Mateus 14
stw (STW) vs NVT
1 Noan oatowe Erotes iwe soamwoonin Galilee a rongorong wunuunun Jesus.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 A aengaeniir rhooan engaang kkewe naiun pwe, “Ieei iiy John Baptist, nge a menaw sefaaen. Ina faaen minne eyor maemaewan pwe epwe feeori kkeman kkeei reen.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Pwe mmwan nge Erotes a akkiuneo pwe repwe torofi John nge ra geoni iwe ra oatoranong noan kanepwus. Erotes a feeori minneei faaen itaen Herodias iwe pwiuniuwaen Philip we pwiin.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Pwe John Baptist a fasiun aepini ngaeni Erotes pwe, “Ese fin ngaeniug oamw wopwe pwiuniuwaeni Herodias.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Erotes e mwerhaen pwe epwe niiy noa John, nge e mesagiiur Jews pwe iga re iseni John pwe erhai profeta.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Nge raaenin gupwunon wupwutiwen Erotes, nge niewe naiun Herodias epwaai me weni mmweer rhooawe. Nge Erotes igin kker,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 a ppwon ngaeni niewe pwe, “Iya aekkepan, pwe ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin meeta wo tingoar.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Miniwe inan a akkiuneow pwe epwe tingoareei Erotes pwe, “Igina rhag nge wopwe ngaenneaei rhimwen John Baptist noan eew saepiy!”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Iwe rhag nge e aenneew noa tipaen king we, nge pwonno igiwe a aekkepan weni mmweer waseona kkewe, a aepesa pwe mwerhaen we aaen rhooapwut we naiun epwe mmwen.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Iwe a akkiuneo pwe repwe noa gopiy noa iiuwaen John me noan kanepwus.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Iwe, ra pwigito miniwe rhimwen John noan eew saepiy nge ra ngaenneei aeterhooapwut we, iwe niewe a pwigi noa reen niewe inan.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Rhooan kkayeo kkewe naiun John ra itto pwigi miniwe oanongan nge ra noa paeia noa. Iwe nge ra noa aengaeni Jesus.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Igiwe Jesus a rongorong miniwe kkepesaen John, a tapweei efoarh pwoot saengi igiwe nge a noa ngaeni eew pwiuneoi ne iiy noa rhag. Nge igiwe aeremas ra rongorong miniwe, ra noa saengi aepinoamwoor nge ra tapweei noa mwirin me weni faniuw.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Jesus a teeotiw me wooan pwoot we, nge a giuneei pwuwaen aeremas kkewe, nge a igin faayeeor iwe a aecchipwaar tae rhooawe re semwaai me neeiir.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Noan faefin we nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anniug noa igeei, nge a pwan pwoong. Aefengaar noa aeremas kaan nee aepinoamw pwe repwe noa sipegin chuwaai aeneer mwongo.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Nge Jesus a aengaeniir pwe, “Inamwo me rese noa, aaemi oawpwe ngaenneer meeta repwe mwongo!”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Nge iir ra paniuwaeni pwe, “Minne eyor remaem nge niffai rhag fenoawa me riiurhai iig.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Iwe, Jesus a aengaeniir pwe, “Iwe oaw pwigito reei.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Iwe nge a aepesa ngaeniir rhooawe pwe repwe mooat tiw wooan fetin kkewe. Iwe a pwigi fenoawa kkewe niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang aan maeipinen aerhigerhig Iwe a giniiy fenoawa kkewe nge a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun, nge iir ra inetiy ngaeniir aeremas kkewe.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra faeyemwaai noa. Iwe rhooan kkayeo kkewe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nuseg kkewe.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Iwe nepeer mwaaen kkewe re mwongo nge nimingeras, nge rese paaepae rhooapwut me wonigaet.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Iwe rhag nge Jesus a aepekkaar rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe teeotae wooan pwoot we, nge ra gommwonoa epeig meoneoiniun we, nge iiy a aefengaar noa aeremas kkewe.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Mwirin aan aefengaar noa aeremas kkewe, Jesus a ittae wooan rhug we nge iiy rhag, pwe epwe noa maeipin. Igiwe a pwongonoa, a iiy noa rhag igiwe.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Reen oateen nge pwoot we a taaw saengi faniuw, a nuponup pwoot we reen tettemoagon noa, nge igiwe repwan maeyi ngaeni aaeng.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Enoa nepetaen enuuw me wonowu konook nee oatosor Jesus a itto reer rhooan kkayeo kkewe, enoa faaeraegto weei saaet.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Igiwe ra giuneei aan faaeraegto weei saaet, ra igin mesag. Ra aekkepwas pwe, “Erhai aniu!”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Noan rhag oaton een nge Jesus a kkepas ngaeniir pwe, “Oaw aemenetaegaemi! Ngaang minneei, oawte mesag!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Iwe Peter a aepesa pwe, “Soamwoon, aere een minna, aengaeniaei pwe ipwe faaeraeg wow reemw wooan saaet.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Jesus a paniuwaeni pwe, “Itto!” Iwe Peter a teeotiw me wooan pwoot we nge a faaeraeg noa reen Jesus weei saaet.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Nge igiwe a weri maemaewaen aaeng we, a mesag nge a rhaepetae aan mwotupwutiw. Iwe, a aekkepwas pwe, “Aemenewaeyaei Soamwoon!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Iwe rhag nge Jesus a aeiti noa paiun, a ammwarhiu Peter nge a aengaeni pwe, “Me gaen mwittiginen oamw niugiuniug! Meeta wotip mwaramwar reen?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Iwe ra teeotae wooan pwoot we, iwe nge aaeng we a maseoseotiw.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Iwe rhooan kkayeo kkewe reno wooan pwoot we ra aesirowu Jesus nge ra aepesa pwe, “Ennetaen pwe een Naiun Deus!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Iwe ra seraeg noa epeig meoneoiniun we nge ra noa itto noan me Gennesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Aeremesaen pwiuneoi we re aeginna Jesus iwe ra aepesa noa wooan oanongaen faniuw pwe Jesus a no. Iwe aeremas ra pwigiir to oanongeer rhooa semwaai reen Jesus.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ra tingoar ngaeni pwe aere uwen aar mwo man semwaai geotteopa soapwon mengaagiun. Iwe oanongeer iyo kkewe re geotteopa ra mamaaw noa.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.