Marcos 8
stw (STW) vs ARA
1 Ese pwongiy mwo me mwirin nge pwuwaen aeremas ra itto rhu fengaen. Oatowe a rosonoa aeneer mwongo, nge Jesus a faingiir to rhooan kkayeo kkewe naiun nge a aengaeniir pwe,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Iya faayeeor rhooa eei, pwe iga ra no reei noan eoniuraen, nge iye igina a rosonoa aeneer mwongo.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Aere ipwe aesefaaeniir noa nee pwuguseer nge ise oamwongoor, nge repwe niyoarorhrorh, pwe aaemweoi e gitaaw nenieer.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Iwe, rhooan kkayeo kkewe naiun ra aeiineow pwe, “Iya me noan pwiuneoi anniug noa eei iye sipwe rhurhu mwongo me ee nge epwe nap wooar rhooa eei?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 A anniugiu ngaeniir rhooanap we pwe repwe mooat tiw weni ppweon. Iwe a pwigi fiusiufai fenoawa nge a aengaeni Deus aan aerhigerhig, a giniytiw nge a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe pwe repwe inetiy ngaeniir rhooanap we, iwe ra feeori.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Epwan yor reer fitiman iig paecchig. Jesus a pwan fang aan aerhigerhig, iwe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir rhooanap we.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Nge Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra teeotae wooan efoarh pwoot, ra saei ngaeni faniuwaen Dalmanutha.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Aaemweoi Pharisees ra itto reen Jesus nge ra rhaepeta aar appaniuwaeni. Re mwerhaen repwe aegina, iwe ra tingoar ngaeni pwe epwe feeori eew kkeman, pwe epwe pwae pwe Deus e tipieew ngaeni.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Nge Jesus a nngas faeregit noa nge aepesa pwe, “Meeta minne aeremesaen mweoi e igina ra tingoar eew kkeman reen? Ennetaen, ipwe aengaenigaemi pwe esoapw yor eew kkeman epwe pwae ngaeniir aeremas kkeei.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 A nigitiir, a teeotae wooan pwoot we a noa peig we epeig me reen meoneoiniun we.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Rhooan kkayeo kkewe re maniuwegi noa repwe oayora pwigieer fenoawa, iwe efoarh rhag fenoawa minne eno reer wooan pwoot we.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Iwe Jesus a atapeonneogiiur pwe, “Oawpwe aefaennigaemi reen yeast we aar Pharisees me Erotes.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Iwe ra rhaepetae aar fioang wooar pwe, “A aepesa minneen pwe iga esooar fenoawa reerh.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Jesus e fasiun giuneei meeta we re aepesa, iwe a aeiineeor pwe, “Meeta faan aaemi aepesa aan esooar fenoawa reen? Oawsaaen giuneei aere oawsaaen metaf mwo? E rhiuwen roorh noan rhimwemi?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Eyor mesaemi, oawse weriwer? Eyor saeningaemi, oawse rongorong? Oawse maengiy
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 oatowe i giniiy niffai fenoawa wooar rhooawe nimingeras? Fitowu rhiug oawwa oawuta reen nusegin mwongo?” Iwe, ra paniuwaeni pwe, “Seig me riuwarhiug.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Jesus a aeiineeor pwe, “Nge oatowe i giniiy fiusiufai fenoawa wooar rhooawe faangeras, nge fitowu rhiug esseog reen minikkewe nusegin mwongo?” Iwe ra paniuwaeni pwe, “Fisuuw rhiug.”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 “Oawsaaen metaf mwo?” aaen Jesus aeiineo.
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Ra itto Bethsaida, nge aaemweoi aeremas ra pwigito reen Jesus erhai mwaaen parh nge ra aeffaenipirheei pwe epwe geotteopa.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Jesus a ammwarhiu paiun mwaaen we a paeni wow me niugiun pwugos we. Mwirin aan oattuffa mesaen mwaaen we, nge a iseni tae paiun wooan, nge a aeiineow pwe, “Yor minne wa weri?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Mwaaen we a mmas noa nge a iura pwe, “Ooa, iya weriir aeremas, nge nigiti pwe reweei waniwan kka re faaeraeg fetaen.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Jesus a pwan iseni sefaaen tae paiun wooan mesaen mwaaen we. Reen oateen nge mwaaen we a fan wenewen noa, pwe a ffat sefaaen minikkiwe mesan pwe a weri oanongaen aegiaeg.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Jesus a fangenoa mwaaen we nee pwugusan nge a ammwir ngaeni pwe, “Wosoapw rhiuwen sefaaen noa reen oasoasoa na.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Iwe nge Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun ra noa noan aepinoamw kkewe ngaerhen Caesarea Philippi. Noan aar feffaaeraeg noa, nge a aeiineeor pwe, “Oaw aengaeniaei, aeremas re iura pwe ngaang iyo?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Iwe nge ra aengaeni pwe, “Aaemweoi re iura pwe een John Baptist, aaemweoi re iura pwe een Elijah, nge pwan aaemweoi re iura pwe een erhai profeta kkewe.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Jesus a aeiineeor pwe, “Nge aaemi, oaw iura pwe ngaang iyo?” Peter a paniuwaeni pwe, “Een Kristus.”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Iwe nge Jesus a oasoapwosoapw ngaeniir pwe, “Esooar ne oawpwe aengaeni wunuunun mmwenei.”
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Iwe Jesus a rhaepiy aan fenaiiur rhooan kkayeo kkewe naiun nge e iura pwe, “Minna Naiun Aeremas ina epwe kkaein aan affayeo nge epwe serhoawun me reer mwaaen kkewe aar, soamwooniir patere kkewe me sinsein anniug kkewe. Repwe niiy noa, nge mwirin eoniuraen nge epwe menaw sefaaen.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 E igin aeffeta ngaeniir wunuunun minneei. Iwe Peter a wummwuw noa egius a noa soong ngaeni.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Nge Jesus a toagun ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun nge a soong ngaeni Peter. E iura pwe, “Rhiuw me oaroi, Saetan, pwe oamw niunniuwaen ese itto me reen Deus, pwe e itto me reen aeremas.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Iwe Jesus a faingi pwuwa we me rhooan kkayeo kkewe naiun. Iwe a aengaeniir pwe, “Erhai ne e mwerhaen tapweaei, epwe aerheei noa niunniuwaennen wooan oanongan, a aiufera aan kurus nge a tapweeito mwiriy.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Pwe iyo e mwerhaen ammwarhiu menewan epwe ppiung saengi, nge iyo eppiung saengi menewan faaen itaei pwan faaen itaen Kkepas Mwamwaai we nge epwe menaw.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Epwe meeta ipitan aaen yo faeinaengiy nniuw noa ngaeni erhai, nge ese yo ngaeni menewan? Esooar ngaere!
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Esoapw yor meeta erhai epwe tongaeni fangenoa pwe epwe pwigi sefaaeniy menewan.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Aere wosaew aeginiaei me fenai kena aaei faaen mweoi e sseogiun monofit, ina nge mwaaen we Naiun Aeremas epwe pwan saew aeginiug oatona epwe itto noan nningen minna Seman fengaen me angkenus kena ressoar.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.