Marcos 6

stw (STW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jesus a siusaengi pwiuneoi we nge a sefaaen ngaeni pwugusan, nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra pwan tapweei noa.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Wooan raaenin Sabbath nge a rhaepiy tae aan fenai noan wutteer Jews we. Re towunap aeremas igiwe nge igiwe rhooa rongorong aan fenai ra igin mwaar reen. Ra aeiineo pwe, “Iya minne e pwigi minikkeei me ee? Meeta taeppen reepiy e refang ngaeni? Ifa wusun nge a mmwen ngaeni aan feeori kkeman kaan?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Saapw ieen taikusang we naiun Maria, iwe pwiin James, Joseph, Judas me Simon? Me saapw mwengeyan rhooapwut kka reno igeei?” Iwe resa aetiwa no.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Jesus a aengaeniir pwe, “Profeta eyor aesirowuur me noan oanongaen pwiuneoi, nge ese yor aesirowuur me noan sipegin pwuguseer, me reer aeremeseer me aar famini.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Ese mmwen epwe feeori kkeman me igiwe, pwe efaer aetekkaar tae rhag aaemweoi rhooa semwaai reen aan iseni tae paiun wooar.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 A gin ssef tae nee tipan reer aeremas kkewe esooar aar niugiuniug.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 A faingi fengaenniir rhooawe seig me riiurhai rhooan kkayeo nge a aefengaar noa riiurhai me riiurhai. A fang ngaeniir maemaeweer pwe repwe asiiur aniu aenneew me wooar aeremas,
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 nge a pwan anneogiu ngaeniir pwe, “Oawsoapw pwigi mwo nge eew meeta wooan aaemi saei pwe eew rhag yoyo, esoapw yor aenaemi, aaemi pwetoaw, esoapw yor senaapiy noan pwoarsaemi.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Oaw nokka, nge oawsoapw pwigi mwo epeo ssiuwenin mengaagiumi.”
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 A pwan aengaeniir pwe, “Ese tiwegin iya re aetiwaegaemi me ee, oawno noan iimw naan toori aaemi oawpwe siu me reen aepinoamw naan.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Ngaere oaw toori eew taeninimw, nge rese aetiwaegaemi aere aiussaening ngaenigaemi, oaw siusaengi pwiuneoi we nge oawwa iurhiugi noa ppweoniun pwiuneoi we me wooan pirhemi. Minna ina epwene no pwe eew atapeonneog ngaeniir.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Iwe ra noa fenaiuw ngaeniir aeremas pwe repwe toagun saengi aar monofit.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Ra asiiur noa towunepaen aniu aenneew me wooar aeremas, nge ra aepiti ngaeniir tiikka towunepaen rhooa semwaai kkewe iwe ra aecchipwaar tae.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Igiwe king Erotes a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, pwe itan a rheeoi noa wooan oanongaen pwiuneoi. Aaemweoi aeremas ra aepesa pwe “John Baptist a menaw sefaaen saengi mae noa! Ina faaen minne eyor maemaewan pwe epwe feeori kkeman kkeei reen.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Aaemweoi re aepesa pwe, “Iiy Elijah.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Igiwe Erotes a rongorong miniwe, a aepesa pwe, “Iiy John Baptist we i gopiy noa iiuwan nge imwu a menaw sefaaen!”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Erotes miniwe e akkiuneo pwe repwe torofi John nge ra geoni iwe ra oatoranong noan kanepwus. Erotes a feeori minneei faaen itaen Herodias iwe a pwiuniuwaeni, nge rhooapwut een nge pwan pwiuniuwaen Philip iwe pwiin.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 John Baptist a aepini ngaeni Erotes pwe, “Ese fin pwe wopwe pwiuniuwaeni rhooapwut mwu pwiuniuwaen pwiimw!”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Iwe Herodias a gin soong wooan John nge a gin mwerhaen pwe epwe niiy noa, nge ese mmwen ngaeni pwe reen Erotes.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Erotes e mesagiu John, pwe a giuneei pwe iiy erhai mwaaen mwamwaai nge essoar, iwe e aemmwena fetaeneei rhag. Erotes e aerhaengi aan epwe rongorong ngaeni aaen John fenai, inamwo aere egaen kkaein noa aenneewaen tipan iga egaen rongorong ngaeni.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Oarosan nge Herodias a yo ngaeni niunniuwaen we aan. Wooan raaenin wupwutiwen Erotes, igiwe efeeori eew gupwunnap faaen iteer naiun naiwiis, naiun soamwoonin sonotaw me aeremas kkewe re taegias me noan Galilee.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Oatowe rhooapwut we naiun Herodias a toonong nge a itinong pwaai, Erotes me rhooawe rhoaniuwan ra gin kker reen. Iwe king we a aengaeni aeterhooapwut we pwe, “Meeta wo tipaeni wopwe aeni? Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin minne wo tipaeni.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 A pwan ppwon ngaeni pwe, “Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin meeta wo tingoar, inamwo esoapw me reen minne nemaeniaei!”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Iwe aeterhooapwut we a noa aeiineow miniwe inan pwe, “Meeta ngaang ipwe tingoar?”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Iwe aeterhooapwut we a mwetekkaein sefaaen noa reen king we nge a tingoar ngaeni pwe, “I mwerhaen pwe igina rhag nge wopwe ngaenneaei rhimwen John Baptist noan eew saepiy.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Minneen nge a gin aenneewa noa nee tipan king we, nge ese mmwen pwe epwe aesefaaeni pwe reen ppwon kkewe a feeori faaen meseer rhooa towunap kkewe.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Iwe a fangenoa rhag erhai sonotaw nge a aengaeni pwe epwe pwigito rhimwen John. Iwe sonotaw we a noa, a noa reen noan kanepwus we, a noa gopiy noa iiuwaen John;
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 iwe a pwigito rhimw we noan eew saepiy a itto ngaenneei aeterhooapwut we, nge iya ngaenneei miniwe inan.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Nge igiwe rhooawe naiun John rhooan kkayeo ra rongorong, ra itto pwigi miniwe oanongan nge ra noa paeia noa.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Oapostonus kkewe ra sefaaeneto reen Jesus nge ra aengaeni oanongaen meeta ra feeori, pwan minikka ra aeni fenai.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Igiwe a gin towunap aeremas kka re maegeto me maegenoa, Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun esa mmwen no repwe mwongo. Iwe a aengaeniir pwe, “Oawsa noa oaw giirh rhag eew pwiuneoi taaw noa, pwe oawpwe egius mmwenen aseoseo.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Iwe iir noa rhag ra noa wooan efoarh pwoot nge ra noa ngaeni eew pwiuneoi esooar aeremesan.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Nge towunepeer aeremas kka reweriir aar siunoa nge re giuneer pwe iir iyo, iwe ra siusaengi aepinoamwoor, ra fattapw noa me weni faniuw nge ra toori pwiuneoi we memmweer Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Nge igiwe Jesus a teeotiw me wooan pwoot we, a giuneei pwuwaen aeremas kkewe, iwe nge a igin faayeeor, pwe ra aeffitaeg ngaeniir sheep kkewe esooar rhooan neginegiir. Iwe a rhaepiy tae aan fenaiuw ngaeniir towunepaen aegiaeg.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Noan faefin we, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anniug noa igeei, nge a pwan pwoong.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Wone fangenoa aeremas kena noan maat me pwugos kkomwu e arapeto pwe repwe noa chuwaai aeneer mwongo.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Nge Jesus a aengaeniir pwe, “Aaemi oawpwe ngaenneer meeta repwe mwongo.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi? Oawnoa pipiiy.”|alt=". . ." src="HK00155B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="Mark 6.38"
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Jesus aepesa ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw aengaeniir aeremas kena pwe repwe mooat tiw wooan fetin nge epwe imweoi noa aaemweoi me aaemweoi.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Iwe rhooanap we ra mooat tettaen noa, nge aaemweoiut aepwiugiuw, nge aaemweoiut aenimeig.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Iwe Jesus a pwigi fenoawa we niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig. A giniiy fenoawa kkewe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir aeremas kkewe. A pwan giniiy iig kkewe riiurhai pwe epwe toaw wooar aeremas kkewe.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra faeyemwaai noa.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra ioni fengaenniy iwe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nusegin fenoawa me iig kkewe.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Iwe nepeer mwaaen kkewe re mwongo nge nimingeras.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Iwe noan rhag oatowe nge Jesus a aepekkaar rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe teeotae wooan pwoot we, nge ra gommwonoa Bethsaida iwe epeig meoneoiniun we, nge iiy a aefengaar noa aeremas kkewe pwe repwe sefaaen ngaeni nenieer.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mwirin aan koapwong ngaeniir aeremas kkewe, a faaeraeg tae wooan eew rhug pwe epwe noa maeipin.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Oatowe a pwongonoa, pwoot we a toori nugunupaen meoneoiniun we, nge Jesus a iiy noa rhag weni faniuw.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Iwe a giuneei pwe rhooan kkayeo kkewe naiun ra aerhigaen fatiun, pwe iga re fatiun ngaeni aaeng; nge nepetaen enuuw me wonowu konook nee oatosor raaen nge a itto reer, nge e faaeraeg to weei saaet. Nge aetae epwene oanuuw saengiir,
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 nge ra weri pwe a faaeraeg weei saaet. Ra maengiy pwe erhai aniu, nge ra aekkepwastae.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Ra maegin mesag tae igiwe ra weri.
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Iwe Jesus a teeotae reer wooan pwoot we, nge aaeng we a maseoseotiw. Rhooan kkayeo kkewe ra mwaar,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 pwe rese metefaaegini meeta faaen miniwe Jesus enoa mmwenen oamwongoor rhooawe nimingeras reen, iwe rese iit faan.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Iwe ra seraeg noa epeig meoneoiniun we iwe ra itto noan Gennesaret, nge ra noa feotaegini waa we waar me ee.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Re tiwenong rhag me wooan pwoot we waar, nge aeremas ra aeginna Jesus.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Iwe ra peres fetaen wooan oanongaen faniuw, pwe ese tiwegin iga re rongorong pwe eno e, nge ra pwigiir to rhooa semwaai kka rewon noan gieer.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Iwe nge oanongaen pwiuneoi e Jesus enoa ee, noan pwugos, aere noan aepinoamw aere noan maat, nge aeremas repwe pweipwog to mane semwaai noan nenien chuwaai nge ra itto tingoar ngaeni Jesus pwe aere uwen aar mwo man semwaai geotteopa soapwon mengaagiun. Iwe oanongeer iyo kkewe re geotteopa ra mamaaw noa.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.