Marcos 8
stw (STW) vs VC
1 Ese pwongiy mwo me mwirin nge pwuwaen aeremas ra itto rhu fengaen. Oatowe a rosonoa aeneer mwongo, nge Jesus a faingiir to rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Iya faayeeor rhooa eei, pwe iga ra no reei noan eoniuraen, nge iye igina a rosonoa aeneer mwongo.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Aere ipwe aesefaaeniir noa nee pwuguseer nge ise oamwongoor, nge repwe niyoarorhrorh, pwe aaemweoi e gitaaw nenieer.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Iwe, rhooan kkayeo kkewe naiun ra aeiineow pwe, “Iya me noan pwiuneoi anniug noa eei iye sipwe rhurhu mwongo me ee nge epwe nap wooar rhooa eei?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi?”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 A anniugiu ngaeniir rhooanap we pwe repwe mooat tiw weni ppweon. Iwe a pwigi fiusiufai fenoawa nge a aengaeni Deus aan aerhigerhig, a giniytiw nge a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe pwe repwe inetiy ngaeniir rhooanap we, iwe ra feeori.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Epwan yor reer fitiman iig paecchig. Jesus a pwan fang aan aerhigerhig, iwe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir rhooanap we.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 — ausente —
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 — ausente —
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Nge Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra teeotae wooan efoarh pwoot, ra saei ngaeni faniuwaen Dalmanutha.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Aaemweoi Pharisees ra itto reen Jesus nge ra rhaepeta aar appaniuwaeni. Re mwerhaen repwe aegina, iwe ra tingoar ngaeni pwe epwe feeori eew kkeman, pwe epwe pwae pwe Deus e tipieew ngaeni.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Nge Jesus a nngas faeregit noa nge aepesa pwe, “Meeta minne aeremesaen mweoi e igina ra tingoar eew kkeman reen? Ennetaen, ipwe aengaenigaemi pwe esoapw yor eew kkeman epwe pwae ngaeniir aeremas kkeei.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 A nigitiir, a teeotae wooan pwoot we a noa peig we epeig me reen meoneoiniun we.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Rhooan kkayeo kkewe re maniuwegi noa repwe oayora pwigieer fenoawa, iwe efoarh rhag fenoawa minne eno reer wooan pwoot we.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Iwe Jesus a atapeonneogiiur pwe, “Oawpwe aefaennigaemi reen yeast we aar Pharisees me Erotes.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Iwe ra rhaepetae aar fioang wooar pwe, “A aepesa minneen pwe iga esooar fenoawa reerh.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Jesus e fasiun giuneei meeta we re aepesa, iwe a aeiineeor pwe, “Meeta faan aaemi aepesa aan esooar fenoawa reen? Oawsaaen giuneei aere oawsaaen metaf mwo? E rhiuwen roorh noan rhimwemi?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Eyor mesaemi, oawse weriwer? Eyor saeningaemi, oawse rongorong? Oawse maengiy
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 oatowe i giniiy niffai fenoawa wooar rhooawe nimingeras? Fitowu rhiug oawwa oawuta reen nusegin mwongo?” Iwe, ra paniuwaeni pwe, “Seig me riuwarhiug.”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Jesus a aeiineeor pwe, “Nge oatowe i giniiy fiusiufai fenoawa wooar rhooawe faangeras, nge fitowu rhiug esseog reen minikkewe nusegin mwongo?” Iwe ra paniuwaeni pwe, “Fisuuw rhiug.”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 “Oawsaaen metaf mwo?” aaen Jesus aeiineo.
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Ra itto Bethsaida, nge aaemweoi aeremas ra pwigito reen Jesus erhai mwaaen parh nge ra aeffaenipirheei pwe epwe geotteopa.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Jesus a ammwarhiu paiun mwaaen we a paeni wow me niugiun pwugos we. Mwirin aan oattuffa mesaen mwaaen we, nge a iseni tae paiun wooan, nge a aeiineow pwe, “Yor minne wa weri?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Mwaaen we a mmas noa nge a iura pwe, “Ooa, iya weriir aeremas, nge nigiti pwe reweei waniwan kka re faaeraeg fetaen.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Jesus a pwan iseni sefaaen tae paiun wooan mesaen mwaaen we. Reen oateen nge mwaaen we a fan wenewen noa, pwe a ffat sefaaen minikkiwe mesan pwe a weri oanongaen aegiaeg.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Jesus a fangenoa mwaaen we nee pwugusan nge a ammwir ngaeni pwe, “Wosoapw rhiuwen sefaaen noa reen oasoasoa na.”
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Iwe nge Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra noa noan aepinoamw kkewe ngaerhen Caesarea Philippi. Noan aar feffaaeraeg noa, nge a aeiineeor pwe, “Oaw aengaeniaei, aeremas re iura pwe ngaang iyo?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Iwe nge ra aengaeni pwe, “Aaemweoi re iura pwe een John Baptist, aaemweoi re iura pwe een Elijah, nge pwan aaemweoi re iura pwe een erhai profeta kkewe.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Jesus a aeiineeor pwe, “Nge aaemi, oaw iura pwe ngaang iyo?” Peter a paniuwaeni pwe, “Een Kristus.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Iwe nge Jesus a oasoapwosoapw ngaeniir pwe, “Esooar ne oawpwe aengaeni wunuunun mmwenei.”
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Iwe Jesus a rhaepiy aan fenaiiur rhooan kkayeo kkewe naiun nge e iura pwe, “Minna Naiun Aeremas ina epwe kkaein aan affayeo nge epwe serhoawun me reer mwaaen kkewe aar, soamwooniir patere kkewe me sinsein anniug kkewe. Repwe niiy noa, nge mwirin eoniuraen nge epwe menaw sefaaen.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 E igin aeffeta ngaeniir wunuunun minneei. Iwe Peter a wummwuw noa egius a noa soong ngaeni.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Nge Jesus a toagun ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun nge a soong ngaeni Peter. E iura pwe, “Rhiuw me oaroi, Saetan, pwe oamw niunniuwaen ese itto me reen Deus, pwe e itto me reen aeremas.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Iwe Jesus a faingi pwuwa we me rhooan kkayeo kkewe naiun. Iwe a aengaeniir pwe, “Erhai ne e mwerhaen tapweaei, epwe aerheei noa niunniuwaennen wooan oanongan, a aiufera aan kurus nge a tapweeito mwiriy.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Pwe iyo e mwerhaen ammwarhiu menewan epwe ppiung saengi, nge iyo eppiung saengi menewan faaen itaei pwan faaen itaen Kkepas Mwamwaai we nge epwe menaw.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Epwe meeta ipitan aaen yo faeinaengiy nniuw noa ngaeni erhai, nge ese yo ngaeni menewan? Esooar ngaere!
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Esoapw yor meeta erhai epwe tongaeni fangenoa pwe epwe pwigi sefaaeniy menewan.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Aere wosaew aeginiaei me fenai kena aaei faaen mweoi e sseogiun monofit, ina nge mwaaen we Naiun Aeremas epwe pwan saew aeginiug oatona epwe itto noan nningen minna Seman fengaen me angkenus kena ressoar.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.