Marcos 6
stw (STW) vs NVT
1 Jesus a siusaengi pwiuneoi we nge a sefaaen ngaeni pwugusan, nge rhooan kkayeo kkewe naiun ra pwan tapweei noa.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Wooan raaenin Sabbath nge a rhaepiy tae aan fenai noan wutteer Jews we. Re towunap aeremas igiwe nge igiwe rhooa rongorong aan fenai ra igin mwaar reen. Ra aeiineo pwe, “Iya minne e pwigi minikkeei me ee? Meeta taeppen reepiy e refang ngaeni? Ifa wusun nge a mmwen ngaeni aan feeori kkeman kaan?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Saapw ieen taikusang we naiun Maria, iwe pwiin James, Joseph, Judas me Simon? Me saapw mwengeyan rhooapwut kka reno igeei?” Iwe resa aetiwa no.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jesus a aengaeniir pwe, “Profeta eyor aesirowuur me noan oanongaen pwiuneoi, nge ese yor aesirowuur me noan sipegin pwuguseer, me reer aeremeseer me aar famini.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ese mmwen epwe feeori kkeman me igiwe, pwe efaer aetekkaar tae rhag aaemweoi rhooa semwaai reen aan iseni tae paiun wooar.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 A gin ssef tae nee tipan reer aeremas kkewe esooar aar niugiuniug.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 A faingi fengaenniir rhooawe seig me riiurhai rhooan kkayeo nge a aefengaar noa riiurhai me riiurhai. A fang ngaeniir maemaeweer pwe repwe asiiur aniu aenneew me wooar aeremas,
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 nge a pwan anneogiu ngaeniir pwe, “Oawsoapw pwigi mwo nge eew meeta wooan aaemi saei pwe eew rhag yoyo, esoapw yor aenaemi, aaemi pwetoaw, esoapw yor senaapiy noan pwoarsaemi.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Oaw nokka, nge oawsoapw pwigi mwo epeo ssiuwenin mengaagiumi.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 A pwan aengaeniir pwe, “Ese tiwegin iya re aetiwaegaemi me ee, oawno noan iimw naan toori aaemi oawpwe siu me reen aepinoamw naan.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ngaere oaw toori eew taeninimw, nge rese aetiwaegaemi aere aiussaening ngaenigaemi, oaw siusaengi pwiuneoi we nge oawwa iurhiugi noa ppweoniun pwiuneoi we me wooan pirhemi. Minna ina epwene no pwe eew atapeonneog ngaeniir.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Iwe ra noa fenaiuw ngaeniir aeremas pwe repwe toagun saengi aar monofit.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ra asiiur noa towunepaen aniu aenneew me wooar aeremas, nge ra aepiti ngaeniir tiikka towunepaen rhooa semwaai kkewe iwe ra aecchipwaar tae.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Igiwe king Erotes a rongorong wunuunun kkepesaen Jesus, pwe itan a rheeoi noa wooan oanongaen pwiuneoi. Aaemweoi aeremas ra aepesa pwe “John Baptist a menaw sefaaen saengi mae noa! Ina faaen minne eyor maemaewan pwe epwe feeori kkeman kkeei reen.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Aaemweoi re aepesa pwe, “Iiy Elijah.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Igiwe Erotes a rongorong miniwe, a aepesa pwe, “Iiy John Baptist we i gopiy noa iiuwan nge imwu a menaw sefaaen!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Erotes miniwe e akkiuneo pwe repwe torofi John nge ra geoni iwe ra oatoranong noan kanepwus. Erotes a feeori minneei faaen itaen Herodias iwe a pwiuniuwaeni, nge rhooapwut een nge pwan pwiuniuwaen Philip iwe pwiin.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 John Baptist a aepini ngaeni Erotes pwe, “Ese fin pwe wopwe pwiuniuwaeni rhooapwut mwu pwiuniuwaen pwiimw!”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Iwe Herodias a gin soong wooan John nge a gin mwerhaen pwe epwe niiy noa, nge ese mmwen ngaeni pwe reen Erotes.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Erotes e mesagiu John, pwe a giuneei pwe iiy erhai mwaaen mwamwaai nge essoar, iwe e aemmwena fetaeneei rhag. Erotes e aerhaengi aan epwe rongorong ngaeni aaen John fenai, inamwo aere egaen kkaein noa aenneewaen tipan iga egaen rongorong ngaeni.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Oarosan nge Herodias a yo ngaeni niunniuwaen we aan. Wooan raaenin wupwutiwen Erotes, igiwe efeeori eew gupwunnap faaen iteer naiun naiwiis, naiun soamwoonin sonotaw me aeremas kkewe re taegias me noan Galilee.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Oatowe rhooapwut we naiun Herodias a toonong nge a itinong pwaai, Erotes me rhooawe rhoaniuwan ra gin kker reen. Iwe king we a aengaeni aeterhooapwut we pwe, “Meeta wo tipaeni wopwe aeni? Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin minne wo tipaeni.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 A pwan ppwon ngaeni pwe, “Ngaang ipwe ngaenneog ese tiwegin meeta wo tingoar, inamwo esoapw me reen minne nemaeniaei!”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Iwe aeterhooapwut we a noa aeiineow miniwe inan pwe, “Meeta ngaang ipwe tingoar?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Iwe aeterhooapwut we a mwetekkaein sefaaen noa reen king we nge a tingoar ngaeni pwe, “I mwerhaen pwe igina rhag nge wopwe ngaenneaei rhimwen John Baptist noan eew saepiy.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Minneen nge a gin aenneewa noa nee tipan king we, nge ese mmwen pwe epwe aesefaaeni pwe reen ppwon kkewe a feeori faaen meseer rhooa towunap kkewe.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Iwe a fangenoa rhag erhai sonotaw nge a aengaeni pwe epwe pwigito rhimwen John. Iwe sonotaw we a noa, a noa reen noan kanepwus we, a noa gopiy noa iiuwaen John;
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 iwe a pwigito rhimw we noan eew saepiy a itto ngaenneei aeterhooapwut we, nge iya ngaenneei miniwe inan.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Nge igiwe rhooawe naiun John rhooan kkayeo ra rongorong, ra itto pwigi miniwe oanongan nge ra noa paeia noa.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Oapostonus kkewe ra sefaaeneto reen Jesus nge ra aengaeni oanongaen meeta ra feeori, pwan minikka ra aeni fenai.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Igiwe a gin towunap aeremas kka re maegeto me maegenoa, Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun esa mmwen no repwe mwongo. Iwe a aengaeniir pwe, “Oawsa noa oaw giirh rhag eew pwiuneoi taaw noa, pwe oawpwe egius mmwenen aseoseo.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Iwe iir noa rhag ra noa wooan efoarh pwoot nge ra noa ngaeni eew pwiuneoi esooar aeremesan.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Nge towunepeer aeremas kka reweriir aar siunoa nge re giuneer pwe iir iyo, iwe ra siusaengi aepinoamwoor, ra fattapw noa me weni faniuw nge ra toori pwiuneoi we memmweer Jesus me rhooan kkayeo kkewe naiun.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Nge igiwe Jesus a teeotiw me wooan pwoot we, a giuneei pwuwaen aeremas kkewe, iwe nge a igin faayeeor, pwe ra aeffitaeg ngaeniir sheep kkewe esooar rhooan neginegiir. Iwe a rhaepiy tae aan fenaiuw ngaeniir towunepaen aegiaeg.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Noan faefin we, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “E igin anniug noa igeei, nge a pwan pwoong.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Wone fangenoa aeremas kena noan maat me pwugos kkomwu e arapeto pwe repwe noa chuwaai aeneer mwongo.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Nge Jesus a aengaeniir pwe, “Aaemi oawpwe ngaenneer meeta repwe mwongo.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Iwe Jesus a aeiineeor pwe, “Fitifai fenoawa eyor reemi? Oawnoa pipiiy.”|alt=". . ." src="HK00155B.tif" size="col" loc=". . ." copy=". . ." ref="Mark 6.38"
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jesus aepesa ngaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Oaw aengaeniir aeremas kena pwe repwe mooat tiw wooan fetin nge epwe imweoi noa aaemweoi me aaemweoi.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Iwe rhooanap we ra mooat tettaen noa, nge aaemweoiut aepwiugiuw, nge aaemweoiut aenimeig.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Iwe Jesus a pwigi fenoawa we niffai me iig kkewe riiurhai, a fattae naaeng nge a fang ngaeni Deus aan aerhigerhig. A giniiy fenoawa kkewe a ngaenneer rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe inetiy ngaeniir aeremas kkewe. A pwan giniiy iig kkewe riiurhai pwe epwe toaw wooar aeremas kkewe.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Oanongeer nge ra maegin mwongo iwe ra faeyemwaai noa.
42 Todos comeram à vontade,
43 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra ioni fengaenniy iwe ra oawuta seig me ruwowu rhiug reen nusegin fenoawa me iig kkewe.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Iwe nepeer mwaaen kkewe re mwongo nge nimingeras.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Iwe noan rhag oatowe nge Jesus a aepekkaar rhooan kkayeo kkewe naiun pwe repwe teeotae wooan pwoot we, nge ra gommwonoa Bethsaida iwe epeig meoneoiniun we, nge iiy a aefengaar noa aeremas kkewe pwe repwe sefaaen ngaeni nenieer.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Mwirin aan koapwong ngaeniir aeremas kkewe, a faaeraeg tae wooan eew rhug pwe epwe noa maeipin.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Oatowe a pwongonoa, pwoot we a toori nugunupaen meoneoiniun we, nge Jesus a iiy noa rhag weni faniuw.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Iwe a giuneei pwe rhooan kkayeo kkewe naiun ra aerhigaen fatiun, pwe iga re fatiun ngaeni aaeng; nge nepetaen enuuw me wonowu konook nee oatosor raaen nge a itto reer, nge e faaeraeg to weei saaet. Nge aetae epwene oanuuw saengiir,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 nge ra weri pwe a faaeraeg weei saaet. Ra maengiy pwe erhai aniu, nge ra aekkepwastae.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ra maegin mesag tae igiwe ra weri.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Iwe Jesus a teeotae reer wooan pwoot we, nge aaeng we a maseoseotiw. Rhooan kkayeo kkewe ra mwaar,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 pwe rese metefaaegini meeta faaen miniwe Jesus enoa mmwenen oamwongoor rhooawe nimingeras reen, iwe rese iit faan.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Iwe ra seraeg noa epeig meoneoiniun we iwe ra itto noan Gennesaret, nge ra noa feotaegini waa we waar me ee.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Re tiwenong rhag me wooan pwoot we waar, nge aeremas ra aeginna Jesus.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Iwe ra peres fetaen wooan oanongaen faniuw, pwe ese tiwegin iga re rongorong pwe eno e, nge ra pwigiir to rhooa semwaai kka rewon noan gieer.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Iwe nge oanongaen pwiuneoi e Jesus enoa ee, noan pwugos, aere noan aepinoamw aere noan maat, nge aeremas repwe pweipwog to mane semwaai noan nenien chuwaai nge ra itto tingoar ngaeni Jesus pwe aere uwen aar mwo man semwaai geotteopa soapwon mengaagiun. Iwe oanongeer iyo kkewe re geotteopa ra mamaaw noa.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.