galilee pwe repwe tipaengi.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Me neeiir rhooapwut kaan nge reno Maria Magdalene me Maria we ineer James me Joseph, me miniwe ineer mwaaen kkewe naiun Zebedee.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Igiwe a nee oatofaaef noa, erhai mwaaen naiwiis saengi Arimathea a itto; itan nge Joseph, nge mwaaeneei nge pwan erhai rhooan kkayeo kkewe naiun Jesus.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 A noa reen Pilate nge a noa tingoar miniwe oanongaen Jesus. Iwe, Pilate a aepesa pwe repwe ngaenneei oanong we.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Iwe Joseph a pwigi miniwe oanongan, a tiugiumi ngaeni eew mengaag pwerh ffeo,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 nge a iseni nong noan paeyi ffeo we aan, iwe ekken me neeiin faai. Iwe a oasoagopeniy to efai faai gin temoag reen aesemaen paeyi we, iwe a noa.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Maria Magdalene me pwan Maria we erhai ra mooat saep ngaeni paeyi we.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Mmasetae noan raaenin we Sabbath, nge soamwoonin patere kkewe me Pharisees kkewe ra itto rhuungi Pilate
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 nge ra iura pwe, “Menap, aemaem aei maengiy rhag miniwe maan oatupwutupw naan igiwe e rhiuwen menaw e aepesa pwe, ‘Ipwe menaw sefaaen mwirin enuuw raaen.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Fang mwaenioamw pwe sonotaw repwe posuw gacchiuw paeyi naan toori miniwe aeinuwaen raaen, pwe minni rhooan kkayeo kkewe naiun resoapw mmwenen noa reen paeyi naan nge renoa mwoarhow noa minna oanongan, nge ra noa aengaeniir aeremas pwe a menaw sefaaen saengi maenoa. Kkepas oatupwutupw een nge e igin oarosan aenneew saengi iwe mmwan.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilate a aengaeniir pwe, “Oaw pwigiir sonotaw repwe noa posuw gacchiuw paeyi naan.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Iwe ra noa nge ra noa ammwarhiu gacchiuw noa fai we tittin paeyi we, nge ra siusaengi aaemweoi sonotaw pwe epwe posuw.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.