Mateus 22
stw (STW) vs NTLH
1 Iwe, Jesus a pwan kkepas ngaeniir aeremas kkewe noan fioangon awewe.
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Mweoiu Naaeng eweei minneen. Eno erhai king e oamoannatae aaen mwaaen we naiun gupwunon appwiuniupai.
2 — O
3 A fangenoa naiun rhooan engaang pwe repwe noa faingiir to waseona kkewe repwe itto tapweei gupwun we, nge rese mwerhaen itto.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Mwirin a pwan fangenoa aaemweoi rhooan engaang pwe repwe noa aengaeniir aeremas pwe: ‘Igina, aaei gupwun a moannotae; naeyi wakke me man pwetaei kkewe naiiur ra niir noa, iwe oanongan nge a moannotae. Oaw itto tapweei gupwuneen.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Nge rhooawe re faingiir rese tepa, iwe ra siunoa: erhai a noa ngaeni aan menaai, nge erhai a noa ngaeni aan nenien chuwaai,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 nge pwan aaemweoi ra torofiir rhooan engaang kkewe, ra wirhiir nge ra niir noa.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Iwe king we a igin soong, iwe a fangenoa sonotaw kkewe pwe repwe noa niir noa rhooawe renni menaw iwe me figinoa aepinoamwoor.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Iwe a faingiir to rhooan engaang kkewe naiun nge a aengaeniir pwe, ‘Aaei gupwunon appwiuniupai a moannotae, nge waseona kkewe i faingiir pwe repwe itto tapweei gupwuneen nge ese fin pwe repwe itto.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Iwe oawnoa wooan ennap temoag kena pwe oawpwe faingiir to oanongeer aeremas kka oaw rhuungiir.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Iwe rhooan engaang kkewe ra faaeraeg wow wooan ennap kkewe nge ra faingiir oanongeer aeremas kka re rhuungiir, ese tiwegin aere aeremas gacch aere aeremas aenneew, iwe a sseog noa imwaen gupwun we reer waseona.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Igiwe king we a toonong noan iimw we pwe epwe pipiiy rhooan gupwun kkewe, a weri erhai mwaaen ese memmengaag min mwamwaai to reen appwiuniupai we.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Iwe king we a aeiineow pwe, ‘Maereyaerei, ifa wusun oamw toonong igeei, nge wose memmengaag min mwamwaai to reen appwiuniupai eei?’ Nge mwaaen we ese paniuwaeni.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Iwe king we a aengaeniir rhooan engaang kkewe pwe, ‘Oaw geoni paiun me pirheen nge oawwa oatorawow noan rorhappiung, iga epwe sessaeng nge akkaarengi me ee.’ ”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Nge Jesus a iura pwe, “Re towunap rhooawe re faingiir, nge fitiman rhag re finiir.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Pharisees kkewe ra noa nge ra pwiungiuw fengaenniy pwe repwe aettefaeti reen aar kkepas aeiineo.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ra fangenoa aaemweoi rhooan kkayeo kkewe naiiur reen Jesus me aaemweoi rhinaen Erotes. Nge ra aengaeni pwe, “Sinsei, aemaem aei giuneei pwe een wo aepesa minikka ennet. Wa fenaiuw minikka ennet pwe wunuunun nee tipaen Deus ngaeniir aeremas, nge wose niuwaennei minikka aeremas ra aeni niunniuwaen, nge wose niuwaennei wunuunun erhai me erhai.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Iwe, aengaenigemaem meeta oamw niunniuwaen. E mwamwaai aarh sipwe fang tax ngaeni Soamwoonin Rome, aere aapw?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Nge Jesus e giuneei aar niunniuwaen aenneew, iwe a aengaeniir pwe, “Aaemi rhooa oatupwutupw! Meeta oaw mwerhaen pwe oawpwe soatoniaei reen?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Oaw pwaeri ngaeniaei senaapiy mwu oawpwe fang pwe tax!”
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nge Jesus a aeiineeor pwe, “Mesaen iyo me itaen iyo een?”
20 e ele perguntou:
21 Ra paniuwaeni pwe, “Soamwoonin Rome.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Oatowe re rongorong kkepas we, ra mwaar noa reen, iwe ra siusaengi.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Noan raaenin we rhag nge aaemweoi Sadducees ra itto reen Jesus ra iura pwe aeremas resoapw menaw sefaaen me reen mae.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Iwe, ra aepesa pwe, “Sinsei, Moses a iura pwe ngaere erhai mwaaen a maenoa nge esooar naiun, ina nge mwaaen we pwiin epwe pwiuniuwaeni rhooapwut we pwe epwe yor naiun pwe epwe ffai pwe naiun mwaaen we a mae.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Iwe, eyor fiusiuman pwipwi re fasiun nonno igeei. Iwe mwaaen we e tugufaeyi a pwiuniuwaeni erhai rhooapwut, nge a maenoa nge esooar naiun, iwe a nigiti niewe ngaeni wonowe pwiin.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Taeppen rhag meeta we ewen ngaeni iwe ariiurhaiun me iwe aeiniurhaiun toori oanongeer noa rhooawe fiusiuman.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Mwirin noan, nge rhooapwut we a maenoa.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Iwe, noan raaenin na manimae repwene menaw sefaaen, iyo me neeiir rhooawe fiusiuman minne pwiuniuwaen rhooapwut we? Igiwe oanongeer nge re pwiuniuwaeni niewe.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Nge Jesus a paniuwaeniir pwe, “Aaemi oawwa mwaerhei, pwe iga aaemi oawse giuneei oawton Pwapwior we e Santus ngaere minikkena maemaewaen Deus.
29 Jesus respondeu:
30 Pwe oate rhooa mae repwe menaw sefaaen, repwene aeffitaeg ngaeniir rhag angkenusun naaeng nge resoapw pwiuppwiuniuw no.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Iwe nge reer manimae iga repwe menaw sefaaen tae: esaaen yor mwo aaemi aeraegi meeta we Deus e aengaenigaemi? Iwe e aepesa pwe,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Ngaang aaen Abraham Deus, aaen Isaac Deus me aaen Jacob Deus.’ Iiy aar Deus rhooakka re menaw, nge saapw aar Deus rhooakka remae.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Igiwe pwuwaen aeremas kkewe ra rongorong kkepas kkewe, ra mwaar noa reen aan fenai.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Oatowe Pharisees ra rongorong noa pwe Sadducees kkewe ra iugiu noa pwe resa giuneei no minne repwe paniuwaeni ngaeni Jesus, iir ra rhu fengaen,
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 nge erhai me neeiir, erhai sinsein anniug, a aegina ne soatoni Jesus reen aan kkepas aeiineo.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 A aeiineow pwe, “Sinsei, ifa oasoapwosoapw e oarosaen taegias me neeiin oanongaen Anniug?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesus a paniuwaeni pwe, “Wopwe aerhaengi Soamwoon na oamw Deus reen oanongaen nee tipoamw, reen oanongaen ngeoniumw pwan reen oanongaen oamw niunniuwaen.
37 Jesus respondeu:
38 Ieei minne e oarosaen taegias me yor ipitan me neeiin oanongan oasoapwosoapw.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Nge oaruwowwaen oasoapwosoapw epwan taegias nge: ‘Wopwe aerhaengiir rhooan weni oaromw taeppen rhag oamw sipegin aerhaengi oanongoamw.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Oanongaen aaen Moses Anniug me aar profeta kkewe pwapwior nge re oanongonong rhag wooan oasoapwosoapw kka ruwowu.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Igiwe aaemweoi Pharisees ra rhu fengaen, Jesus a aeiineeor pwe,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Meeta oaw niuwaennei reen Kristus? Iiy teoteeon iyo?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jesus a aeiineeor pwe, “Meeta rhag nge Espritu Santus a aemeyaefi ngaeni David aan epwe faingi pwe ‘Soamwoon’? Iwe David a aepesa,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Soamwoon a aengaeniaei Soamwoon pwe:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Iwe, ngaere David e faingi ngaeni pwe iiy ‘Soamwoon’, ifa wusun nge Kristus epwe no pwe teoteeon David?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Esooar erhai ne emmwenen paniuwaeni kkepas aeiyeg kkewe aaen Jesus, iwe saengi rhag noan raaenin we nge esooar no ne e rhiuwen mwerhaen pwe epwe aeiineow aekkaew kkepas aeiineo.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.