Marcos 7

stw (STW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aaemweoi Pharisees me sinsein anniug kkewe re itto me Jerusalem ra mwirhito reen Jesus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ra giuneei pwe aaemweoi me neeiir naiun Jesus rhooan kkayeo kkewe ra mwongo wooan paiiur nge e nimaenneew, pwe rese toafi paiiur taeppen minna Pharisees re aengaeniir aeremas pwe repwe feeori.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Pwe Pharisees me oanongeer Jews, re tapweei rhag miniwe rhaepeto kkewe aar ra aeni fenai ngaeniir: Re fasiun gaen toafi paiiur taeppen wunuunun toatoan pai na iir re fasiun feoffeeori weni mmwaen aar repwe mwongo;
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 nge rese pwan mwongo minikka e itto me noan imwaen chuwaai igine rese nniuwan mwo. Iwe nge repwan tapweei rhag ssowun anniug kkewe re fasiun aengaeniir, wunuunun aar toafi kkap, raaw, saepiy me gieer.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Iwe Pharisees me sinsein anniug kkewe ra aeiineow Jesus pwe, “Meeta rhooan kkayeo kkomwu noawumw rese tapweei aar fenai rhaepeto kkewe aarh reen, nge ra faer mwongo wooan paiiur min nimaenneew?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jesus a paniuwaeniir pwe, “A gin weneeti meeta we Isaiah a faer fenaiuw pwe wunuunumi. Aaemi rhooa oatupwutupw, taeppen rhag aan foatogi:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Esooar ipitaen aar aesirowuwaei,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Aaemi oawwa oatoranoa aaen Deus anniug, nge oawwa tapweei feeoriaen aeremas.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nge Jesus a soapwei noa pwe, “Oaw igin angmwamwaai reen aaemi oawpwe arhiuwa noa anniug kkewe aaen Deus minni aaemi oawpwe aemaemaewa kkomi.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Pwe Moses a aepesa pwe, ‘Wopwe aesirowu semoamw me inoamw,’ iwe me, ‘Iyo a oari seman aere inan, nge repwe niiy noa.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nge aaemi oawwa aepesa pwe aere erhai a yor reen aekkaew meeta epwe tipaengi ngaeni seman aere inan, nge a aepesa pwe, ‘Minneen nge Corban,’ (faaen minneen nge aaen Deus),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 iwe a yor pweniun pwe esoapw tipaengi seman aere inan.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Reen taeppen fenai e oawwa aengaeniir aeremas nge e oamoai noa mwaeniaen Deus. Nge e towunap aegiaeg oawfeeori ikka e ieei wusun.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Iwe Jesus a faingiir to pwuwaen aeremas kkewe nge a aengaeniir pwe, “Oaw aiussaening ngaeniaei oanongaemi, pwe oawpwe metaf.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Esooar meeta minne epwe toonong nee rhiumi nge epwe aenimaenneewagaemi noa. Pwe faer minne etowow me nee rhiumi minne epwe aenimaenneewagaemi.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Iyo a yor saeningan, epwe rongorong.]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Igiwe a mwet saengi aeremas kkewe a noa toonong nee iimw, iwe rhooan kkayeo kkewe naiun ra tingoar ngaeni pwe epwe aemmetefa ngaeniir faaen kkepas kkewe.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jesus a aengaeniir pwe, “Iwe aaemi mwo nge oawse metaf pwan taeppen rhag ikkina aaemweoi? Oawse metaf? Esooar minne epwe toonong nee rhiumi nge epwe aenimaenneewagaemi,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 pwe ese toonong noan pwunnomi pwe etonong noan upwaemi, mwirin a toowow saengi oanongaemi.” (Reen kkepas een nge Jesus a pwaeritae pwe oanongaen mwongo nge egacch pwe aeremas repwe mwongo.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Nge a soapwei noa nge aepesa pwe, “Meeta a toowow saengi nee rhiumi minne e aenimaenneewagaemi.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Pwe saengi nee rhiumi me pwunnomi, a toowow niunniuwaen aenneew, feoffeeor aenneew fetaen, mwoarho, nni menaw,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 maiur ngaeni pwiuniuwaen erhai, rhegoaw me towunepaen min aenneew, oatupwutupw, mwechenia, noanowo, kkepas aenneew, oangonongon me tipoarorh.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Oanongan feoffeeor kkeei nge etowow saengi nee rhiumi a itiwow aenimaenneewagaemi.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Iwe Jesus a noa saengi igiwe a noa eew pwiuneoi e arap ngaeni aepinoamwon Tyre. A toonong noan eew iimw nge ese tipaeni pwe erhai epwe giuneei pwe a no igiwe, nge ese mmwenen wop ssiunaei igiwe.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Iwe nge erhai rhooapwut eyor naiun aeterhooapwut ewartae aniu aenneew wooan, a rongorong wunuunun Jesus nge a itto reen nge a itto foatotiw oaron pirheen.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Rhooapwut een nge erhai rhooapwuton Gentile, a wupwutiw noan faniuwaen Phoenicia iwe noan Syria. A tingoar aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe epwe asiuw wow aniu aenneew we me reen aeterhooapwut we naiun.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Nge Jesus a paniuwaeni pwe, “Sipwe mmwaen oamwongoor wonigaet. Ese mwamwaai pwe sipwe pwigi aeneer wonigaet mwongo nge sa oatora ngaeniir gonaag.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Rhooapwut we a paniuwaeni pwe, “Menap, gonaag mwo nge re mwongo peipeyin aeneer wonigaet me faaen table.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Iwe Jesus a aengaeni pwe, “Pwonno reen minimwu mwaenioamw, wone sefaaen noa nee iimw, pwe e aniu aenneew we a toowow me reen aeterhooapwut we noawumw.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Iwe rhooapwut we a noa nee iimw nge a noa weri aetewe naiun pwe ewon noan gien, nge ennetaen pwe aniu aenneew we a siunoa me wooan.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jesus a noa saengi faniuwaen Tyre a noa ngaeni Sidon toori meoneoiniuniun Galilee, nge a mwet nong noan faniuwaen Decapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Aaemweoi aeremas ra noa pwigito reen Jesus erhai mwaaen e saeningapiung nge egin waeiraes epwe kkepas, nge ra aeffaenipirhe ngaeni Jesus pwe epwe iseni tae paiun wooan.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Iwe Jesus a paeninoa mwaaen we saengiir aeremas kkewe, a tugunong noan saeningaen mwaaen we, nge a oattuffa, nge a geotteopa rheoniuwan.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Mwirin Jesus a fattae naaeng, a nngas faeregit noa, nge a aengaeni mwaaen we pwe, “Ephphatha!” faaen nge “Sugaeg tae!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Iwe rhag nge mwaaen we a mmwen epwene rongorong, a saenetaeg noa rheon ngaerhen, nge a rhaepetae aan kkepas.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Iwe Jesus a anniugiu ngaeniir aeremas kkewe pwe resoapw fioangei ngaeni mwo nge erhai; nge nepaen aan anniugiu ngaeniir, nge nepaen aar noa aepesa fetaeneei.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Oanongeer rhooawe re rongorong kkepas we ra gin mwaar. Ra aepesa pwe, “A igin mwamwaai oanongaen minikka a feeori. Epwan feeori mwo nge rhooa piung repwene rongorong, me rhooa parh eweri repwene kkepas.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.