Marcos 6
stw (STW) vs ARIB
1 Jesus a siusaengi pwiuneoi we nge a sefaaen ngaeni pwugusan, nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra pwan tapweei noa.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Wooan raaenin Sabbath nge a rhaepiy tae aan fenai noan wutteer Jews we. Re towunap aeremas igiwe nge igiwe rhooa rongorong aan fenai ra igin mwaar reen. Ra aeiineo pwe, “Iya minne e pwigi minikkeei me ee? Meeta taeppen reepiy e refang ngaeni? Ifa wusun nge a mmwen ngaeni aan feeori kkeman kaan?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Saapw ieen taikusang we naiun Maria, iwe pwiin James, Joseph, Judas me Simon? Me saapw mwengeyan rhooapwut kka reno igeei?” Iwe resa aetiwa no.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jesus a aengaeniir pwe, “Profeta eyor aesirowuur me noan oanongaen pwiuneoi, nge ese yor aesirowuur me noan sipegin pwuguseer, me reer aeremeseer me aar famini.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ese mmwen epwe feeori kkeman me igiwe, pwe efaer aetekkaar tae rhag aaemweoi rhooa semwaai reen aan iseni tae paiun wooar.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 A gin ssef tae nee tipan reer aeremas kkewe esooar aar niugiuniug.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 A faingi fengaenniir rhooawe seig me riiurhai rhooan kkayeo nge a aefengaar noa riiurhai me riiurhai. A fang ngaeniir maemaeweer pwe repwe asiiur aniu aenneew me wooar aeremas,
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 nge a pwan anneogiu ngaeniir pwe, “Oawsoapw pwigi mwo nge eew meeta wooan aaemi saei pwe eew rhag yoyo, esoapw yor aenaemi, aaemi pwetoaw, esoapw yor senaapiy noan pwoarsaemi.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Oaw nokka, nge oawsoapw pwigi mwo epeo ssiuwenin mengaagiumi.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 A pwan aengaeniir pwe, “Ese tiwegin iya re aetiwaegaemi me ee, oawno noan iimw naan toori aaemi oawpwe siu me reen aepinoamw naan.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ngaere oaw toori eew taeninimw, nge rese aetiwaegaemi aere aiussaening ngaenigaemi, oaw siusaengi pwiuneoi we nge oawwa iurhiugi noa ppweoniun pwiuneoi we me wooan pirhemi. Minna ina epwene no pwe eew atapeonneog ngaeniir.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Iwe ra noa fenaiuw ngaeniir aeremas pwe repwe toagun saengi aar monofit.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ra asiiur noa towunepaen aniu aenneew me wooar aeremas, nge ra aepiti ngaeniir tiikka towunepaen rhooa semwaai kkewe iwe ra aecchipwaar tae.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Igiwe king Erotes a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, pwe itan a rheeoi noa wooan oanongaen pwiuneoi. Aaemweoi aeremas ra aepesa pwe “John Baptist a menaw sefaaen saengi mae noa! Ina faaen minne eyor maemaewan pwe epwe feeori kkeman kkeei reen.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Aaemweoi re aepesa pwe, “Iiy Elijah.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Igiwe Erotes a rongorong miniwe, a aepesa pwe, “Iiy John Baptist we i gopiy noa iiuwan nge imwu a menaw sefaaen!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Erotes miniwe e akkiuneo pwe repwe torofi John nge ra geoni iwe ra oatoranong noan kanepwus. Erotes a feeori minneei faaen itaen Herodias iwe a pwiuniuwaeni, nge rhooapwut een nge pwan pwiuniuwaen Philip iwe pwiin.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 John Baptist a aepini ngaeni Erotes pwe, “Ese fin pwe wopwe pwiuniuwaeni rhooapwut mwu pwiuniuwaen pwiimw!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Iwe Herodias a gin soong wooan John nge a gin mwerhaen pwe epwe niiy noa, nge ese mmwen ngaeni pwe reen Erotes.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Erotes e mesagiu John, pwe a giuneei pwe iiy erhai mwaaen mwamwaai nge essoar, iwe e aemmwena fetaeneei rhag. Erotes e aerhaengi aan epwe rongorong ngaeni aaen John fenai, inamwo aere egaen kkaein noa aenneewaen tipan iga egaen rongorong ngaeni.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Oarosan nge Herodias a yo ngaeni niunniuwaen we aan. Wooan raaenin wupwutiwen Erotes, igiwe efeeori eew gupwunnap faaen iteer naiun naiwiis, naiun soamwoonin sonotaw me aeremas kkewe re taegias me noan Galilee.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Oatowe rhooapwut we naiun Herodias a toonong nge a itinong pwaai, Erotes me rhooawe rhoaniuwan ra gin kker reen. Iwe king we a aengaeni aeterhooapwut we pwe, “Meeta wo tipaeni wopwe aeni? Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin minne wo tipaeni.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A pwan ppwon ngaeni pwe, “Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin meeta wo tingoar, inamwo esoapw me reen minne nemaeniaei!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Iwe aeterhooapwut we a noa aeiineow miniwe inan pwe, “Meeta ngaang ipwe tingoar?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Iwe aeterhooapwut we a mwetekkaein sefaaen noa reen king we nge a tingoar ngaeni pwe, “I mwerhaen pwe igina rhag nge wopwe ngaenneaei rhimwen John Baptist noan eew saepiy.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Minneen nge a gin aenneewa noa nee tipan king we, nge ese mmwen pwe epwe aesefaaeni pwe reen ppwon kkewe a feeori faaen meseer rhooa towunap kkewe.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Iwe a fangenoa rhag erhai sonotaw nge a aengaeni pwe epwe pwigito rhimwen John. Iwe sonotaw we a noa, a noa reen noan kanepwus we, a noa gopiy noa iiuwaen John;
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 iwe a pwigito rhimw we noan eew saepiy a itto ngaenneei aeterhooapwut we, nge iya ngaenneei miniwe inan.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Nge igiwe rhooawe naiun John rhooan kkayeo ra rongorong, ra itto pwigi miniwe oanongan nge ra noa paeia noa.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Oapostonus kkewe ra sefaaeneto reen Jesus nge ra aengaeni oanongaen meeta ra feeori, pwan minikka ra aeni fenai.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Igiwe a gin towunap aeremas kka re maegeto me maegenoa, Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun esa mmwen no repwe mwongo. Iwe a aengaeniir pwe, “Oawsa noa oaw giirh rhag eew pwiuneoi taaw noa, pwe oawpwe egius mmwenen aseoseo.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Iwe iir noa rhag ra noa wooan efoarh pwoot nge ra noa ngaeni eew pwiuneoi esooar aeremesan.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nge towunepeer aeremas kka reweriir aar siunoa nge re giuneer pwe iir iyo, iwe ra siusaengi aepinoamwoor, ra fattapw noa me weni faniuw nge ra toori pwiuneoi we memmweer Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Nge igiwe Jesus a teeotiw me wooan pwoot we, a giuneei pwuwaen aeremas kkewe, iwe nge a igin faayeeor, pwe ra aeffitaeg ngaeniir sheep kkewe esooar rhooan neginegiir. Iwe a rhaepiy tae aan fenaiuw ngaeniir towunepaen aegiaeg.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Noan faefin we, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anniug noa igeei, nge a pwan pwoong.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Wone fangenoa aeremas kena noan maat me pwugos kkomwu e arapeto pwe repwe noa chuwaai aeneer mwongo.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Nge Jesus a aengaeniir pwe, “Aaemi oawpwe ngaenneer meeta repwe mwongo.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi? Oawnoa pipiiy.”|alt=". . ." src="HK00155B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="Mark 6.38"
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesus aepesa ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw aengaeniir aeremas kena pwe repwe mooat tiw wooan fetin nge epwe imweoi noa aaemweoi me aaemweoi.”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Iwe rhooanap we ra mooat tettaen noa, nge aaemweoiut aepwiugiuw, nge aaemweoiut aenimeig.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Iwe Jesus a pwigi fenoawa we niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig. A giniiy fenoawa kkewe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir aeremas kkewe. A pwan giniiy iig kkewe riiurhai pwe epwe toaw wooar aeremas kkewe.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra faeyemwaai noa.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra ioni fengaenniy iwe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nusegin fenoawa me iig kkewe.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Iwe nepeer mwaaen kkewe re mwongo nge nimingeras.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Iwe noan rhag oatowe nge Jesus a aepekkaar rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe teeotae wooan pwoot we, nge ra gommwonoa Bethsaida iwe epeig meoneoiniun we, nge iiy a aefengaar noa aeremas kkewe pwe repwe sefaaen ngaeni nenieer.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Mwirin aan koapwong ngaeniir aeremas kkewe, a faaeraeg tae wooan eew rhug pwe epwe noa maeipin.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Oatowe a pwongonoa, pwoot we a toori nugunupaen meoneoiniun we, nge Jesus a iiy noa rhag weni faniuw.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Iwe a giuneei pwe rhooan kkayeo kkewe naiun ra aerhigaen fatiun, pwe iga re fatiun ngaeni aaeng; nge nepetaen enuuw me wonowu konook nee oatosor raaen nge a itto reer, nge e faaeraeg to weei saaet. Nge aetae epwene oanuuw saengiir,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 nge ra weri pwe a faaeraeg weei saaet. Ra maengiy pwe erhai aniu, nge ra aekkepwastae.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ra maegin mesag tae igiwe ra weri.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Iwe Jesus a teeotae reer wooan pwoot we, nge aaeng we a maseoseotiw. Rhooan kkayeo kkewe ra mwaar,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 pwe rese metefaaegini meeta faaen miniwe Jesus enoa mmwenen oamwongoor rhooawe nimingeras reen, iwe rese iit faan.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Iwe ra seraeg noa epeig meoneoiniun we iwe ra itto noan Gennesaret, nge ra noa feotaegini waa we waar me ee.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Re tiwenong rhag me wooan pwoot we waar, nge aeremas ra aeginna Jesus.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Iwe ra peres fetaen wooan oanongaen faniuw, pwe ese tiwegin iga re rongorong pwe eno e, nge ra pwigiir to rhooa semwaai kka rewon noan gieer.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Iwe nge oanongaen pwiuneoi e Jesus enoa ee, noan pwugos, aere noan aepinoamw aere noan maat, nge aeremas repwe pweipwog to mane semwaai noan nenien chuwaai nge ra itto tingoar ngaeni Jesus pwe aere uwen aar mwo man semwaai geotteopa soapwon mengaagiun. Iwe oanongeer iyo kkewe re geotteopa ra mamaaw noa.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.