Marcos 6
stw (STW) vs VC
1 Jesus a siusaengi pwiuneoi we nge a sefaaen ngaeni pwugusan, nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra pwan tapweei noa.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Wooan raaenin Sabbath nge a rhaepiy tae aan fenai noan wutteer Jews we. Re towunap aeremas igiwe nge igiwe rhooa rongorong aan fenai ra igin mwaar reen. Ra aeiineo pwe, “Iya minne e pwigi minikkeei me ee? Meeta taeppen reepiy e refang ngaeni? Ifa wusun nge a mmwen ngaeni aan feeori kkeman kaan?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Saapw ieen taikusang we naiun Maria, iwe pwiin James, Joseph, Judas me Simon? Me saapw mwengeyan rhooapwut kka reno igeei?” Iwe resa aetiwa no.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesus a aengaeniir pwe, “Profeta eyor aesirowuur me noan oanongaen pwiuneoi, nge ese yor aesirowuur me noan sipegin pwuguseer, me reer aeremeseer me aar famini.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ese mmwen epwe feeori kkeman me igiwe, pwe efaer aetekkaar tae rhag aaemweoi rhooa semwaai reen aan iseni tae paiun wooar.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 A gin ssef tae nee tipan reer aeremas kkewe esooar aar niugiuniug.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 A faingi fengaenniir rhooawe seig me riiurhai rhooan kkayeo nge a aefengaar noa riiurhai me riiurhai. A fang ngaeniir maemaeweer pwe repwe asiiur aniu aenneew me wooar aeremas,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 nge a pwan anneogiu ngaeniir pwe, “Oawsoapw pwigi mwo nge eew meeta wooan aaemi saei pwe eew rhag yoyo, esoapw yor aenaemi, aaemi pwetoaw, esoapw yor senaapiy noan pwoarsaemi.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Oaw nokka, nge oawsoapw pwigi mwo epeo ssiuwenin mengaagiumi.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 A pwan aengaeniir pwe, “Ese tiwegin iya re aetiwaegaemi me ee, oawno noan iimw naan toori aaemi oawpwe siu me reen aepinoamw naan.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ngaere oaw toori eew taeninimw, nge rese aetiwaegaemi aere aiussaening ngaenigaemi, oaw siusaengi pwiuneoi we nge oawwa iurhiugi noa ppweoniun pwiuneoi we me wooan pirhemi. Minna ina epwene no pwe eew atapeonneog ngaeniir.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Iwe ra noa fenaiuw ngaeniir aeremas pwe repwe toagun saengi aar monofit.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ra asiiur noa towunepaen aniu aenneew me wooar aeremas, nge ra aepiti ngaeniir tiikka towunepaen rhooa semwaai kkewe iwe ra aecchipwaar tae.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Igiwe king Erotes a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, pwe itan a rheeoi noa wooan oanongaen pwiuneoi. Aaemweoi aeremas ra aepesa pwe “John Baptist a menaw sefaaen saengi mae noa! Ina faaen minne eyor maemaewan pwe epwe feeori kkeman kkeei reen.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Aaemweoi re aepesa pwe, “Iiy Elijah.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Igiwe Erotes a rongorong miniwe, a aepesa pwe, “Iiy John Baptist we i gopiy noa iiuwan nge imwu a menaw sefaaen!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Erotes miniwe e akkiuneo pwe repwe torofi John nge ra geoni iwe ra oatoranong noan kanepwus. Erotes a feeori minneei faaen itaen Herodias iwe a pwiuniuwaeni, nge rhooapwut een nge pwan pwiuniuwaen Philip iwe pwiin.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 John Baptist a aepini ngaeni Erotes pwe, “Ese fin pwe wopwe pwiuniuwaeni rhooapwut mwu pwiuniuwaen pwiimw!”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Iwe Herodias a gin soong wooan John nge a gin mwerhaen pwe epwe niiy noa, nge ese mmwen ngaeni pwe reen Erotes.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Erotes e mesagiu John, pwe a giuneei pwe iiy erhai mwaaen mwamwaai nge essoar, iwe e aemmwena fetaeneei rhag. Erotes e aerhaengi aan epwe rongorong ngaeni aaen John fenai, inamwo aere egaen kkaein noa aenneewaen tipan iga egaen rongorong ngaeni.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Oarosan nge Herodias a yo ngaeni niunniuwaen we aan. Wooan raaenin wupwutiwen Erotes, igiwe efeeori eew gupwunnap faaen iteer naiun naiwiis, naiun soamwoonin sonotaw me aeremas kkewe re taegias me noan Galilee.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Oatowe rhooapwut we naiun Herodias a toonong nge a itinong pwaai, Erotes me rhooawe rhoaniuwan ra gin kker reen. Iwe king we a aengaeni aeterhooapwut we pwe, “Meeta wo tipaeni wopwe aeni? Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin minne wo tipaeni.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A pwan ppwon ngaeni pwe, “Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin meeta wo tingoar, inamwo esoapw me reen minne nemaeniaei!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Iwe aeterhooapwut we a noa aeiineow miniwe inan pwe, “Meeta ngaang ipwe tingoar?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Iwe aeterhooapwut we a mwetekkaein sefaaen noa reen king we nge a tingoar ngaeni pwe, “I mwerhaen pwe igina rhag nge wopwe ngaenneaei rhimwen John Baptist noan eew saepiy.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Minneen nge a gin aenneewa noa nee tipan king we, nge ese mmwen pwe epwe aesefaaeni pwe reen ppwon kkewe a feeori faaen meseer rhooa towunap kkewe.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Iwe a fangenoa rhag erhai sonotaw nge a aengaeni pwe epwe pwigito rhimwen John. Iwe sonotaw we a noa, a noa reen noan kanepwus we, a noa gopiy noa iiuwaen John;
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 iwe a pwigito rhimw we noan eew saepiy a itto ngaenneei aeterhooapwut we, nge iya ngaenneei miniwe inan.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Nge igiwe rhooawe naiun John rhooan kkayeo ra rongorong, ra itto pwigi miniwe oanongan nge ra noa paeia noa.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Oapostonus kkewe ra sefaaeneto reen Jesus nge ra aengaeni oanongaen meeta ra feeori, pwan minikka ra aeni fenai.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Igiwe a gin towunap aeremas kka re maegeto me maegenoa, Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun esa mmwen no repwe mwongo. Iwe a aengaeniir pwe, “Oawsa noa oaw giirh rhag eew pwiuneoi taaw noa, pwe oawpwe egius mmwenen aseoseo.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Iwe iir noa rhag ra noa wooan efoarh pwoot nge ra noa ngaeni eew pwiuneoi esooar aeremesan.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Nge towunepeer aeremas kka reweriir aar siunoa nge re giuneer pwe iir iyo, iwe ra siusaengi aepinoamwoor, ra fattapw noa me weni faniuw nge ra toori pwiuneoi we memmweer Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nge igiwe Jesus a teeotiw me wooan pwoot we, a giuneei pwuwaen aeremas kkewe, iwe nge a igin faayeeor, pwe ra aeffitaeg ngaeniir sheep kkewe esooar rhooan neginegiir. Iwe a rhaepiy tae aan fenaiuw ngaeniir towunepaen aegiaeg.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Noan faefin we, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anniug noa igeei, nge a pwan pwoong.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Wone fangenoa aeremas kena noan maat me pwugos kkomwu e arapeto pwe repwe noa chuwaai aeneer mwongo.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Nge Jesus a aengaeniir pwe, “Aaemi oawpwe ngaenneer meeta repwe mwongo.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi? Oawnoa pipiiy.”|alt=". . ." src="HK00155B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="Mark 6.38"
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesus aepesa ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw aengaeniir aeremas kena pwe repwe mooat tiw wooan fetin nge epwe imweoi noa aaemweoi me aaemweoi.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Iwe rhooanap we ra mooat tettaen noa, nge aaemweoiut aepwiugiuw, nge aaemweoiut aenimeig.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Iwe Jesus a pwigi fenoawa we niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig. A giniiy fenoawa kkewe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir aeremas kkewe. A pwan giniiy iig kkewe riiurhai pwe epwe toaw wooar aeremas kkewe.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra faeyemwaai noa.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra ioni fengaenniy iwe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nusegin fenoawa me iig kkewe.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Iwe nepeer mwaaen kkewe re mwongo nge nimingeras.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Iwe noan rhag oatowe nge Jesus a aepekkaar rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe teeotae wooan pwoot we, nge ra gommwonoa Bethsaida iwe epeig meoneoiniun we, nge iiy a aefengaar noa aeremas kkewe pwe repwe sefaaen ngaeni nenieer.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Mwirin aan koapwong ngaeniir aeremas kkewe, a faaeraeg tae wooan eew rhug pwe epwe noa maeipin.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Oatowe a pwongonoa, pwoot we a toori nugunupaen meoneoiniun we, nge Jesus a iiy noa rhag weni faniuw.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Iwe a giuneei pwe rhooan kkayeo kkewe naiun ra aerhigaen fatiun, pwe iga re fatiun ngaeni aaeng; nge nepetaen enuuw me wonowu konook nee oatosor raaen nge a itto reer, nge e faaeraeg to weei saaet. Nge aetae epwene oanuuw saengiir,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 nge ra weri pwe a faaeraeg weei saaet. Ra maengiy pwe erhai aniu, nge ra aekkepwastae.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ra maegin mesag tae igiwe ra weri.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Iwe Jesus a teeotae reer wooan pwoot we, nge aaeng we a maseoseotiw. Rhooan kkayeo kkewe ra mwaar,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 pwe rese metefaaegini meeta faaen miniwe Jesus enoa mmwenen oamwongoor rhooawe nimingeras reen, iwe rese iit faan.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Iwe ra seraeg noa epeig meoneoiniun we iwe ra itto noan Gennesaret, nge ra noa feotaegini waa we waar me ee.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Re tiwenong rhag me wooan pwoot we waar, nge aeremas ra aeginna Jesus.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Iwe ra peres fetaen wooan oanongaen faniuw, pwe ese tiwegin iga re rongorong pwe eno e, nge ra pwigiir to rhooa semwaai kka rewon noan gieer.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Iwe nge oanongaen pwiuneoi e Jesus enoa ee, noan pwugos, aere noan aepinoamw aere noan maat, nge aeremas repwe pweipwog to mane semwaai noan nenien chuwaai nge ra itto tingoar ngaeni Jesus pwe aere uwen aar mwo man semwaai geotteopa soapwon mengaagiun. Iwe oanongeer iyo kkewe re geotteopa ra mamaaw noa.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.